൮. സൂദസുത്തവണ്ണനാ

൩൭൪. അട്ഠമേ സൂദോതി ഭത്തകാരകോ. നാനച്ചയേഹീതി നാനാചയേഹി, നാനാവിധേഹീതി അത്ഥോ. അയമേവ വാ പാഠോ. അമ്ബിലഗ്ഗേഹീതി അമ്ബിലകോട്ഠാസേഹി. ഏസേവ നയോ സബ്ബത്ഥ. അഭിഹരതീതി ഗഹണത്ഥായ ഹത്ഥം പസാരേതി. ബഹും ഗണ്ഹാതീതി ഏകഗ്ഗഹണേന ബഹും ഗണ്ഹന്തോപി പുനപ്പുനം ഗണ്ഹന്തോപി ബഹും ഗണ്ഹതേവ. അഭിഹാരാനന്തി സതം വാ സഹസ്സം വാ ഉക്ഖിപിത്വാ അഭിഹടാനം ദായാനം. ഉപക്കിലേസാതി പഞ്ച നീവരണാ. നിമിത്തം ന ഉഗ്ഗണ്ഹാതീതി ‘‘ഇമം മേ കമ്മട്ഠാനം അനുലോമം വാ ഗോത്രഭും വാ ആഹച്ച ഠിത’’ന്തി ന ജാനാതി, അത്തനോ ചിത്തസ്സ നിമിത്തം ഗണ്ഹിതും ന സക്കോതി. ഇമസ്മിം സുത്തേ പുബ്ബഭാഗവിപസ്സനാ സതിപട്ഠാനാവ കഥിതാ.