൮. ചങ്കമനദായകത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ

അത്ഥദസ്സിസ്സ മുനിനോതിആദികം ആയസ്മതോ ചങ്കമനദായകത്ഥേരസ്സ അപദാനം. അയമ്പായസ്മാ പുരിമബുദ്ധേസു കതാധികാരോ തേസു തേസു ഭവേസു വിവട്ടൂപനിസ്സയാനി പുഞ്ഞാനി ഉപചിനന്തോ അത്ഥദസ്സിസ്സ ഭഗവതോ കാലേ ഏകസ്മിം കുലഗേഹേ നിബ്ബത്തോ വിഞ്ഞുതം പത്തോ സത്ഥരി പസീദിത്വാ ഉച്ചവത്ഥുകം സുധാപരികമ്മകതം രജതരാസിസദിസം സോഭമാനം ചങ്കമം കാരേത്വാ മുത്തദലസദിസം സേതപുലിനം അത്ഥരിത്വാ ഭഗവതോ അദാസി. പടിഗ്ഗഹേസി ഭഗവാ, ചങ്കമം പടിഗ്ഗഹേത്വാ ച പന സുഖം കായചിത്തസമാധിം അപ്പേത്വാ ‘‘അയം അനാഗതേ ഗോതമസ്സ ഭഗവതോ സാസനേ സാവകോ ഭവിസ്സതീ’’തി ബ്യാകാസി. സോ തേന പുഞ്ഞകമ്മേന ദേവമനുസ്സേസു അപരാപരം സംസരന്തോ ദ്വേ സമ്പത്തിയോ അനുഭവിത്വാ ഇമസ്മിം ബുദ്ധുപ്പാദേ ഏകസ്മിം കുലഗേഹേ നിബ്ബത്തോ വുദ്ധിപ്പത്തോ സദ്ധാസമ്പന്നോ സാസനേ പബ്ബജിത്വാ നചിരസ്സേവ അരഹത്തം പത്വാ കതപുഞ്ഞനാമേന ചങ്കമനദായകത്ഥേരോതി പാകടോ അഹോസി.

൯൩. സോ ഏകദിവസം അത്തനാ പുബ്ബേ കതപുഞ്ഞകമ്മം സരിത്വാ സോമനസ്സജാതോ പുബ്ബചരിതാപദാനം പകാസേന്തോ അത്ഥദസ്സിസ്സ മുനിനോതിആദിമാഹ. തത്ഥ അത്ഥദസ്സിസ്സാതി അത്ഥം പയോജനം വുദ്ധിം വിരൂള്ഹിം നിബ്ബാനം ദക്ഖതി പസ്സതീതി അത്ഥദസ്സീ, അഥ വാ അത്ഥം നിബ്ബാനം ദസ്സനസീലോ ജാനനസീലോതി അത്ഥദസ്സീ, തസ്സ അത്ഥദസ്സിസ്സ മുനിനോ മോനേന ഞാണേന സമന്നാഗതസ്സ ഭഗവതോ മനോരമം മനല്ലീനം ഭാവനീയം മനസി കാതബ്ബം ചങ്കമം കാരേസിന്തി സമ്ബന്ധോ. സേസം വുത്തനയാനുസാരേനേവ സുവിഞ്ഞേയ്യമേവാതി.

ചങ്കമനദായകത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ സമത്താ.