൧൬. വുഡ്ഢപബ്ബജിതസുമനാഥേരീഗാഥാവണ്ണനാ

സുഖം ത്വം വുഡ്ഢികേ സേഹീതി സുമനായ വുഡ്ഢപബ്ബജിതായ ഗാഥാ. അയമ്പി പുരിമബുദ്ധേസു കതാധികാരാ തത്ഥ തത്ഥ ഭവേ കുസലം ഉപചിനിത്വാ ഇമസ്മിം ബുദ്ധുപ്പാദേ സാവത്ഥിയം മഹാകോസലരഞ്ഞോ ഭഗിനീ ഹുത്വാ നിബ്ബത്തി. സാ സത്ഥാരാ രഞ്ഞോ പസേനദിസ്സ കോസലസ്സ ‘‘ചത്താരോ ഖോ മേ, മഹാരാജ, ദഹരാതി ന ഉഞ്ഞാതബ്ബാ’’തിആദിനാ (സം. നി. ൧.൧൧൨) ദേസിതം ധമ്മം സുത്വാ ലദ്ധപ്പസാദാ സരണേസു ച സീലേസു ച പതിട്ഠായ പബ്ബജിതുകാമാപി ‘‘അയ്യികം പടിജഗ്ഗിസ്സാമീ’’തി ചിരകാലം വീതിനാമേത്വാ അപരഭാഗേ അയ്യികായ കാലങ്കതായ രഞ്ഞാ സദ്ധിം മഹഗ്ഘാനി അത്ഥരണപാവുരണാനി ഗാഹാപേത്വാ വിഹാരം ഗന്ത്വാ സങ്ഘസ്സ ദാപേത്വാ സത്ഥു സന്തികേ ധമ്മം സുത്വാ അനാഗാമിഫലേ പതിട്ഠിതാ പബ്ബജ്ജം യാചി. സത്ഥാ തസ്സാ ഞാണപരിപാകം ദിസ്വാ –

൧൬. ‘‘സുഖം ത്വം വുഡ്ഢികേ സേഹി, കത്വാ ചോളേന പാരുതാ;

ഉപസന്തോ ഹി തേ രാഗോ, സീതിഭൂതാസി നിബ്ബുതാ’’തി. –

ഇമം ഗാഥം അഭാസി. സാ ഗാഥാപരിയോസാനേ സഹ പടിസമ്ഭിദാഹി അരഹത്തം പത്വാ ഉദാനവസേന തമേവ ഗാഥം അഭാസി. ഇദമേവ ചസ്സാ അഞ്ഞാബ്യാകരണം അഹോസി, സാ താവദേവ പബ്ബജി. ഗാഥായ പന വുഡ്ഢികേതി വുഡ്ഢേ, വയോവുഡ്ഢേതി അത്ഥോ. അയം പന സീലാദിഗുണേഹിപി വുഡ്ഢാ, ഥേരിയാ വുത്തഗാഥായ ചതുത്ഥപാദേ സീതിഭൂതാസി നിബ്ബുതാതി യോജേതബ്ബം. സേസം വുത്തനയമേവ.

വുഡ്ഢപബ്ബജിതസുമനാഥേരീഗാഥാവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.