൫. അഞ്ഞതരബ്രഹ്മസുത്തവണ്ണനാ

൧൭൬. പഞ്ചമേ തേജോധാതും സമാപജ്ജിത്വാതി തേജോകസിണപരികമ്മം കത്വാ പാദകജ്ഝാനതോ വുട്ഠായ, ‘‘സരീരതോ ജാലാ നിക്ഖമന്തൂ’’തി അധിട്ഠഹന്തോ അധിട്ഠാനചിത്താനുഭാവേന സകലസരീരതോ ജാലാ നിക്ഖമന്തി, ഏവം തേജോധാതും സമാപന്നോ നാമ ഹോതി, തഥാ സമാപജ്ജിത്വാ. തസ്മിം ബ്രഹ്മലോകേതി കസ്മാ ഥേരോ തത്ഥ അഗമാസി? ഥേരസ്സ കിര തേജോധാതും സമാപജ്ജിത്വാ തസ്സ ബ്രഹ്മുനോ ഉപരി നിസിന്നം തഥാഗതം ദിസ്വാ ‘‘അട്ഠിവേധീ അയം പുഗ്ഗലോ, മയാപേത്ഥ ഗന്തബ്ബ’’ന്തി അഹോസി, തസ്മാ അഗമാസി. സേസാനം ഗമനേപി ഏസേവ നയോ. സോ ഹി ബ്രഹ്മാ തഥാഗതസ്സ ചേവ തഥാഗതസാവകാനഞ്ച ആനുഭാവം അദിസ്വാ അഭബ്ബോ വിനയം ഉപഗന്തും, തേന സോ സന്നിപാതോ അഹോസി. തത്ഥ തഥാഗതസ്സ സരീരതോ ഉഗ്ഗതജാലാ സകലബ്രഹ്മലോകം അതിക്കമിത്വാ അജടാകാസേ പക്ഖന്ദാ, താ ച പന ഛബ്ബണ്ണാ അഹേസും, തഥാഗതസ്സ സാവകാനം ആഭാ പകതിവണ്ണാവ.

പസ്സസി വീതിവത്തന്തന്തി ഇമസ്മിം ബ്രഹ്മലോകേ അഞ്ഞബ്രഹ്മസരീരവിമാനാലങ്കാരാദീനം പഭാ അതിക്കമമാനം ബുദ്ധസ്സ ഭഗവതോ പഭസ്സരം പഭം പസ്സസീതി പുച്ഛതി. ന മേ, മാരിസ, സാ ദിട്ഠീതി യാ മേസാ, ‘‘ഇധാഗന്തും സമത്ഥോ അഞ്ഞോ സമണോ വാ ബ്രാഹ്മണോ വാ നത്ഥീ’’തി പുരേ ദിട്ഠി, നത്ഥി മേ സാ. കഥം വജ്ജന്തി കേന കാരണേന വദേയ്യം. നിച്ചോമ്ഹി സസ്സതോതി ഇമസ്സ കിര ബ്രഹ്മുനോ ലദ്ധിദിട്ഠി സസ്സതദിട്ഠി ചാതി ദ്വേ ദിട്ഠിയോ. തത്രാസ്സ തഥാഗതഞ്ചേവ തഥാഗതസാവകേ ച പസ്സതോ ലദ്ധിദിട്ഠി പഹീനാ. ഭഗവാ പനേത്ഥ മഹന്തം ധമ്മദേസനം ദേസേസി. ബ്രഹ്മാ ദേസനാപരിയോസാനേ സോതാപത്തിഫലേ പതിട്ഠഹി. ഇതിസ്സ മഗ്ഗേന സസ്സതദിട്ഠി പഹീനാ, തസ്മാ ഏവമാഹ.

ബ്രഹ്മപാരിസജ്ജന്തി ബ്രഹ്മപാരിചാരികം. ഥേരാനഞ്ഹി ഭണ്ഡഗാഹകദഹരാ വിയ ബ്രഹ്മാനമ്പി പാരിസജ്ജാ ബ്രഹ്മാനോ നാമ ഹോന്തി. തേനുപസങ്കമാതി കസ്മാ ഥേരസ്സേവ സന്തികം പേസേസി? ഥേരേ കിരസ്സ തത്തകേനേവ കഥാസല്ലാപേന വിസ്സാസോ ഉദപാദി, തസ്മാ തസ്സേവ സന്തികം പേസേസി അഞ്ഞേപീതി യഥാ തുമ്ഹേ ചത്താരോ ജനാ, കിന്നു ഖോ ഏവരൂപാ അഞ്ഞേപി അത്ഥി, ഉദാഹു തുമ്ഹേ ചത്താരോ ഏവ മഹിദ്ധികാതി? തേവിജ്ജാതി പുബ്ബേനിവാസദിബ്ബചക്ഖുആസവക്ഖയസങ്ഖാതാഹി തീഹി വിജ്ജാഹി സമന്നാഗതാ. ഇദ്ധിപത്താതി ഇദ്ധിവിധഞാണം പത്താ. ചേതോപരിയായകോവിദാതി പരേസം ചിത്താചാരേ കുസലാ. ഏവമേത്ഥ പഞ്ച അഭിഞ്ഞാപി സരൂപേന വുത്താ. ദിബ്ബസോതം പന താസം വസേന ആഗതമേവ ഹോതി. ബഹൂതി ഏവരൂപാ ഛളഭിഞ്ഞാ ബുദ്ധസാവകാ ബഹൂ ഗണനപഥം അതിക്കന്താ, സകലം ജമ്ബുദീപം കാസാവപജ്ജോതം കത്വാ വിചരന്തീതി. പഞ്ചമം.