൧. അനുപുബ്ബവിഹാരസുത്തം

൩൨. [ദീ. നി. ൩.൩൪൪, ൩൫൯] ‘‘നവയിമേ, ഭിക്ഖവേ, അനുപുബ്ബവിഹാരാ. കതമേ നവ? [ഏത്ഥ സീ. പീ. പോത്ഥകേസു ‘‘ഇധ ഭിക്ഖവേ ഭിക്ഖു വിവിച്ചേവ കാമേഹീ’’ തിആദിനാ വിത്ഥരേന പാഠോ ദിസ്സതി] പഠമം ഝാനം, ദുതിയം ഝാനം, തതിയം ഝാനം, ചതുത്ഥം ഝാനം, ആകാസാനഞ്ചായതനം, വിഞ്ഞാണഞ്ചായതനം, ആകിഞ്ചഞ്ഞായതനം, നേവസഞ്ഞാനാസഞ്ഞായതനം, സഞ്ഞാവേദയിതനിരോധോ – ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, നവ അനുപുബ്ബവിഹാരാ’’തി. പഠമം.