൪. പുബ്ബോ രസ്സോ

തേസ്വേവ ദസസു യേ ദ്വേ ദ്വേ സവണ്ണാ, തേസു യോ യോ പുബ്ബോ, സോ സോ രസ്സസഞ്ഞോ ഹോതി. യഥാ അ ഇ ഉ ഏ ഓ. തേസു ‘സംയോഗതോ പുബ്ബാവ ദിസ്സന്തി ദ്വേ പനന്തിമാ’ത ദസ്സേതും തത്ഥ സാധുത്താ തേസമ്പി ഇധ സങ്ഗഹോ, യഥാ ഏത്ഥ സേയ്യോ ഓട്ഠോ സോത്ഥി. രസ്സകാലയോഗാ തബ്ബന്തതായ വാ രസ്സാ. രസ്സകാലോ നാമ അച്ഛരാസങ്ഘാതോ അക്ഖിനിമ്മിലനസങ്ഖാതോ വാ കാലോ, തേന ഏകമത്തോ രസ്സോ, ദ്വിമത്തോ ദീഘോ, അഡ്ഢമത്തോ ബ്യഞ്ജനോ. ഛന്ദസി ദിയഡ്ഢമത്തമ്പി രസ്സന്തി ഗണ്ഹന്തി ആചരിയാ.