൯. പരിപാചിതസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൧൯൨. നവമസിക്ഖാപദേ – മഹാനാഗേ തിട്ഠമാനേതി ഭുമ്മത്ഥേ ഉപയോഗവചനം, മഹാനാഗേസു തിട്ഠമാനേസൂതി അത്ഥോ. അഥ വാ മഹാനാഗേ തിട്ഠമാനേ ‘‘അദിസ്വാ’’തി അയമേത്ഥ പാഠസേസോ ദട്ഠബ്ബോ. ഇതരഥാ ഹി അത്ഥോ ന യുജ്ജതി. അന്തരാകഥാതി അവസാനം അപ്പത്വാ ആരമ്ഭസ്സ ച അവസാനസ്സ ച വേമജ്ഝട്ഠാനം പത്തകഥാ. വിപ്പകതാതി കയിരമാനാ ഹോതി. സച്ചം മഹാനാഗാ ഖോ തയാ ഗഹപതീതി അദ്ധച്ഛികേന ഓലോകയമാനാ ഥേരേ പവിസന്തേ ദിസ്വാ തേഹി സുതഭാവം ഞത്വാ ഏവമാഹ.

൧൯൪. ഭിക്ഖുനിപരിപാചിതന്തി ഭിക്ഖുനിയാ പരിപാചിതം, ഗുണപ്പകാസനേന നിപ്ഫാദിതം; ലദ്ധബ്ബം കതന്തി അത്ഥോ. പദഭാജനേ പനസ്സ ഭിക്ഖുനിഞ്ച തസ്സാ പരിപാചനാകാരഞ്ച ദസ്സേതും ‘‘ഭിക്ഖുനീ നാമ ഉഭതോസങ്ഘേ ഉപസമ്പന്നാ, പരിപാചേതി നാമ പുബ്ബേ അദാതുകാമാന’’ന്തിആദി വുത്തം. പുബ്ബേ ഗിഹിസമാരമ്ഭാതി ഏത്ഥ പുബ്ബേതി പഠമം. സമാരമ്ഭോതി സമാരദ്ധം വുച്ചതി, പടിയാദിതസ്സേതം അധിവചനം. ഗിഹീനം സമാരമ്ഭോ ഗിഹിസമാരമ്ഭോ. ഭിക്ഖുനിയാ പരിപാചനതോ പഠമമേവ യം ഗിഹീനം പടിയാദിതം ഭത്തം, തതോ അഞ്ഞത്ര തം പിണ്ഡപാതം ഠപേത്വാ അഞ്ഞം ഭുഞ്ജന്തസ്സ ആപത്തി, തം പന ഭുഞ്ജന്തസ്സ അനാപത്തീതി വുത്തം ഹോതി. പദഭാജനേ പന യസ്മാ ഞാതകപവാരിതേഹി ഭിക്ഖുസ്സത്ഥായ അസമാരദ്ധോപി പിണ്ഡപാതോ അത്ഥതോ സമാരദ്ധോവ ഹോതി, യഥാസുഖം ആഹരാപേതബ്ബതോ, തസ്മാ ബ്യഞ്ജനം അനാദിയിത്വാ അത്ഥമേവ ദസ്സേതും ‘‘ഗിഹിസമാരമ്ഭോ നാമ ഞാതകാ വാ ഹോന്തി പവാരിതാ വാ’’തി വുത്തം.

൧൯൫. പകതിപടിയത്തന്തി പകതിയാ തസ്സേവ ഭിക്ഖുനോ അത്ഥായ പടിയാദിതം ഹോതി ‘‘ഥേരസ്സ ദസ്സാമാ’’തി. മഹാപച്ചരിയം പന ‘‘തസ്സ അഞ്ഞസ്സാ’’തി അവത്വാ ‘‘ഭിക്ഖൂനം ദസ്സാമാതി പടിയത്തം ഹോതീ’’തി അവിസേസേന വുത്തം.

൧൯൭. പഞ്ച ഭോജനാനി ഠപേത്വാ സബ്ബത്ഥ അനാപത്തീതി യാഗുഖജ്ജകഫലാഫലേ സബ്ബത്ഥ ഭിക്ഖുനിപരിപാചിതേപി അനാപത്തി. സേസം ഉത്താനമേവ. പഠമപാരാജികസമുട്ഠാനം – കായചിത്തതോ സമുട്ഠാതി, കിരിയം, സഞ്ഞാവിമോക്ഖം, സചിത്തകം, പണ്ണത്തിവജ്ജം, കായകമ്മം, തിചിത്തം, തിവേദനന്തി.

പരിപാചിതസിക്ഖാപദം നവമം.