൧-൪. പച്ചയാനുലോമാദി

ഹേതുപച്ചയോ

൨൦൫. കാമാവചരം ധമ്മം സംസട്ഠോ കാമാവചരോ ധമ്മോ ഉപ്പജ്ജതി ഹേതുപച്ചയാ – കാമാവചരം ഏകം ഖന്ധം സംസട്ഠാ തയോ ഖന്ധാ…പേ… ദ്വേ ഖന്ധേ…പേ… പടിസന്ധിക്ഖണേ…പേ…. (൧)

നകാമാവചരം ധമ്മം സംസട്ഠോ നകാമാവചരോ ധമ്മോ ഉപ്പജ്ജതി ഹേതുപച്ചയാ – നകാമാവചരം ഏകം ഖന്ധം സംസട്ഠാ തയോ ഖന്ധാ…പേ… ദ്വേ ഖന്ധേ…പേ… പടിസന്ധിക്ഖണേ…പേ…. (൧)

ഹേതുയാ ദ്വേ, ആരമ്മണേ ദ്വേ, അധിപതിയാ ദ്വേ (സബ്ബത്ഥ ദ്വേ), അവിഗതേ ദ്വേ.

അനുലോമം.

കാമാവചരം ധമ്മം സംസട്ഠോ കാമാവചരോ ധമ്മോ ഉപ്പജ്ജതി നഹേതുപച്ചയാ – അഹേതുകം കാമാവചരം ഏകം ഖന്ധം സംസട്ഠാ തയോ ഖന്ധാ…പേ… ദ്വേ ഖന്ധേ…പേ… അഹേതുകപടിസന്ധിക്ഖണേ…പേ… വിചികിച്ഛാസഹഗതേ ഉദ്ധച്ചസഹഗതേ ഖന്ധേ സംസട്ഠോ വിചികിച്ഛാസഹഗതോ ഉദ്ധച്ചസഹഗതോ മോഹോ.

നഹേതുയാ ഏകം, നഅധിപതിയാ ദ്വേ, നപുരേജാതേ ദ്വേ, നപച്ഛാജാതേ ദ്വേ, നആസേവനേ ദ്വേ, നകമ്മേ ദ്വേ, നവിപാകേ ദ്വേ, നഝാനേ ഏകം, നമഗ്ഗേ ഏകം, നവിപ്പയുത്തേ ദ്വേ.

പച്ചനീയം.