൮. ഉപസ്സുതിസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൪൭൧. അട്ഠമേ – അധികരണജാതാനന്തി ഏതേഹി ഭണ്ഡനാദീഹി ഉപ്പന്നവിവാദാധികരണാനം. ഉപസ്സുതിന്തി സുതിസമീപം; യത്ഥ ഠത്വാ സക്കാ ഹോതി തേസം വചനം സോതും, തത്ഥാതി അത്ഥോ. ഗച്ഛതി ആപത്തി ദുക്കടസ്സാതി ഏത്ഥ പദവാരേ പദവാരേ ദുക്കടം. മന്തേന്തന്തി അഞ്ഞേന സദ്ധിം അഞ്ഞസ്മിം മന്തയമാനേ; ‘‘മന്തേന്തേ’’തി വാ പാഠോ, അയമേവത്ഥോ.

൪൭൩. വൂപസമിസ്സാമീതി ഉപസമം ഗമിസ്സാമി, കലഹം ന കരിസ്സാമി. അത്താനം പരിമോചേസ്സാമീതി മമ അകാരകഭാവം കഥേത്വാ അത്താനം മോചേസ്സാമി. സേസമേത്ഥ ഉത്താനമേവ.

ഥേയ്യസത്ഥസമുട്ഠാനം – കായചിത്തതോ കായവാചാചിത്തതോ ച സമുട്ഠാതി, സിയാ കിരിയം സോതുകാമതായ ഗമനവസേന, സിയാ അകിരിയം ഠിതട്ഠാനം ആഗന്ത്വാ മന്തയമാനാനം അജാനാപനവസേന, രൂപിയം അഞ്ഞവാദകം ഉപസ്സുതീതി ഇമാനി ഹി തീണി സിക്ഖാപദാനി ഏകപരിച്ഛേദാനി, സഞ്ഞാവിമോക്ഖം, സചിത്തകം, ലോകവജ്ജം, കായകമ്മം, വചീകമ്മം, അകുസലചിത്തം, ദുക്ഖവേദനന്തി.

ഉപസ്സുതിസിക്ഖാപദം അട്ഠമം.