൧-൪. പച്ചയാനുലോമാദി

ഹേതുപച്ചയോ

൧൮൫. ഉപേക്ഖാസഹഗതം ധമ്മം സംസട്ഠോ ഉപേക്ഖാസഹഗതോ ധമ്മോ ഉപ്പജ്ജതി ഹേതുപച്ചയാ – ഉപേക്ഖാസഹഗതം ഏകം ഖന്ധം സംസട്ഠാ ദ്വേ ഖന്ധാ, ദ്വേ ഖന്ധേ …പേ… പടിസന്ധിക്ഖണേ…പേ…. (യഥാ സവിതക്കദുകം സമ്പയുത്തവാരോ ഏവം കാതബ്ബോ.)

ഹേതുയാ ഛ, ആരമ്മണേ ഛ (സബ്ബത്ഥ ഛ), അവിഗതേ ഛ.

അനുലോമം.

ഉപേക്ഖാസഹഗതം ധമ്മം സംസട്ഠോ ഉപേക്ഖാസഹഗതോ ധമ്മോ ഉപ്പജ്ജതി നഹേതുപച്ചയാ – അഹേതുകം ഉപേക്ഖാസഹഗതം ഏകം ഖന്ധം സംസട്ഠാ ദ്വേ ഖന്ധാ, ദ്വേ ഖന്ധേ…പേ… അഹേതുകപടിസന്ധിക്ഖണേ…പേ… വിചികിച്ഛാസഹഗതേ ഉദ്ധച്ചസഹഗതേ ഖന്ധേ സംസട്ഠോ വിചികിച്ഛാസഹഗതോ ഉദ്ധച്ചസഹഗതോ മോഹോ. (ഏവം പഞ്ച പഞ്ഹാ യഥാ സവിതക്കദുകേ ഏവം കാതബ്ബാ.)

നഹേതുയാ ഛ, നഅധിപതിയാ ഛ, നപുരേജാതേ ഛ, നപച്ഛാജാതേ ഛ, നആസേവനേ ഛ, നകമ്മേ ചത്താരി, നവിപാകേ ഛ, നവിപ്പയുത്തേ ഛ.

പച്ചനീയം.