൩. തതിയപാടിദേസനീയസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൫൬൨. തതിയേ – ഉഭതോപസന്നന്തി ദ്വീഹി പസന്നം ഉപാസകേനപി ഉപാസികായപി. തസ്മിം കിര കുലേ ഉഭോപി തേ സോതാപന്നായേവ. ഭോഗേന ഹായതീതി ഏദിസഞ്ഹി കുലം സചേപി അസീതികോടിധനം ഹോതി, ഭോഗേഹി ഹായതിയേവ. കസ്മാ? യസ്മാ തത്ഥ നേവ ഉപാസികാ ന ഉപാസകോ ഭോഗേ രക്ഖതി.

൫൬൯. ഘരതോ നീഹരിത്വാ ദേന്തീതി ആസനസാലം വാ വിഹാരം വാ ആനേത്വാ ദേന്തി. സചേപി അനാഗതേ ഭിക്ഖുമ്ഹി പഠമംയേവ നീഹരിത്വാ ദ്വാരേ ഠപേത്വാ പച്ഛാ സമ്പത്തസ്സ ദേന്തി, വട്ടതി. ഭിക്ഖും പന ദിസ്വാ അന്തോഗേഹതോ നീഹരിത്വാ ദിയ്യമാനം ന വട്ടതീതി മഹാപച്ചരിയം വുത്തം. സേസമേത്ഥ ഉത്താനമേവ. ഏളകലോമസമുട്ഠാനം – കിരിയം, നോസഞ്ഞാവിമോക്ഖം, അചിത്തകം, പണ്ണത്തിവജ്ജം, കായകമ്മം, വചീകമ്മം തിചിത്തം, തിവേദനന്തി.

തതിയപാടിദേസനീയം.