൨. ദുതിയപീഠവിമാനവണ്ണനാ

പീഠം തേ വേളുരിയമയന്തി ദുതിയപീഠവിമാനം. തസ്സ അട്ഠുപ്പത്തി ച അത്ഥവണ്ണനാ ച പഠമേ വുത്തനയേനേവ വേദിതബ്ബാ. അയം പന വിസേസോ – സാവത്ഥിവാസിനീ കിര ഏകാ ഇത്ഥീ അത്തനോ ഗേഹം പിണ്ഡായ പവിട്ഠം ഏകം ഥേരം പസ്സിത്വാ പസന്നചിത്താ തസ്സ ആസനം ദേന്തീ അത്തനോ പീഠം ഉപരി നീലവത്ഥേന അത്ഥരിത്വാ അദാസി. തേന തസ്സാ ദേവലോകേ നിബ്ബത്തായ വേളുരിയമയം പല്ലങ്കവിമാനം നിബ്ബത്തം. തേന വുത്തം –

൮. ‘‘പീഠം തേ വേളുരിയമയം ഉളാരം, മനോജവം ഗച്ഛതി യേനകാമം;

അലങ്കതേ മല്യധരേ സുവത്ഥേ, ഓഭാസസി വിജ്ജുരിവബ്ഭ കൂടം.

൯. ‘‘കേന തേതാദിസോ വണ്ണോ, കേന തേ ഇധ മിജ്ഝതി;

ഉപ്പജ്ജന്തി ച തേ ഭോഗാ, യേ കേചി മനസോ പിയാ.

൧൦. ‘‘പുച്ഛാമി തം ദേവി മഹാനുഭാവേ, മനുസ്സഭൂതാ കിമകാസി പുഞ്ഞം;

കേനാസി ഏവം ജലിതാനുഭാവാ, വണ്ണോ ച തേ സബ്ബദിസാ പഭാസതീ’’തി.

൧൧. ‘‘സാ ദേവതാ അത്തമനാ, മോഗ്ഗല്ലാനേന പുച്ഛിതാ;

പഞ്ഹം പുട്ഠാ വിയാകാസി, യസ്സ കമ്മസ്സിദം ഫലം’’.

൧൨. ‘‘അഹം മനുസ്സേസു മനുസ്സഭൂതാ, അബ്ഭാഗതാനാസനകം അദാസിം;

അഭിവാദയിം അഞ്ജലികം അകാസിം, യഥാനുഭാവഞ്ച അദാസി ദാനം.

൧൩. ‘‘തേന മേതാദിസോ വണ്ണോ, തേന മേ ഇധ മിജ്ഝതി;

ഉപ്പജ്ജന്തി ച മേ ഭോഗാ, യേ കേചി മനസോ പിയാ.

൧൪. ‘‘അക്ഖാമി തേ ഭിക്ഖു മഹാനുഭാവ, മനുസ്സഭൂതാ യമകാസി പുഞ്ഞം;

തേനമ്ഹി ഏവം ജലിതാനുഭാവാ, വണ്ണോ ച മേ സബ്ബദിസാ പഭാസതീ’’തി.

൮. തത്ഥ വേളുരിയമയന്തി വേളുരിയമണിമയം. വേളുരിയമണി നാമ വിളൂരപബ്ബതസ്സ വിളൂരഗാമസ്സ ച അവിദൂരേ ഉപ്പജ്ജനകമണി. തസ്സ കിര വിളൂരഗാമട്ഠാനേ ആകരോ, വിളൂരസ്സ പന അവിദൂരേ ഭവത്താ വേളുരിയന്തേവ പഞ്ഞായിത്ഥ. തംസദിസവണ്ണനിഭതായ ദേവലോകേപിസ്സ തഥേവ നാമം ജാതം യഥാ തം മനുസ്സലോകേ ലദ്ധനാമവസേനേവ ദേവലോകേ ദേവപുത്താനം. തം പന മയൂരഗീവവണ്ണം വാ ഹോതി, വായസപത്തവണ്ണം വാ, സിനിദ്ധവേണുപത്തവണ്ണം വാ. ഇധ പന മയൂരഗീവവണ്ണം വേദിതബ്ബം. സേസം സബ്ബം പഠമപീഠവിമാനേ വുത്തസദിസമേവാതി.

ദുതിയപീഠവിമാനവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.