൨. സപ്പാണകസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൩൮൭. ദുതിയേ – സപ്പാണകന്തി യേ പാണകാ പരിഭോഗേന മരന്തി, തേഹി പാണകേഹി സപ്പാണകം, താദിസഞ്ഹി ജാനം പരിഭുഞ്ജതോ പയോഗേ പയോഗേ പാചിത്തിയം. പത്തപൂരമ്പി അവിച്ഛിന്ദിത്വാ ഏകപയോഗേന പിവതോ ഏകാ ആപത്തി. താദിസേന ഉദകേന സാമിസം പത്തം ആവിഞ്ഛിത്വാ ധോവതോപി താദിസേ ഉദകേ ഉണ്ഹയാഗുപത്തം നിബ്ബാപയതോപി തം ഉദകം ഹത്ഥേന വാ ഉളുങ്കേന വാ ഗഹേത്വാ ന്ഹായതോപി പയോഗേ പയോഗേ പാചിത്തിയം. ഉദകസോണ്ഡിം വാ പോക്ഖരണിം വാ പവിസിത്വാ ബഹിനിക്ഖമനത്ഥായ വീചിം ഉട്ഠാപയതോപി. സോണ്ഡിം വാ പോക്ഖരണിം വാ സോധേന്തേഹി തതോ ഗഹിതഉദകം ഉദകേയേവ ആസിഞ്ചിതബ്ബം. സമീപമ്ഹി ഉദകേ അസതി കപ്പിയഉദകസ്സ അട്ഠ വാ ദസ വാ ഘടേ ഉദകസണ്ഠാനകപ്പദേസേ ആസിഞ്ചിത്വാ തത്ഥ ആസിഞ്ചിതബ്ബം. ‘‘പവട്ടിത്വാ ഉദകേ പതിസ്സതീ’’തി ഉണ്ഹപാസാണേ ഉദകം നാസിഞ്ചിതബ്ബം. കപ്പിയഉദകേന പന പാസാണം നിബ്ബാപേത്വാ ആസിഞ്ചിതും വട്ടതി. സേസമേത്ഥ ഉത്താനമേവ.

തിസമുട്ഠാനം – കിരിയം, സഞ്ഞാവിമോക്ഖം, സചിത്തകം, പണ്ണത്തിവജ്ജം, കായകമ്മം,

വചീകമ്മം, തിചിത്തം, തിവേദനന്തി. ഏത്ഥ ച പടങ്ഗപാണകാനം പതനം ഞത്വാപി സുദ്ധചിത്തതായ ദീപജാലനേ വിയ സപ്പാണകഭാവം ഞത്വാപി ഉദകസഞ്ഞായ പരിഭുഞ്ജിതബ്ബതോ പണ്ണത്തിവജ്ജതാ വേദിതബ്ബാതി.

സപ്പാണകസിക്ഖാപദം ദുതിയം.