൮. സച്ചതാപസചരിയാവണ്ണനാ

അട്ഠമേ താപസോ സച്ചസവ്ഹയോതി സച്ചസദ്ദേന അവ്ഹാതബ്ബോ സച്ചനാമകോ താപസോ യദാ യസ്മിം കാലേ ഹോമി, തദാ. സച്ചേന ലോകം പാലേസിന്തി അത്തനോ അവിസംവാദിഭാവേന സത്തലോകം ജമ്ബുദീപേ തത്ഥ തത്ഥ സത്തനികായം പാപതോ നാനാവിധാ അനത്ഥതോ ച രക്ഖിം. സമഗ്ഗം ജനമകാസഹന്തി തത്ഥ തത്ഥ കലഹവിഗ്ഗഹവിവാദാപന്നം മഹാജനം കലഹേ ആദീനവം ദസ്സേത്വാ സാമഗ്ഗിയം ആനിസംസകഥനേന സമഗ്ഗം അവിവദമാനം സമ്മോദമാനം അഹമകാസിം.

തദാ ഹി ബോധിസത്തോ ബാരാണസിയം അഞ്ഞതരസ്മിം ബ്രാഹ്മണമഹാസാലകുലേ നിബ്ബത്തി. തസ്സ ‘‘സച്ചോ’’തി നാമം കരിംസു. സോ വയപ്പത്തോ തക്കസിലം ഗന്ത്വാ ദിസാപാമോക്ഖസ്സ ആചരിയസ്സ സന്തികേ സിപ്പം ഉഗ്ഗണ്ഹിത്വാ നചിരസ്സേവ സബ്ബസിപ്പാനം നിപ്ഫത്തിം പത്തോ. ആചരിയേന അനുഞ്ഞാതോ ബാരാണസിം പച്ചാഗന്ത്വാ മാതാപിതരോ വന്ദിത്വാ തേഹി അഭിനന്ദിയമാനോ തേസം ചിത്താനുരക്ഖണത്ഥം കതിപാഹം തേസം സന്തികേ വസി. അഥ നം മാതാപിതരോ പതിരൂപേന ദാരേന സംയോജേതുകാമാ സബ്ബം വിഭവജാതം ആചിക്ഖിത്വാ ഘരാവാസേന നിമന്തേസും.

മഹാസത്തോ നേക്ഖമ്മജ്ഝാസയോ അത്തനോ നേക്ഖമ്മപാരമിം പരിബ്രൂഹേതുകാമോ ഘരാവാസേ ആദീനവം പബ്ബജ്ജായ ആനിസംസഞ്ച നാനപ്പകാരതോ കഥേത്വാ മാതാപിതൂനം അസ്സുമുഖാനം രോദമാനാനം അപരിമാണം ഭോഗക്ഖന്ധം അനന്തം യസം മഹന്തഞ്ച ഞാതിപരിവട്ടം പഹായ മഹാനാഗോവ അയസങ്ഖലികം ഘരബന്ധനം ഛിന്ദന്തോ നിക്ഖമിത്വാ ഹിമവന്തപ്പദേസം പവിസിത്വാ ഇസിപബ്ബജ്ജം പബ്ബജിത്വാ വനമൂലഫലാഫലേഹി യാപേന്തോ നചിരസ്സേവ അട്ഠ സമാപത്തിയോ പഞ്ച ച അഭിഞ്ഞായോ നിബ്ബത്തേത്വാ ഝാനകീളം കീളയമാനോ സമാപത്തിവിഹാരേന വിഹരതി.

സോ ഏകദിവസം ദിബ്ബചക്ഖുനാ ലോകം ഓലോകേന്തോ അദ്ദസ സകലജമ്ബുദീപേ മനുസ്സേ യേഭുയ്യേന പാണാതിപാതാദിദസഅകുസലകമ്മപഥപസുതേ കാമനിദാനം കാമാധികരണം അഞ്ഞമഞ്ഞം വിവാദാപന്നേ. ദിസ്വാ ഏവം ചിന്തേസി – ‘‘ന ഖോ പന മേതം പതിരൂപം, യദിദം ഇമേ സത്തേ ഏവം പാപപസുതേ വിവാദാപന്നേ ച ദിസ്വാ അജ്ഝുപേക്ഖണം. അഹഞ്ഹി ‘സത്തേ സംസാരപങ്കതോ ഉദ്ധരിത്വാ നിബ്ബാനഥലേ പതിട്ഠപേസ്സാമീ’തി മഹാസമ്ബോധിയാനം പടിപന്നോ, തസ്മാ തം പടിഞ്ഞം അവിസംവാദേന്തോ യംനൂനാഹം മനുസ്സപഥം ഗന്ത്വാ തേ തേ സത്തേ പാപതോ ഓരമാപേയ്യം, വിവാദഞ്ച നേസം വൂപസമേയ്യ’’ന്തി.

ഏവം പന ചിന്തേത്വാ മഹാസത്തോ മഹാകരുണായ സമുസ്സാഹിതോ സന്തം സമാപത്തിസുഖം പഹായ ഇദ്ധിയാ തത്ഥ തത്ഥ ഗന്ത്വാ തേസം ചിത്താനുകൂലം ധമ്മം ദേസേന്തോ കലഹവിഗ്ഗഹവിവാദാപന്നേ സത്തേ ദിട്ഠധമ്മികഞ്ച സമ്പരായികഞ്ച വിരോധേ ആദീനവം ദസ്സേത്വാ അഞ്ഞമഞ്ഞം സമഗ്ഗേ സഹിതേ അകാസി. അനേകാകാരവോകാരഞ്ച പാപേ ആദീനവം വിഭാവേന്തോ തതോ സത്തേ വിവേചേത്വാ ഏകച്ചേ ദസസു കുസലകമ്മപഥധമ്മേസു പതിട്ഠാപേസി. ഏകച്ചേ പബ്ബാജേത്വാ സീലസംവരേ ഇന്ദ്രിയഗുത്തിയം സതിസമ്പജഞ്ഞേ പവിവേകവാസേ ഝാനാഭിഞ്ഞാസു ച യഥാരഹം പതിട്ഠാപേസി. തേന വുത്തം –

൭൧. ‘‘പുനാപരം യദാ ഹോമി, താപസോ സച്ചസവ്ഹയോ;

സച്ചേന ലോകം പാലേസിം, സമഗ്ഗം ജനമകാസഹ’’ന്തി.

ഇധാപി മഹാപുരിസസ്സ ഹേട്ഠാ വുത്തനയേനേവ സേസപാരമിയോ നിദ്ധാരേതബ്ബാ. തഥാ ഗുണാനുഭാവാ ച വിഭാവേതബ്ബാതി.

സച്ചതാപസചരിയാവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.