൩൦. ചിതകപൂജകവഗ്ഗോ

൧-൧൦. ചിതകപൂജകത്ഥേരഅപദാനാദിവണ്ണനാ

൧-൨. തിംസതിമേ വഗ്ഗേ പഠമാപദാനേ ആഹുതിം യിട്ഠുകാമോഹന്തി പൂജാസക്കാരം കാരേതുകാമോ അഹം. നാനാപുപ്ഫം സമാനയിന്തി നാനാ അനേകവിധം ചമ്പകസലലാദിപുപ്ഫം സം സുട്ഠു ആനയിം, രാസിം അകാസിന്തി അത്ഥോ. സിഖിനോ ലോകബന്ധുനോതി സകലലോകത്തയബന്ധുസ്സ ഞാതകസ്സ സിഖിസ്സ ഭഗവതോ പരിനിബ്ബുതസ്സ ചിതകം ആളാഹനചിതകം ദാരുരാസിം ജലന്തം ആദിത്തം ദിസ്വാ തഞ്ച മയാ രാസീകതം പുപ്ഫം ഓകിരിം പൂജേസിന്തി അത്ഥോ.

൬-൭. ദുതിയാപദാനേ അജിനുത്തരവാസനോതി അജിനമിഗചമ്മം ഉത്തരാസങ്ഗം കത്വാ നിവാസിനോ അച്ഛാദനോതി അത്ഥോ. അഭിഞ്ഞാ പഞ്ച നിബ്ബത്താതി ഇദ്ധിവിധാദയോ പഞ്ച അഭിഞ്ഞായോ പഞ്ച ഞാണാനി നിബ്ബത്താ ഉപ്പാദിതാ നിപ്ഫാദിതാ. ചന്ദസ്സ പരിമജ്ജകോതി ചന്ദമണ്ഡലസ്സ സമന്തതോ മജ്ജകോ, ഫുട്ഠോ അഹോസിന്തി അത്ഥോ. വിപസ്സിം ലോകപജ്ജോതന്തി സകലലോകത്തയേ പദീപസദിസം വിപസ്സിം ഭഗവന്തം മമ സന്തികം അഭിഗതം വിസേസേന സമ്പത്തം ആഗതം. ദിസ്വാ പാരിച്ഛത്തകപുപ്ഫാനീതി ദേവലോകതോ പാരിച്ഛത്തകപുപ്ഫാനി ആഹരിത്വാ വിപസ്സിസ്സ സത്ഥുനോ മത്ഥകേ ഛത്താകാരേന അഹം ധാരേസിന്തി അത്ഥോ.

൧൧-൧൩. തതിയാപദാനേ പുത്തോ മമ പബ്ബജിതോതി മയ്ഹം പുത്തോ സദ്ധായ പബ്ബജിതോ. കാസായവസനോ തദാതി തസ്മിം പബ്ബജിതകാലേ കാസായനിവത്ഥോ, ന ബാഹിരകപബ്ബജ്ജായ പബ്ബജിതോതി അത്ഥോ. സോ ച ബുദ്ധത്തം സമ്പത്തോതി സോ മയ്ഹം പുത്തോ ചതൂസു ബുദ്ധേസു സാവകബുദ്ധഭാവം സം സുട്ഠു പത്തോ, അരഹത്തം പത്തോതി അത്ഥോ. നിബ്ബുതോ ലോകപൂജിതോതി സകലലോകേഹി കതസക്കാരോ ഖന്ധപരിനിബ്ബാനേന പരിനിബ്ബുതോതി അത്ഥോ. വിചിനന്തോ സകം പുത്തന്തി അഹം തസ്സ ഗതദേസം പുച്ഛിത്വാ സകം പുത്തം വിചിനന്തോ പച്ഛതോ അഗമം, അനുഗതോ അസ്മീതി അത്ഥോ. നിബ്ബുതസ്സ മഹന്തസ്സാതി മഹന്തേഹി സീലക്ഖന്ധാദീഹി യുത്തത്താ മഹന്തസ്സ തസ്സ മമ പുത്തസ്സ അരഹതോ ആദഹനട്ഠാനേ ചിതകം ചിതകട്ഠാനം അഹം അഗമാസിന്തി അത്ഥോ. പഗ്ഗയ്ഹ അഞ്ജലിം തത്ഥാതി തസ്മിം ആദഹനട്ഠാനേ അഞ്ജലിം ദസങ്ഗുലിസമോധാനം പഗ്ഗഹേത്വാ സിരസി കത്വാ അഹം ചിതകം ദഹനദാരുരാസിം വന്ദിത്വാ പണാമം കത്വാ സേതച്ഛത്തഞ്ച പഗ്ഗയ്ഹാതി ന കേവലമേവ വന്ദിത്വാ ധവലച്ഛത്തഞ്ച പഗ്ഗയ്ഹ ഉക്ഖിപിത്വാ അഹം ആരോപേസിം പതിട്ഠപേസിന്തി അത്ഥോ.

൧൭-൧൮. ചതുത്ഥാപദാനേ അനുഗ്ഗതമ്ഹി ആദിച്ചേതി സൂരിയേ അനുഗ്ഗതേ അനുട്ഠിതേ പച്ചൂസകാലേതി അത്ഥോ. പസാദോ വിപുലോ അഹൂതി രോഗപീളിതസ്സ മയ്ഹം ചിത്തപ്പസാദോ വിപുലോ അതിരേകോ ബുദ്ധാനുസ്സരണേന അഹു അഹോസി. മഹേസിനോ ബുദ്ധസേട്ഠസ്സ ലോകമ്ഹി പാതുഭാവോ പാകടഭാവോ അഹോസീതി സമ്ബന്ധോ. ഘോസമസ്സോസഹം തത്ഥാതി തസ്മിം പാതുഭാവേ സതി ‘‘അഹം ഗിലാനോ ബുദ്ധോ ഉപ്പന്നോ’’തി ഘോസം അസ്സോസിം. ന ച പസ്സാമി തം ജിനന്തി തം ജിതപഞ്ചമാരം സമ്മാസമ്ബുദ്ധം ന പസ്സാമി, ബാള്ഹഗിലാനത്താ ഗന്ത്വാ പസ്സിതും ന സക്കോമീതി അത്ഥോ. മരണഞ്ച അനുപ്പത്തോതി മരണാസന്നകാലം അനുപ്പത്തോ, ആസന്നമരണോ ഹുത്വാതി അത്ഥോ. ബുദ്ധസഞ്ഞമനുസ്സരിന്തി ബുദ്ധോതിനാമം അനുസ്സരിം, ബുദ്ധാരമ്മണം മനസി അകാസിന്തി അത്ഥോ.

൨൧-൨൩. പഞ്ചമാപദാനേ ആരാമദ്വാരാ നിക്ഖമ്മാതി ആരാമദ്വാരതോ സങ്ഘസ്സ നിക്ഖമനദ്വാരമഗ്ഗേഹി അത്ഥോ. ഗോസീസം സന്ഥതം മയാതി തസ്മിം നിക്ഖമനദ്വാരമഗ്ഗേ ‘‘ഭഗവതോ ഭിക്ഖുസങ്ഘസ്സ ച പാദാ മാ കദ്ദമം അക്കമന്തൂ’’തി അക്കമനത്ഥായ ഗോസീസട്ഠിം മയാ സന്ഥരിതന്തി അത്ഥോ. അനുഭോമി സകം കമ്മന്തി അത്തനോ ഗോസീസഅത്ഥരണകമ്മസ്സ ബലേന ആജാനീയാ വാതജവാ സിന്ധവാ സീഘവാഹനാദീനി വിപാകഫലാനി അനുഭോമീതി അത്ഥോ. അഹോ കാരം പരമകാരന്തി സുഖേത്തേ സങ്ഘേ മയാ സുട്ഠു കതം കാരം അപ്പകമ്പി കിച്ചം മഹപ്ഫലദാനതോ പരമകാരം ഉത്തമകിച്ചം അഹോ വിമ്ഹയന്തി അത്ഥോ. യഥാ തിണദോസാദിവിരഹിതേസു ഖേത്തേസു വപ്പിതം സാലിബീജം മഹപ്ഫലം ദേതി, ഏവമേവ രാഗദോസാദിദോസരഹിതേ പരിസുദ്ധകായവചീസമാചാരേ സങ്ഘഖേത്തേ ഗോസീസഅത്ഥരണകമ്മം മയാ കതം, ഇദം മഹപ്ഫലം ദേതീതി വുത്തം ഹോതി. ന അഞ്ഞം കലമഗ്ഘതീതി അഞ്ഞം ബാഹിരസാസനേ കതം കമ്മം സങ്ഘേ കതസ്സ കാരസ്സ പൂജാസക്കാരസ്സ കലം സോളസിം കലം കോട്ഠാസം ന അഗ്ഘതീതി സമ്ബന്ധോ.

ഛട്ഠസത്തമട്ഠമനവമദസമാപദാനാനി ഉത്താനാനേവാതി.

തിംസതിമവഗ്ഗവണ്ണനാ സമത്താ.