൩. ധമ്മദിന്നസുത്തവണ്ണനാ

൧൦൪൯. തതിയേ ധമ്മദിന്നോതി സത്തസു ജനേസു ഏകോ. ബുദ്ധകാലസ്മിഞ്ഹി ധമ്മദിന്നോ ഉപാസകോ, വിസാഖോ ഉപാസകോ, ഉഗ്ഗോ ഗഹപതി, ചിത്തോ ഗഹപതി, ഹത്ഥകോ ആളവകോ, ചൂളഅനാഥപിണ്ഡികോ, മഹാഅനാഥപിണ്ഡികോതി ഇമേ സത്ത ജനാ പഞ്ചസതഉപാസകപരിവാരാ അഹേസും. ഏതേസു ഏസ അഞ്ഞതരോ.

ഗമ്ഭീരാതി ധമ്മഗമ്ഭീരാ സല്ലസുത്താദയോ. ഗമ്ഭീരത്ഥാതി അത്ഥഗമ്ഭീരാ ചേതനാസുത്തന്താദയോ. ലോകുത്തരാതി ലോകുത്തരത്ഥദീപകാ അസങ്ഖതസംയുത്താദയോ. സുഞ്ഞതപ്പടിസംയുത്താതി സത്തസുഞ്ഞതാദീപകാ ഖജ്ജനികസുത്തന്താദയോ. ഉപസമ്പജ്ജ വിഹരിസ്സാമാതി പടിലഭിത്വാ വിഹരിസ്സാമ. ഏവഞ്ഹി വോ, ധമ്മദിന്ന, സിക്ഖിതബ്ബന്തി ഏവം തുമ്ഹേഹി ചന്ദോപമപടിപദം രഥവിനീതപടിപദം മോനേയ്യപടിപദം മഹാഅരിയവംസപടിപദം പൂരേന്തേഹി സിക്ഖിതബ്ബം. ഇതി സത്ഥാ ഇമേസം ഉപാസകാനം അസയ്ഹഭാരം ആരോപേസി. കസ്മാ? ഏതേ കിര ന അത്തനോ ഭൂമിയം ഠത്വാ ഓവാദം യാചിംസു, അവിസേസേന പന സബ്ബഭാരം ഉക്ഖിപിതും സമത്ഥാ വിയ ‘‘ഓവദതു നോ, ഭന്തേ, ഭഗവാ’’തി യാചിംസു. തേന തേസം സത്ഥാ അസയ്ഹഭാരം ആരോപേന്തോ ഏവമാഹ. ന ഖോ നേതന്തി ന ഖോ ഏതം. നകാരോ പനേത്ഥ ബ്യഞ്ജനസന്ധിമത്തമേവാതി വേദിതബ്ബോ. തസ്മാതി യസ്മാ ഇദാനി അത്തനോ ഭൂമിയം ഠത്വാ ഓവാദം യാചഥ, തസ്മാ.