൬. ഛട്ഠസങ്ഘാദിസേസസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൭൦൫-൬. ഛട്ഠേ – യതോ ത്വന്തി യസ്മാ ത്വം. ഉയ്യോജേതി ആപത്തി ദുക്കടസ്സാതിആദികാ സങ്ഘാദിസേസപരിയോസാനാ ആപത്തിയോ കസ്സാ ഹോന്തീതി? ഉയ്യോജികായ. വുത്തഞ്ചേതം പരിവാരേപി –

‘‘ന ദേതി ന പടിഗ്ഗണ്ഹാതി, പടിഗ്ഗഹോ തേന ന വിജ്ജതി;

ആപജ്ജതി ഗരുകം ന ലഹുകം, തഞ്ച പരിഭോഗപച്ചയാ;

പഞ്ഹാ മേസാ കുസലേഹി ചിന്തിതാ’’തി. (പരി. ൪൮൧);

അയഞ്ഹി ഗാഥാ ഇമം ഉയ്യോജികം സന്ധായ വുത്താ. ഇതരിസ്സാ പന ആപത്തിഭേദോ പഠമസിക്ഖാപദേ വിഭത്തോതി. സേസം ഉത്താനമേവ.

തിസമുട്ഠാനം – കിരിയം, സഞ്ഞാവിമോക്ഖം, സചിത്തകം, ലോകവജ്ജം, കായകമ്മം, വചീകമ്മം, അകുസലചിത്തം, തിവേദനന്തി.

ഛട്ഠസിക്ഖാപദം.