൧-൪. പച്ചയാനുലോമാദി

ഹേതുപച്ചയോ

൧൮൩. ഉപേക്ഖാസഹഗതം ധമ്മം പച്ചയാ ഉപേക്ഖാസഹഗതോ ധമ്മോ ഉപ്പജ്ജതി ഹേതുപച്ചയാ – ഉപേക്ഖാസഹഗതം ഏകം ഖന്ധം പച്ചയാ ദ്വേ ഖന്ധാ, ദ്വേ ഖന്ധേ…പേ… പടിസന്ധിക്ഖണേ…പേ… (യഥാ സവിതക്കദുകസദിസം പച്ചയവാരേ നാനാകരണം. ‘‘ഉപേക്ഖ’’ന്തി നവപി പഞ്ഹാ കാതബ്ബാ, പടിസന്ധിപവത്തിപി വത്ഥുപി.)

ഹേതുയാ നവ, ആരമ്മണേ നവ…പേ… പുരേജാതേ നവ, ആസേവനേ നവ (സബ്ബത്ഥ നവ), അവിഗതേ നവ.

അനുലോമം.

൧൮൪. ഉപേക്ഖാസഹഗതം ധമ്മം പച്ചയാ ഉപേക്ഖാസഹഗതോ ധമ്മോ ഉപ്പജ്ജതി നഹേതുപച്ചയാ – അഹേതുകം ഉപേക്ഖാസഹഗതം ഏകം ഖന്ധം പച്ചയാ ദ്വേ ഖന്ധാ, ദ്വേ ഖന്ധേ…പേ… അഹേതുകപടിസന്ധിക്ഖണേ…പേ… വിചികിച്ഛാസഹഗതേ ഉദ്ധച്ചസഹഗതേ ഖന്ധേ പച്ചയാ വിചികിച്ഛാസഹഗതോ ഉദ്ധച്ചസഹഗതോ മോഹോ. (ഏവം നവപി പഞ്ഹാ പവത്തിപടിസന്ധിയോ യഥാ സവിതക്കദുകസ്സ ഏവം കാതബ്ബാ. തീണിയേവ മോഹോ, പവത്തേ വത്ഥുപി കാതബ്ബാ.)

നഹേതുയാ നവ, നആരമ്മണേ തീണി, നഅധിപതിയാ നവ, നഅനന്തരേ തീണി, നസമനന്തരേ തീണി, നഉപനിസ്സയേ തീണി, നപുരേജാതേ നവ, നപച്ഛാജാതേ നവ, നആസേവനേ നവ, നകമ്മേ ചത്താരി, നവിപാകേ നവ, നആഹാരേ ഏകം, നഇന്ദ്രിയേ ഏകം, നഝാനേ ഏകം, നമഗ്ഗേ നവ, നസമ്പയുത്തേ തീണി, നവിപ്പയുത്തേ ഛ, നോനത്ഥിയാ തീണി, നോവിഗതേ തീണി.

പച്ചനീയം.