൧൦. തപുസ്സസുത്തവണ്ണനാ
൪൧. ദസമേ മല്ലേസൂതി മല്ലരട്ഠേ. ഇധേവ താവ ത്വം, ആനന്ദ, ഹോതീതി ഇധ ഭഗവാ ‘‘തപുസ്സഗഹപതിനോ ഇധ ഠിതേന ആനന്ദേന സദ്ധിം കഥാസല്ലാപോ ഭവിസ്സതി, തതോനിദാനം അഹം മഹന്തം ധമ്മപരിയായം ദേസേസ്സാമീ’’തി ഞത്വാ ആഹ. ഉപസങ്കമീതി സോ കിര ഭുത്തപാതരാസോ ‘‘ദസബലസ്സ ഉപട്ഠാനം ഗമിസ്സാമീ’’തി നിക്ഖമന്തോ ദൂരതോവ ഥേരം ദിസ്വാ യേനായസ്മാ ആനന്ദോ തേനുപസങ്കമി. പപാതോ വിയ ഖായതി, യദിദം നേക്ഖമ്മന്തി യമിദം പബ്ബജ്ജാസങ്ഖാതം നേക്ഖമ്മം, തം അമ്ഹാകം മഹാപപാതോ വിയ ഓഗാഹിത്വാ ഉപട്ഠാതി. നേക്ഖമ്മേ ചിത്തം പക്ഖന്ദതീതി പബ്ബജ്ജായ ചിത്തം ആരമ്മണവസേന പക്ഖന്ദതി, തദേവ ആരമ്മണം കത്വാ പസീദതി, തദേവ പതിട്ഠാതി, പച്ചനീകധമ്മേഹി ച വിമുച്ചതി. ‘ഏതം സന്ത’ന്തി പസ്സതോതി ഏതം നേക്ഖമ്മം സന്തം വിഗതദരഥപരിളാഹന്തി ഏവം പസ്സന്താനം ഭിക്ഖൂനം. ബഹുനാ ജനേന വിസഭാഗോതി തയിദം ബഹുനാ മഹാജനേന സദ്ധിം ഭിക്ഖൂനം വിസഭാഗം, അസദിസന്തി അത്ഥോ.
കഥാപാഭതന്തി കഥാമൂലം. തസ്സ മയ്ഹം, ആനന്ദ, നേക്ഖമ്മേ ചിത്തം ന പക്ഖന്ദതീതി തസ്സ ഏവം വിതക്കേന്തസ്സാപി മയ്ഹം പബ്ബജ്ജായ ചിത്തം ന ഓതരതി. ‘‘ഏതം സന്ത’’ന്തി പസ്സതോതി ‘‘സാധു നേക്ഖമ്മ’’ന്തി പരിവിതക്കനവസേന ‘‘ഏതം നേക്ഖമ്മം സന്ത’’ന്തി പസ്സന്തസ്സപി. അനാസേവിതോതി ന ആസേവിതോ ന ഫസ്സിതോ ന സച്ഛികതോ. അധിഗമ്മാതി അധിഗന്ത്വാ പത്വാ സച്ഛികത്വാ. തമാസേവേയ്യന്തി തം ആനിസംസം സേവേയ്യം ഭജേയ്യം. യം മേതി യേന കാരണേന മയ്ഹം. അധിഗമ്മാതി അധിഗന്ത്വാ. സ്വാസ്സ മേ ഹോതി ആബാധോതി സോ മയ്ഹം ആബാധനട്ഠേന ആബാധോ ഹോതി. അവിതക്കേ ചിത്തം ന പക്ഖന്ദതീതി അവിതക്കവിചാരേ ദുതിയജ്ഝാനേ ആരമ്മണവസേന ചിത്തം ന പക്ഖന്ദതി. വിതക്കേസൂതി വിതക്കവിചാരേസു. സേസം സബ്ബത്ഥ ഉത്താനത്ഥമേവാതി.
മഹാവഗ്ഗോ ചതുത്ഥോ.