൩. മോഹനസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൪൪൪. തതിയേ – അന്വദ്ധമാസന്തി അനുപടിപാടിയാ അദ്ധമാസേ അദ്ധമാസേ; യസ്മാ പന സോ ഉപോസഥദിവസേ ഉദ്ദിസിയതി, തസ്മാ ‘‘അനുപോസഥിക’’ന്തി പദഭാജനേ വുത്തം. ഉദ്ദിസ്സമാനേതി ഉദ്ദിസിയമാനേ. യസ്മാ പന സോ പാതിമോക്ഖുദ്ദേസകേ ഉദ്ദിസന്തേ ഉദ്ദിസിയമാനോ നാമ ഹോതി, തസ്മാ ‘‘ഉദ്ദിസന്തേ’’തി പദഭാജനേ വുത്തം. യഞ്ച തത്ഥ ആപത്തിം ആപന്നോതി തസ്മിം അനാചാരേ ചിണ്ണേ യം ആപത്തിം ആപന്നോ. യഥാധമ്മോ കാരേതബ്ബോതി അഞ്ഞാണേന ആപന്നത്താ തസ്സാ ആപത്തിയാ മോക്ഖോ നത്ഥി, യഥാ പന ധമ്മോ ച വിനയോ ച ഠിതോ, തഥാ കാരേതബ്ബോ. ദേസനാഗാമിനിഞ്ചേ ആപന്നോ ഹോതി, ദേസാപേതബ്ബോ, വുട്ഠാനഗാമിനിഞ്ചേ, വുട്ഠാപേതബ്ബോതി അത്ഥോ. സാധുകന്തി സുട്ഠു. അട്ഠിംകത്വാതി അത്ഥികഭാവം കത്വാ; അത്ഥികോ ഹുത്വാതി വുത്തം ഹോതി.

൪൪൭. ധമ്മകമ്മേതിആദീസു മോഹാരോപനകമ്മം അധിപ്പേതം. സേസമേത്ഥ ഉത്താനമേവ. തിസമുട്ഠാനം – കിരിയം, സഞ്ഞാവിമോക്ഖം, സചിത്തകം, ലോകവജ്ജം, കായകമ്മം, വചീകമ്മം, അകുസലചിത്തം, ദുക്ഖവേദനന്തി.

മോഹനസിക്ഖാപദം തതിയം.