൬. നിമിരാജചരിയാവണ്ണനാ

൪൦. ഛട്ഠേ മിഥിലായം പുരുത്തമേതി മിഥിലാനാമകേ വിദേഹാനം ഉത്തമനഗരേ. നിമി നാമ മഹാരാജാതി നേമിം ഘടേന്തോ വിയ ഉപ്പന്നോ ‘‘നിമീ’’തി ലദ്ധനാമോ, മഹന്തേഹി ദാനസീലാദിഗുണവിസേസേഹി മഹതാ ച രാജാനുഭാവേന സമന്നാഗതത്താ മഹന്തോ രാജാതി മഹാരാജാ. പണ്ഡിതോ കുസലത്ഥികോതി അത്തനോ ച പരേസഞ്ച പുഞ്ഞത്ഥികോ.

അതീതേ കിര വിദേഹരട്ഠേ മിഥിലാനഗരേ അമ്ഹാകം ബോധിസത്തോ മഘദേവോ നാമ രാജാ അഹോസി. സോ ചതുരാസീതി വസ്സസഹസ്സാനി കുമാരകീളം കീളിത്വാ ചതുരാസീതി വസ്സഹസ്സാനി ഉപരജ്ജം കാരേത്വാ ചതുരാസീതി വസ്സസഹസ്സാനി രജ്ജം കാരേന്തോ ‘‘യദാ മേ സിരസ്മിം പലിതാനി പസ്സേയ്യാസി, തദാ മേ ആരോചേയ്യാസീ’’തി കപ്പകസ്സ വത്വാ അപരഭാഗേ തേന പലിതാനി ദിസ്വാ ആരോചിതേ സുവണ്ണസണ്ഡാസേന ഉദ്ധരാപേത്വാ ഹത്ഥേ പതിട്ഠാപേത്വാ പലിതം ഓലോകേത്വാ ‘‘പാതുഭൂതോ ഖോ മയ്ഹം ദേവദൂതോ’’തി സംവേഗജാതോ ‘‘ഇദാനി മയാ പബ്ബജിതും വട്ടതീ’’തി ചിന്തേത്വാ സതസഹസ്സുട്ഠാനകം ഗാമവരം കപ്പകസ്സ ദത്വാ ജേട്ഠകുമാരം പക്കോസാപേത്വാ തസ്സ –

‘‘ഉത്തമങ്ഗരുഹാ മയ്ഹം, ഇമേ ജാതാ വയോഹരാ;

പാതുഭൂതാ ദേവദൂതാ, പബ്ബജ്ജാസമയോ മമാ’’തി. (ജാ. ൧.൧.൯) –

വത്വാ സാധുകം രജ്ജേ സമനുസാസിത്വാ യദിപി അത്തനോ അഞ്ഞാനിപി ചതുരാസീതി വസ്സസഹസ്സാനി ആയു അത്ഥി, ഏവം സന്തേപി മച്ചുനോ സന്തികേ ഠിതം വിയ അത്താനം മഞ്ഞമാനോ സംവിഗ്ഗഹദയോ പബ്ബജ്ജം രോചേതി. തേന വുത്തം –

‘‘സിരസ്മിം പലിതം ദിസ്വാ, മഘദേവോ ദിസമ്പതി;

സംവേഗം അലഭീ ധീരോ, പബ്ബജ്ജം സമരോചയീ’’തി. (മ. നി. അട്ഠ. ൨.൩൦൯);

സോ പുത്തം ‘‘ഇമിനാവ നീഹാരേന വത്തേയ്യാസി യഥാ മയാ പടിപന്നം, മാ ഖോ ത്വം അന്തിമപുരിസോ അഹോസീ’’തി ഓവദിത്വാ നഗരാ നിക്ഖമ്മ ഭിക്ഖുപബ്ബജ്ജം പബ്ബജിത്വാ ചതുരാസീതി വസ്സസഹസ്സാനി ഝാനസമാപത്തീഹി വീതിനാമേത്വാ ആയുപരിയോസാനേ ബ്രഹ്മലോകപരായനോ അഹോസി. പുത്തോപിസ്സ ബഹൂനി വസ്സസഹസ്സാനി ധമ്മേന രജ്ജം കാരേത്വാ തേനേവ ഉപായേന പബ്ബജിത്വാ ബ്രഹ്മലോകപരായനോ അഹോസി. തഥാ തസ്സ പുത്തോ, തഥാ തസ്സ പുത്തോതി ഏവം ദ്വീഹി ഊനാനി ചതുരാസീതി ഖത്തിയസഹസ്സാനി സീസേ പലിതം ദിസ്വാവ പബ്ബജിതാനി. അഥ ബോധിസത്തോ ബ്രഹ്മലോകേ ഠിതോവ ‘‘പവത്തതി നു ഖോ മയാ മനുസ്സലോകേ കതം കല്യാണം ന പവത്തതീ’’തി ആവജ്ജേന്തോ അദ്ദസ ‘‘ഏത്തകം അദ്ധാനം പവത്തം, ഇദാനി നപ്പവത്തിസ്സതീ’’തി. സോ ‘‘ന ഖോ പനാഹം മയ്ഹം പവേണിയാ ഉച്ഛിജ്ജിതും ദസ്സാമീ’’തി അത്തനോ വംസേ ജാതരഞ്ഞോ ഏവ അഗ്ഗമഹേസിയാ കുച്ഛിമ്ഹി പടിസന്ധിം ഗണ്ഹിത്വാ അത്തനോ വംസസ്സ നേമിം ഘടേന്തോ വിയ നിബ്ബത്തോ. തേന വുത്തം ‘‘നേമിം ഘടേന്തോ വിയ ഉപ്പന്നോതി നിമീതി ലദ്ധനാമോ’’തി.

തസ്സ ഹി നാമഗ്ഗഹണദിവസേ പിതരാ ആനീതാ ലക്ഖണപാഠകാ. ലക്ഖണാനി ഓലോകേത്വാ ‘‘മഹാരാജ, അയം കുമാരോ തുമ്ഹാകം വംസം പഗ്ഗണ്ഹാതി, പിതുപിതാമഹേഹിപി മഹാനുഭാവോ മഹാപുഞ്ഞോ’’തി ബ്യാകരിംസു. തം സുത്വാ രാജാ യഥാവുത്തേനത്ഥേന ‘‘നിമീ’’തിസ്സ നാമം അകാസി, സോ ദഹരകാലതോ പട്ഠായ സീലേ ഉപോസഥകമ്മേ ച യുത്തപ്പയുത്തോ അഹോസി. അഥസ്സ പിതാ പുരിമനയേനേവ പലിതം ദിസ്വാ കപ്പകസ്സ ഗാമവരം ദത്വാ പുത്തം രജ്ജേ സമനുസാസിത്വാ നഗരാ നിക്ഖമ്മ പബ്ബജിത്വാ ഝാനാനി നിബ്ബത്തേത്വാ ബ്രഹ്മലോകപരായനോ അഹോസി.

നിമിരാജാ പന ദാനജ്ഝാസയതായ ചതൂസു നഗരദ്വാരേസു നഗരമജ്ഝേ ചാതി പഞ്ച ദാനസാലായോ കാരേത്വാ മഹാദാനം പവത്തേസി. ഏകേകായ ദാനസാലായ സതസഹസ്സം സതസഹസ്സം കത്വാ ദേവസികം പഞ്ചസതസഹസ്സാനി പരിച്ചജി, പഞ്ച സീലാനി രക്ഖി, പക്ഖദിവസേസു ഉപോസഥകമ്മം സമാദിയി, മഹാജനമ്പി ദാനാദീസു പുഞ്ഞേസു സമാദപേസി, സഗ്ഗമഗ്ഗം ആചിക്ഖി, നിരയഭയേന തജ്ജേസി, പാപതോ നിവാരേസി. തസ്സ ഓവാദേ ഠത്വാ മഹാജനോ ദാനാദീനി പുഞ്ഞാനി കത്വാ തതോ ചുതോ ദേവലോകേ നിബ്ബത്തി, ദേവലോകോ പരിപൂരി, നിരയോ തുച്ഛോ വിയ അഹോസി. തദാ പന അത്തനോ ദാനജ്ഝാസയസ്സ ഉളാരഭാവം സവിസേസം ദാനപാരമിയാ പൂരിതഭാവഞ്ച പവേദേന്തോ സത്ഥാ –

൪൧. ‘‘തദാഹം മാപയിത്വാന, ചതുസ്സാലം ചതുമ്മുഖം;

തത്ഥ ദാനം പവത്തേസിം, മിഗപക്ഖിനരാദിന’’ന്തി. – ആദിമാഹ;

തത്ഥ തദാതി തസ്മിം നിമിരാജകാലേ. മാപയിത്വാനാതി കാരാപേത്വാ. ചതുസ്സാലന്തി ചതൂസു ദിസാസു സമ്ബന്ധസാലം. ചതുമ്മുഖന്തി ചതൂസു ദിസാസു ചതൂഹി ദ്വാരേഹി യുത്തം. ദാനസാലായ ഹി മഹന്തഭാവതോ ദേയ്യധമ്മസ്സ യാചകജനസ്സ ച ബഹുഭാവതോ ന സക്കാ ഏകേനേവ ദ്വാരേന ദാനധമ്മം പരിയന്തം കാതും ദേയ്യധമ്മഞ്ച പരിയോസാപേതുന്തി സാലായ ചതൂസു ദിസാസു ചത്താരി മഹാദ്വാരാനി കാരാപേസി. തത്ഥ ദ്വാരതോ പട്ഠായ യാവ കോണാ ദേയ്യധമ്മോ രാസികതോ തിട്ഠതി. അരുണുഗ്ഗം ആദിം കത്വാ യാവ പകതിയാ സംവേസനകാലോ, താവ ദാനം പവത്തേതി. ഇതരസ്മിമ്പി കാലേ അനേകസതാ പദീപാ ഝായന്തി. യദാ യദാ അത്ഥികാ ആഗച്ഛന്തി, തദാ തദാ ദീയതേവ. തഞ്ച ദാനം ന കപണദ്ധികവനിബ്ബകയാചകാനഞ്ഞേവ, അഥ ഖോ അഡ്ഢാനം മഹാഭോഗാനമ്പി ഉപകപ്പനവസേന മഹാസുദസ്സനദാനസദിസം ഉളാരതരപണീതതരാനം ദേയ്യധമ്മാനം പരിച്ചജനതോ സബ്ബേപി സകലജമ്ബുദീപവാസിനോ മനുസ്സാ പടിഗ്ഗഹേസുഞ്ചേവ പരിഭുഞ്ജിംസു ച. സകലജമ്ബുദീപഞ്ഹി ഉന്നങ്ഗലം കത്വാ മഹാപുരിസോ തദാ മഹാദാനം പവത്തേസി. യഥാ ച മനുസ്സാനം, ഏവം മിഗപക്ഖികേ ആദിം കത്വാ തിരച്ഛാനഗതാനമ്പി ദാനസാലായ ബഹി ഏകമന്തേ തേസം ഉപകപ്പനവസേന ദാനം പവത്തേസി. തേന വുത്തം – ‘‘തത്ഥ ദാനം പവത്തേസിം, മിഗപക്ഖിനരാദിന’’ന്തി. ന കേവലഞ്ച തിരച്ഛാനാനമേവ, പേതാനമ്പി ദിവസേ ദിവസേ പത്തിം ദാപേസി. യഥാ ച ഏകിസ്സാ ദാനസാലായ, ഏവം പഞ്ചസുപി ദാനസാലാസു ദാനം പവത്തിത്ഥ. പാളിയം പന ‘‘തദാഹം മാപയിത്വാന, ചതുസ്സാലം ചതുമ്മുഖ’’ന്തി ഏകം വിയ വുത്തം, തം നഗരമജ്ഝേ ദാനസാലം സന്ധായ വുത്തം.

൪൨. ഇദാനി തത്ഥ ദേയ്യധമ്മം ഏകദേസേന ദസ്സേന്തോ ‘‘അച്ഛാദനഞ്ച സയനം, അന്നം പാനഞ്ച ഭോജന’’ന്തി ആഹ.

തത്ഥ അച്ഛാദനന്തി ഖോമസുഖുമാദിനാനാവിധനിവാസനപാരുപനം. സയനന്തി മഞ്ചപല്ലങ്കാദിഞ്ചേവ ഗോനകചിത്തകാദിഞ്ച അനേകവിധം സയിതബ്ബകം, ആസനമ്പി ചേത്ഥ സയനഗ്ഗഹണേനേവ ഗഹിതന്തി ദട്ഠബ്ബം. അന്നം പാനഞ്ച ഭോജനന്തി തേസം തേസം സത്താനം യഥാഭിരുചിതം നാനഗ്ഗരസം അന്നഞ്ചേവ പാനഞ്ച അവസിട്ഠം നാനാവിധഭോജനവികതിഞ്ച. അബ്ബോച്ഛിന്നം കരിത്വാനാതി ആരമ്ഭതോ പട്ഠായ യാവ ആയുപരിയോസാനാ അഹോരത്തം അവിച്ഛിന്നം കത്വാ.

൪൩-൪. ഇദാനി തസ്സ ദാനസ്സ സമ്മാസമ്ബോധിം ആരബ്ഭ ദാനപാരമിഭാവേന പവത്തിതഭാവം ദസ്സേന്തോ യഥാ തദാ അത്തനോ അജ്ഝാസയോ പവത്തോ, തം ഉപമായ ദസ്സേതും ‘‘യഥാപി സേവകോ’’തിആദിമാഹ. തസ്സത്ഥോ – യഥാ നാമ സേവകപുരിസോ അത്തനോ സാമികം കാലാനുകാലം സേവനവസേന ഉപഗതോ ലദ്ധബ്ബധനഹേതു കായേന വാചായ മനസാ സബ്ബഥാപി കായവചീമനോകമ്മേഹി യഥാ സോ ആരാധിതോ ഹോതി, ഏവം ആരാധനീയം ആരാധനമേവ ഏസതി ഗവേസതി, തഥാ അഹമ്പി ബോധിസത്തഭൂതോ സദേവകസ്സ ലോകസ്സ സാമിഭൂതം അനുത്തരം ബുദ്ധഭാവം സേവേതുകാമോ തസ്സ ആരാധനത്ഥം സബ്ബഭവേ സബ്ബസ്മിം നിബ്ബത്തനിബ്ബത്തഭവേ ദാനപാരമിപരിപൂരണവസേന ദാനേന സബ്ബസത്തേ സന്തപ്പേത്വാ ബോധിസങ്ഖാതതോ അരിയമഗ്ഗഞാണതോ ജാതത്താ ‘‘ബോധിജ’’ന്തി ലദ്ധനാമം സബ്ബഞ്ഞുതഞ്ഞാണം പരതോ സബ്ബഥാ നാനൂപായേഹി ഏസിസ്സാമി ഗവേസിസ്സാമി, തം ഉത്തമം ബോധിം സമ്മാസമ്ബോധിം ജീവിതപരിച്ചാഗാദിം യംകിഞ്ചി കത്വാ ഇച്ഛാമി അഭിപത്ഥേമീതി.

ഏവമിധ ദാനജ്ഝാസയസ്സ ഉളാരഭാവം ദസ്സേതും ദാനപാരമിവസേനേവ ദേസനാ കതാ. ജാതകദേസനായം പനസ്സ സീലപാരമിആദീനമ്പി പരിപൂരണം വിഭാവിതമേവ, തഥാ ഹിസ്സ ഹേട്ഠാ വുത്തനയേനേവ സീലാദിഗുണേഹി അത്താനം അലങ്കരിത്വാ മഹാജനം തത്ഥ പതിട്ഠപേന്തസ്സ ഓവാദേ ഠത്വാ നിബ്ബത്തദേവതാ സുധമ്മായം ദേവസഭായം സന്നിപതിതാ ‘‘അഹോ അമ്ഹാകം നിമിരാജാനം നിസ്സായ മയം ഇമം സമ്പത്തിം പത്താ, ഏവരൂപാപി നാമ അനുപ്പന്നേ ബുദ്ധേ മഹാജനസ്സ ബുദ്ധകിച്ചം സാധയമാനാ അച്ഛരിയമനുസ്സാ ലോകേ ഉപ്പജ്ജന്തീ’’തി മഹാപുരിസസ്സ ഗുണേ വണ്ണേന്താ അഭിത്ഥവിംസു. തേന വുത്തം –

‘‘അച്ഛേരം വത ലോകസ്മിം, ഉപ്പജ്ജന്തി വിചക്ഖണാ;

യദാ അഹു നിമിരാജാ, പണ്ഡിതോ കുസലത്ഥികോ’’തി. (ജാ. ൨.൨൨.൪൨൧) –

ആദി.

തം സുത്വാ സക്കം ദേവാനമിന്ദം ആദിം കത്വാ സബ്ബേ ദേവാ ബോധിസത്തം ദട്ഠുകാമാ അഹേസും. അഥേകദിവസം മഹാപുരിസസ്സ ഉപോസഥികസ്സ ഉപരിപാസാദവരഗതസ്സ പച്ഛിമയാമേ പല്ലങ്കം ആഭുജിത്വാ നിസിന്നസ്സ ഏവം ചേതസോ പരിവിതക്കോ ഉദപാദി ‘‘ദാനം നു ഖോ വരം, ഉദാഹു ബ്രഹ്മചരിയ’’ന്തി. സോ തം അത്തനോ കങ്ഖം ഛിന്ദിതും നാസക്ഖി. തസ്മിം ഖണേ സക്കസ്സ ഭവനം ഉണ്ഹാകാരം ദസ്സേസി. സക്കോ തം കാരണം ആവജ്ജേന്തോ ബോധിസത്തം തഥാ വിതക്കേന്തം ദിസ്വാ ‘‘ഹന്ദസ്സ വിതക്കം ഛിന്ദിസ്സാമീ’’തി ആഗന്ത്വാ പുരതോ ഠിതോ തേന ‘‘കോസി ത്വ’’ന്തി പുട്ഠോ അത്തനോ ദേവരാജഭാവം ആരോചേത്വാ ‘‘കിം, മഹാരാജ, ചിന്തേസീ’’തി വുത്തേ തമത്ഥം ആരോചേസി. സക്കോ ബ്രഹ്മചരിയമേവ ഉത്തമം കത്വാ ദസ്സേന്തോ –

‘‘ഹീനേന ബ്രഹ്മചരിയേന, ഖത്തിയേ ഉപപജ്ജതി;

മജ്ഝിമേന ച ദേവത്തം, ഉത്തമേന വിസുജ്ഝതി.

‘‘ന ഹേതേ സുലഭാ കായാ, യാചയോഗേന കേനചി;

യേ കായേ ഉപപജ്ജന്തി, അനഗാരാ തപസ്സിനോ’’തി. (ജാ. ൨.൨൨.൪൨൯-൪൩൦) –

ആഹ.

തത്ഥ പുഥുതിത്ഥായതനേസു മേഥുനവിരതിമത്തം ഹീനം ബ്രഹ്മചരിയം നാമ, തേന ഖത്തിയകുലേ ഉപപജ്ജതി. ഝാനസ്സ ഉപചാരമത്തം മജ്ഝിമം നാമ, തേന ദേവത്തം ഉപപജ്ജതി. അട്ഠസമാപത്തിനിബ്ബത്തനം പന ഉത്തമം നാമ, തേന ബ്രഹ്മലോകേ നിബ്ബത്തതി. തഞ്ഹി ബാഹിരകാ ‘‘നിബ്ബാന’’ന്തി കഥേന്തി. തേനാഹ ‘‘വിസുജ്ഝതീ’’തി. സാസനേ പന പരിസുദ്ധസീലസ്സ ഭിക്ഖുനോ അഞ്ഞതരം ദേവനികായം പത്ഥേന്തസ്സ ബ്രഹ്മചരിയചേതനാ ഹീനതായ ഹീനം നാമ, തേന യഥാപത്ഥിതേ ദേവലോകേ നിബ്ബത്തതി. പരിസുദ്ധസീലസ്സ അട്ഠസമാപത്തിനിബ്ബത്തനം മജ്ഝിമം നാമ, തേന ബ്രഹ്മലോകേ നിബ്ബത്തതി. പരിസുദ്ധസീലസ്സ പന വിപസ്സനം വഡ്ഢേത്വാ അരഹത്തപ്പത്തി ഉത്തമം നാമ, തേന വിസുജ്ഝതീതി. ഇതി സക്കോ ‘‘മഹാരാജ, ദാനതോ ബ്രഹ്മചരിയവാസോവ സതഗുണേന സഹസ്സഗുണേന സതസഹസ്സഗുണേന മഹപ്ഫലോ’’തി വണ്ണേസി. കായാതി ബ്രഹ്മഗണാ. യാചയോഗേനാതി യാചനയുത്തേന. ‘‘യാജയോഗേനാ’’തിപി പാളി, യജനയുത്തേന, ദാനയുത്തേനാതി അത്ഥോ. തപസ്സിനോതി തപനിസ്സിതകാ. ഇമായപി ഗാഥായ ബ്രഹ്മചരിയവാസസ്സേവ മഹാനുഭാവതം ദീപേതി. ഏവഞ്ച പന വത്വാ ‘‘കിഞ്ചാപി, മഹാരാജ, ദാനതോ ബ്രഹ്മചരിയമേവ മഹപ്ഫലം, ദ്വേപി പനേതേ മഹാപുരിസകത്തബ്ബാവ. ദ്വീസുപി അപ്പമത്തോ ഹുത്വാ ദാനഞ്ച ദേഹി സീലഞ്ച രക്ഖാഹീ’’തി വത്വാ തം ഓവദിത്വാ സകട്ഠാനമേവ ഗതോ.

അഥ നം ദേവഗണോ ‘‘മഹാരാജ, കുഹിം ഗതത്ഥാ’’തി ആഹ. സക്കോ ‘‘മിഥിലായം നിമിരഞ്ഞോ കങ്ഖ ഛിന്ദിതു’’ന്തി തമത്ഥം പകാസേത്വാ ബോധിസത്തസ്സ ഗുണേ വിത്ഥാരതോ വണ്ണേസി. തം സുത്വാ ദേവാ ‘‘മഹാരാജ, മയ്ഹം നിമിരാജാനം ദട്ഠുകാമമ്ഹാ, സാധു നം പക്കോസാപേഹീ’’തി വദിംസു. സക്കോ ‘‘സാധൂ’’തി സമ്പടിച്ഛിത്വാ മാതലിം ആമന്തേസി – ‘‘ഗച്ഛ നിമിരാജാനം വേജയന്തം ആരോപേത്വാ ആനേഹീ’’തി. സോ ‘‘സാധൂ’’തി സമ്പടിച്ഛിത്വാ രഥേന ഗന്ത്വാ തത്ഥ മഹാസത്തം ആരോപേത്വാ തേന യാചിതോ യഥാകമ്മം പാപകമ്മീനം പുഞ്ഞകമ്മീനഞ്ച ഠാനാനി ആചിക്ഖന്തോ അനുക്കമേന ദേവലോകം നേസി. ദേവാപി ഖോ ‘‘നിമിരാജാ ആഗതോ’’തി സുത്വാ ദിബ്ബഗന്ധവാസപുപ്ഫഹത്ഥാ യാവ ചിത്തകൂടദ്വാരകോട്ഠകാ പച്ചുഗ്ഗന്ത്വാ മഹാസത്തം ദിബ്ബഗന്ധാദീഹി പൂജേന്താ സുധമ്മം ദേവസഭം ആനയിംസു. രാജാ രഥാ ഓതരിത്വാ ദേവസഭം പവിസിത്വാ സക്കേന സദ്ധിം ഏകാസനേ നിസീദിത്വാ തേന ദിബ്ബേഹി കാമേഹി നിമന്തിയമാനോ ‘‘അലം, മഹാരാജ, മയ്ഹം ഇമേഹി യാചിതകൂപമേഹി കാമേഹീ’’തി പടിക്ഖിപിത്വാ അനേകപരിയായേന ധമ്മം ദേസേത്വാ മനുസ്സഗണനായ സത്താഹമേവ ഠത്വാ ‘‘ഗച്ഛാമഹം മനുസ്സലോകം, തത്ഥ ദാനാദീനി പുഞ്ഞാനി കരിസ്സാമീ’’തി ആഹ. സക്കോ ‘‘നിമിരാജാനം മിഥിലം നേഹീ’’തി മാതലിം ആണാപേസി. സോ തം വേജയന്തരഥം ആരോപേത്വാ പാചീനദിസാഭാഗേന മിഥിലം പാപുണി. മഹാജനോ ദിബ്ബരഥം ദിസ്വാ രഞ്ഞോ പച്ചുഗ്ഗമനം അകാസി. മാതലി സീഹപഞ്ജരേ മഹാസത്തം ഓതാരേത്വാ ആപുച്ഛിത്വാ സകട്ഠാനമേവ ഗതോ. മഹാജനോപി രാജാനം പരിവാരേത്വാ ‘‘കീദിസോ, ദേവ, ദേവലോകോ’’തി പുച്ഛി. രാജാ ദേവലോകസമ്പത്തിം വണ്ണേത്വാ ‘‘തുമ്ഹേപി ദാനാദീനി പുഞ്ഞാനി കരോഥ, ഏവം തസ്മിം ദേവലോകേ ഉപ്പജ്ജിസ്സഥാ’’തി ധമ്മം ദേസേസി. സോ അപരഭാഗേ പുബ്ബേ വുത്തനയേന പലിതം ദിസ്വാ പുത്തസ്സ രജ്ജം പടിച്ഛാപേത്വാ കാമേ പഹായ പബ്ബജിത്വാ ചത്താരോ ബ്രഹ്മവിഹാരേ ഭാവേത്വാ ബ്രഹ്മലോകൂപഗോ അഹോസി.

തദാ സക്കോ അനുരുദ്ധോ അഹോസി. മാതലി ആനന്ദോ. ചതുരാസീതി രാജസഹസ്സാനി ബുദ്ധപരിസാ. നിമിരാജാ ലോകനാഥോ.

തസ്സ ഇധാപി ഹേട്ഠാ വുത്തനയേനേവ ബോധിസമ്ഭാരാ നിദ്ധാരേതബ്ബാ. തഥാ ബ്രഹ്മലോകസമ്പത്തിം പഹായ പുബ്ബേ അത്തനാ പവത്തിതം കല്യാണവത്തം അനുപ്പബന്ധേസ്സാമീതി മഹാകരുണായ മനുസ്സലോകേ നിബ്ബത്തനം, ഉളാരോ ദാനജ്ഝാസയോ, തദനുരൂപാ ദാനാദീസു പടിപത്തി, മഹാജനസ്സ ച തത്ഥ പതിട്ഠാപനം, യാവ ദേവമനുസ്സാനം പത്ഥടയസതാ, സക്കസ്സ ദേവരാജസ്സ ഉപസങ്കമനേ അതിവിമ്ഹയതാ, തേന ദിബ്ബസമ്പത്തിയാ നിമന്തിയമാനോപി തം അനലങ്കരിത്വാ പുഞ്ഞസമ്ഭാരപരിബ്രൂഹനത്ഥം പുന മനുസ്സവാസൂപഗമനം, ലാഭസമ്പത്തീസു സബ്ബത്ഥ അലഗ്ഗഭാവോതി ഏവമാദയോ ഗുണാനുഭാവാ നിദ്ധാരേതബ്ബാതി.

നിമിരാജചരിയാവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.