൫. ഏകന്തദുക്ഖസുത്തവണ്ണനാ

൧൧൮. പഞ്ചമേ ഏകന്തദുക്ഖാതി അതിക്കമിത്വാ ഠിതസ്സ തത്തകാരോ വിയ ഏകന്തേനേവ ദുക്ഖാ. ദുക്ഖാനുപതിതാതി ദുക്ഖേന അനുപതിതാ. ദുക്ഖാവക്കന്താതി ദുക്ഖേന ഓക്കന്താ ഓതിണ്ണാ. സുഖാതി സുഖവേദനായ പച്ചയഭൂതാ. ഏവം സബ്ബത്ഥ അത്ഥോ വേദിതബ്ബോ. ഇമസ്മിം സുത്തേ ദുക്ഖലക്ഖണം കഥിതം. പഞ്ചമം.