൮. പദീപോപമസുത്തവണ്ണനാ

൯൮൪. അട്ഠമേ നേവ കായോപി കിലമതി ന ചക്ഖൂനീതി അഞ്ഞേസു ഹി കമ്മട്ഠാനേസു കമ്മം കരോന്തസ്സ കായോപി കിലമതി, ചക്ഖൂനിപി വിഹഞ്ഞന്തി. ധാതുകമ്മട്ഠാനസ്മിഞ്ഹി കമ്മം കരോന്തസ്സ കായോ കിലമതി, യന്തേ പക്ഖിപിത്വാ പീളനാകാരപ്പത്തോ വിയ ഹോതി. കസിണകമ്മട്ഠാനേ കമ്മം കരോന്തസ്സ ചക്ഖൂനി ഫന്ദന്തി കിലമന്തി, നിക്ഖമിത്വാ പതനാകാരപ്പത്താനി വിയ ഹോന്തി. ഇമസ്മിം പന കമ്മട്ഠാനേ കമ്മം കരോന്തസ്സ നേവ കായോ കിലമതി, ന അക്ഖീനി വിഹഞ്ഞന്തി. തസ്മാ ഏവമാഹ.

സബ്ബസോ രൂപസഞ്ഞാനന്തിആദി കസ്മാ വുത്തം, കിം ആനാപാനേ കസിണുഗ്ഘാടനം ലബ്ഭതീതി? തിപിടകചൂളാഭയത്ഥേരോ പനാഹ – ‘‘യസ്മാ ആനാപാനനിമിത്തം താരകരൂപമുത്താവലികാദിസദിസം ഹുത്വാ പഞ്ഞായതി, തസ്മാ തത്ഥ കസിണുഗ്ഘാടനം ലബ്ഭതീ’’തി. തിപിടകചൂളനാഗത്ഥേരോ ‘‘ന ലബ്ഭതേവാ’’തി ആഹ. അലബ്ഭന്തേ അയം അരിയിദ്ധിആദികോ പഭേദോ കസ്മാ ഗഹിതോതി? ആനിസംസദസ്സനത്ഥം. അരിയം വാ ഹി ഇദ്ധിം ചത്താരി വാ രൂപാവചരജ്ഝാനാനി ചതസ്സോ വാ അരൂപസമാപത്തിയോ നിരോധസമാപത്തിം വാ പത്ഥയമാനേന ഭിക്ഖുനാ അയം ആനാപാനസ്സതിസമാധി സാധുകം മനസികാതബ്ബോ. യഥാ ഹി നഗരേ ലദ്ധേ യം ചതൂസു ദിസാസു ഉട്ഠാനകഭണ്ഡം, തം ചതൂഹി ദ്വാരേഹി നഗരമേവ പവിസതീതി, ജനപദോ ലദ്ധോ ച ഹോതി. നഗരസ്സേവ ഹേസോ ആനിസംസോ. ഏവം ആനാപാനസ്സതിസമാധിഭാവനായ ആനിസംസോ ഏസ അരിയിദ്ധിആദികോ പഭേദോ, സബ്ബാകാരേന ഭാവിതേ ആനാപാനസ്സതിസമാധിസ്മിം സബ്ബമേതം യോഗിനോ നിപ്ഫജ്ജതീതി ആനിസംസദസ്സനത്ഥം വുത്തം. സുഖഞ്ചേതി ഏത്ഥ സോതി കസ്മാ ന വുത്തം? യസ്മാ ഭിക്ഖൂതി ഇമസ്മിം വാരേ നാഗതം.