൮. അട്ഠമസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൮൨൪. അട്ഠമേ – നിബ്ബിട്ഠോ രാജഭടോ രഞ്ഞോ ഭതി കേണി ഏതേനാതി നിബ്ബിട്ഠരാജഭടോ, ഏകം ഠാനന്തരം കേണിയാ ഗഹേത്വാ തതോ ലദ്ധഉദയോതി അത്ഥോ. തഞ്ഞേവ ഭടപഥം യാചിസ്സാമീതി രഞ്ഞോ കേണിം ദത്വാ പുന തംയേവ ഠാനന്തരം യാചിസ്സാമീതി ചിന്തേന്തോ. പരിഭാസീതി താ ഭിക്ഖുനിയോ ‘‘മാ പുന ഏവം കരിത്ഥാ’’തി സന്തജ്ജേസി.

൮൨൬. സയം ഛഡ്ഡേതീതി ചത്താരിപി വത്ഥൂനി ഏകപയോഗേന ഛഡ്ഡേന്തിയാ ഏകാവ ആപത്തി, പാടേക്കം ഛഡ്ഡേന്തിയാ വത്ഥുഗണനായ ആപത്തിയോ. ആണത്തിയമ്പി ഏസേവ നയോ. ദന്തകട്ഠഛഡ്ഡനേപി ഭിക്ഖുനിയാ പാചിത്തിയമേവ. ഭിക്ഖുസ്സ സബ്ബത്ഥ ദുക്കടം. സേസം ഉത്താനമേവ.

ഛസമുട്ഠാനം – കിരിയാകിരിയം, നോസഞ്ഞാവിമോക്ഖം, അചിത്തകം, പണ്ണത്തിവജ്ജം, കായകമ്മം, വചീകമ്മം, തിചിത്തം, തിവേദനന്തി.

അട്ഠമസിക്ഖാപദം.