൯. അനിമിത്തപഞ്ഹാസുത്തവണ്ണനാ

൩൪൦. അനിമിത്തം ചേതോസമാധിന്തി നിച്ചനിമിത്താദീനി പഹായ പവത്തം വിപസ്സനാസമാധിംയേവ സന്ധായേതം വുത്തന്തി. നിമിത്താനുസാരി വിഞ്ഞാണം ഹോതീതി ഏവം ഇമിനാ വിപസ്സനാസമാധിവിഹാരേന വിഹരതോ വിപസ്സനാഞാണേ തിക്ഖേ സൂരേ വഹമാനേ. യഥാ നാമ പുരിസസ്സ തിഖിണേന ഫരസുനാ രുക്ഖം ഛിന്ദന്തസ്സ ‘‘സുട്ഠു വത മേ ഫരസു വഹതീ’’തി ഖണേ ഖണേ ഫരസുധാരം ഓലോകേന്തസ്സ ഛേജ്ജകിച്ചം ന നിപ്ഫജ്ജതി, ഏവം ഥേരസ്സാപി ‘‘സൂരം വത മേ ഹുത്വാ ഞാണം വഹതീ’’തി വിപസ്സനം ആരബ്ഭ നികന്തി ഉപ്പജ്ജതി. അഥ വിപസ്സനാകിച്ചം സാധേതും നാസക്ഖി. തം സന്ധായ വുത്തം ‘‘നിമിത്താനുസാരി വിഞ്ഞാണം ഹോതീ’’തി. സബ്ബനിമിത്താനം അമനസികാരാ അനിമിത്തം ചേതോസമാധിം ഉപസമ്പജ്ജ വിഹാസിന്തി സബ്ബേസം നിച്ചസുഖഅത്തനിമിത്താനം അമനസികാരേന അനിമിത്തം വുട്ഠാനഗാമിനിവിപസ്സനാസമ്പയുത്തം ചേതോസമാധിം നിബ്ബാനാരമ്മണം ഉപരിമഗ്ഗഫലസമാധിം ഉപസമ്പജ്ജ വിഹാസിം.