൯. നവമനയോ സമ്പയുത്തേനസമ്പയുത്തപദവണ്ണനാ

൩൧൯. ഇദാനി സമ്പയുത്തേനസമ്പയുത്തപദം ഭാജേതും വേദനാക്ഖന്ധേനാതിആദി ആരദ്ധം. തത്ഥ യം ഖന്ധാദിവസേന സമ്പയുത്തം, പുന തസ്സേവ ഖന്ധാദീഹി സമ്പയോഗം പുച്ഛിത്വാ വിസ്സജ്ജനം കതം. തം രൂപേന വാ രൂപമിസ്സകേഹി വാ സബ്ബരൂപക്ഖന്ധസങ്ഗാഹകേഹി വാ പദേഹി സദ്ധിം ന യുജ്ജതി. രൂപേന ഹി രൂപമിസ്സകേന വാ അഞ്ഞേസം സമ്പയോഗോ നത്ഥി. സബ്ബരൂപക്ഖന്ധസങ്ഗാഹകേഹി സബ്ബേസം സമ്പയോഗാരഹാനം ഖന്ധാദീനം ഗഹിതത്താ അഞ്ഞംയേവ നത്ഥി, യം തേന സഹ സമ്പയോഗം ഗച്ഛേയ്യ. തസ്മാ തഥാരൂപാനി പദാനി ഇധ ന ഗഹിതാനി. യാനി പന പദാനി രൂപേന അസമ്മിസ്സം അരൂപേകദേസം ദീപേന്തി, താനി ഇധ ഗഹിതാനി. തേസം ഇദമുദ്ദാനം –

‘‘അരൂപക്ഖന്ധാ ചത്താരോ, മനായതനമേവ ച;

വിഞ്ഞാണധാതുയോ സത്ത, ദ്വേ സച്ചാ ചുദ്ദസിന്ദ്രിയാ.

‘‘പച്ചയേ ദ്വാദസ പദാ, തതോ ഉപരി സോളസ;

തികേസു അട്ഠ ഗോച്ഛകേ, തേചത്താലീസമേവ ച.

‘‘മഹന്തരദുകേ സത്ത, പദാ പിട്ഠിദുകേസു ഛ;

നവമസ്സ പദസ്സേതേ, നിദ്ദേസേ സങ്ഗഹം ഗതാ’’തി.

സബ്ബപഞ്ഹേസു പന യേ ധമ്മാ പുച്ഛായ ഉദ്ധടാ, തേ യേഹി സമ്പയുത്താ ഹോന്തി, തേസം വസേന ഖന്ധാദിഭേദോ വേദിതബ്ബോ. വേദനാക്ഖന്ധേന ഹി ഇതരേ തയോ ഖന്ധാ സമ്പയുത്താ, പുന തേഹി വേദനാക്ഖന്ധോ സമ്പയുത്തോ. സോ തേഹി സഞ്ഞാദീഹി തീഹി ഖന്ധേഹി, ഏകേന മനായതനേന, സത്തഹി വിഞ്ഞാണധാതൂഹി, ഏകസ്മിം ധമ്മായതനേ, ധമ്മധാതുയാ ച, കേഹിചി സഞ്ഞാസങ്ഖാരേഹേവ സമ്പയുത്തോ. ഏസേവ നയോ സബ്ബത്ഥാതി.

സമ്പയുത്തേനസമ്പയുത്തപദവണ്ണനാ.