൧൨. ദുതിയപതിബ്ബതാവിമാനവണ്ണനാ

വേളുരിയഥമ്ഭന്തി ദുതിയപതിബ്ബതാവിമാനം. തസ്സ കാ ഉപ്പത്തി? സാവത്ഥിയം കിര അഞ്ഞതരാ ഉപാസികാ പതിബ്ബതാ ഹുത്വാ സദ്ധാ പസന്നാ പഞ്ച സീലാനി സുവിസുദ്ധാനി കത്വാ രക്ഖി, യഥാവിഭവഞ്ച ദാനാനി അദാസി, സാ കാലം കത്വാ താവതിംസഭവനേ ഉപ്പജ്ജി. സേസം ഹേട്ഠാ വുത്തനയമേവ.

൧൦൧. ‘‘വേളുരിയഥമ്ഭം രുചിരം പഭസ്സരം, വിമാനമാരുയ്ഹ അനേകചിത്തം;

തത്ഥച്ഛസി ദേവി മഹാനുഭാവേ, ഉച്ചാവചാ ഇദ്ധി വികുബ്ബമാനാ;

ഇമാ ച തേ അച്ഛരായോ സമന്തതോ, നച്ചന്തി ഗായന്തി പമോദയന്തി ച.

൧൦൨. ‘‘ദേവിദ്ധിപത്താസി മഹാനുഭാവേ,

മനുസ്സഭൂതാ കിമകാസി പുഞ്ഞം;

കേനാസി ഏവം ജലിതാനുഭാവാ,

വണ്ണോ ച തേ സബ്ബദിസാ പഭാസതീ’’തി. – പുച്ഛി;

൧൦൩. ‘‘സാ ദേവതാ അത്തമനാ, മോഗ്ഗല്ലാനേന പുച്ഛിതാ;

പഞ്ഹം പുട്ഠാ വിയാകാസി, യസ്സ കമ്മസ്സിദം ഫലം’’.

൧൦൪. ‘‘അഹം മനുസ്സേസു മനുസ്സഭൂതാ, ഉപാസികാ ചക്ഖുമതോ അഹോസിം;

പാണാതിപാതാ വിരതാ അഹോസിം, ലോകേ അദിന്നം പരിവജ്ജയിസ്സം.

൧൦൫. ‘‘അമജ്ജപാ നോ ച മുസാ അഭാണിം, സകേന സാമിനാ അഹോസിം തുട്ഠാ;

അന്നഞ്ച പാനഞ്ച പസന്നചിത്താ, സക്കച്ച ദാനം വിപുലം അദാസിം.

൧൦൬. ‘‘തേന മേതാദിസോ വണ്ണോ, തേന മേ ഇധ മിജ്ഝതി;

ഉപ്പജ്ജന്തി ച മേ ഭോഗാ, യേ കേചി മനസോ പിയാ.

൧൦൭. ‘‘അക്ഖാമി തേ ഭിക്ഖു മഹാനുഭാവ,

മനുസ്സഭൂതാ യമകാസി പുഞ്ഞം;

തേനമ്ഹി ഏവം ജലിതാനുഭാവാ,

വണ്ണോ ച മേ സബ്ബദിസാ പഭാസതീ’’തി. – വിസ്സജ്ജേസി;

൧൦൧. തത്ഥ വേളുരിയഥമ്ഭന്തി വേളുരിയമണിമയഥമ്ഭം. രുചിരന്തി രമണീയം. പഭസ്സരന്തി അതിവിയ ഭാസുരം. ഉച്ചാവചാതി ഉച്ചാ ച അവചാ ച, വിവിധാതി അത്ഥോ.

൧൦൪-൫. ഉപാസികാതി സരണഗമനേന ഉപാസികാലക്ഖണേ ഠിതാ. വുത്തഞ്ഹി –

‘‘യതോ ഖോ, മഹാനാമ, അരിയസാവകോ ബുദ്ധം സരണം ഗതോ ഹോതി, ധമ്മം സരണം ഗതോ ഹോതി, സങ്ഘം സരണം ഗതോ ഹോതി, ഏത്താവതാ ഖോ, മഹാനാമ, അരിയസാവകോ ഉപാസകോ ഹോതീ’’തി (സം. നി. ൫.൧൦൩൩).

ചക്ഖുമതോതി പഞ്ചഹി ചക്ഖൂഹി ചക്ഖുമതോ ബുദ്ധസ്സ ഭഗവതോ. ഏവം ഉപാസികാഭാവകിത്തനേന ആസയസുദ്ധിം ദസ്സേത്വാ പയോഗസുദ്ധിം ദസ്സേതും ‘‘പാണാതിപാതാ വിരതാ’’തിആദി വുത്തം. തത്ഥ സകേന സാമിനാ അഹോസിം തുട്ഠാതി മിച്ഛാചാരാവേരമണിമാഹ. സേസം ഹേട്ഠാ വുത്തസദിസമേവ.

ദുതിയപതിബ്ബതാവിമാനവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.