൯. പഠമആയുസുത്തവണ്ണനാ

൧൪൫. നവമേ അപ്പം വാ ഭിയ്യോതി ഭിയ്യോ ജീവന്തോ അപരം വസ്സസതം ജീവിതും ന സക്കോതി, പണ്ണാസം വാ സട്ഠി വാ വസ്സാനി ജീവതി. അജ്ഝഭാസീതി സമണോ ഗോതമോ ‘‘മനുസ്സാനം അപ്പമായൂ’’തി കഥേതി, ദീഘഭാവമസ്സ കഥേസ്സാമീതി പച്ചനീകസാതതായ അഭിഭവിത്വാ അഭാസി.

ന നം ഹീളേതി തം ആയും ‘‘അപ്പകമിദ’’ന്തി ന ഹീളേയ്യ. ഖീരമത്തോ വാതി യഥാ ദഹരോ കുമാരോ ഉത്താനസേയ്യകോ ഖീരം പിവിത്വാ ദുകൂലചുമ്ബടകേ നിപന്നോ അസഞ്ഞീ വിയ നിദ്ദായതി, കസ്സചി ആയും അപ്പം വാ ദീഘം വാതി ന ചിന്തേതി, ഏവം സപ്പുരിസോ. ചരേയ്യാദിത്തസീസോ വാതി ആയും പരിത്തന്തി ഞത്വാ പജ്ജലിതസീസോ വിയ ചരേയ്യ. നവമം.