൫. ഉദകൂപമാസുത്തം

൧൫. ‘‘സത്തിമേ, ഭിക്ഖവേ, ഉദകൂപമാ പുഗ്ഗലാ സന്തോ സംവിജ്ജമാനാ ലോകസ്മിം. കതമേ സത്ത? [പു. പ. ൨൦൩; കഥാ. ൮൫൨] ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ സകിം നിമുഗ്ഗോ നിമുഗ്ഗോവ ഹോതി; ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ ഉമ്മുജ്ജിത്വാ നിമുജ്ജതി; ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ ഉമ്മുജ്ജിത്വാ ഠിതോ ഹോതി; ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ ഉമ്മുജ്ജിത്വാ വിപസ്സതി വിലോകേതി; ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ ഉമ്മുജ്ജിത്വാ പതരതി; ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ ഉമ്മുജ്ജിത്വാ പതിഗാധപ്പത്തോ ഹോതി; ഇധ പന, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ ഉമ്മുജ്ജിത്വാ തിണ്ണോ ഹോതി പാരങ്ഗതോ [പാരഗതോ (സീ. സ്യാ. കം.)] ഥലേ തിട്ഠതി ബ്രാഹ്മണോ.

‘‘കഥഞ്ച, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ സകിം നിമുഗ്ഗോ നിമുഗ്ഗോവ ഹോതി? ഇധ ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ സമന്നാഗതോ ഹോതി ഏകന്തകാളകേഹി അകുസലേഹി ധമ്മേഹി. ഏവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ സകിം നിമുഗ്ഗോ നിമുഗ്ഗോവ ഹോതി.

‘‘കഥഞ്ച, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ ഉമ്മുജ്ജിത്വാ നിമുജ്ജതി? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ ഉമ്മുജ്ജതി സാധു സദ്ധാ കുസലേസു ധമ്മേസു, സാധു ഹിരീ…പേ… സാധു ഓത്തപ്പം… സാധു വീരിയം [വിരിയം (സീ. സ്യാ. കം. പീ.)] … സാധു പഞ്ഞാ കുസലേസു ധമ്മേസൂതി. തസ്സ സാ സദ്ധാ നേവ തിട്ഠതി നോ വഡ്ഢതി ഹായതിയേവ, തസ്സ സാ ഹിരീ…പേ… തസ്സ തം ഓത്തപ്പം… തസ്സ തം വീരിയം… തസ്സ സാ പഞ്ഞാ നേവ തിട്ഠതി നോ വഡ്ഢതി ഹായതിയേവ. ഏവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ ഉമ്മുജ്ജിത്വാ നിമുജ്ജതി.

‘‘കഥഞ്ച, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ ഉമ്മുജ്ജിത്വാ ഠിതോ ഹോതി? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ ഉമ്മുജ്ജതി സാധു സദ്ധാ കുസലേസു ധമ്മേസു, സാധു ഹിരീ…പേ… സാധു ഓത്തപ്പം… സാധു വീരിയം… സാധു പഞ്ഞാ കുസലേസു ധമ്മേസൂതി. തസ്സ സാ സദ്ധാ നേവ ഹായതി നോ വഡ്ഢതി ഠിതാ ഹോതി. തസ്സ സാ ഹിരീ…പേ… തസ്സ തം ഓത്തപ്പം… തസ്സ തം വീരിയം… തസ്സ സാ പഞ്ഞാ നേവ ഹായതി നോ വഡ്ഢതി ഠിതാ ഹോതി. ഏവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ ഉമ്മുജ്ജിത്വാ ഠിതോ ഹോതി.

‘‘കഥഞ്ച, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ ഉമ്മുജ്ജിത്വാ വിപസ്സതി വിലോകേതി? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ ഉമ്മുജ്ജതി സാധു സദ്ധാ കുസലേസു ധമ്മേസു, സാധു ഹിരീ…പേ… സാധു ഓത്തപ്പം… സാധു വീരിയം… സാധു പഞ്ഞാ കുസലേസു ധമ്മേസൂതി. സോ തിണ്ണം സംയോജനാനം പരിക്ഖയാ സോതാപന്നോ ഹോതി അവിനിപാതധമ്മോ നിയതോ സമ്ബോധിപരായണോ. ഏവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ ഉമ്മുജ്ജിത്വാ വിപസ്സതി വിലോകേതി.

‘‘കഥഞ്ച, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ ഉമ്മുജ്ജിത്വാ പതരതി? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ ഉമ്മുജ്ജതി സാധു സദ്ധാ കുസലേസു ധമ്മേസു, സാധു ഹിരീ…പേ… സാധു ഓത്തപ്പം… സാധു വീരിയം… സാധു പഞ്ഞാ കുസലേസു ധമ്മേസൂതി. സോ തിണ്ണം സംയോജനാനം പരിക്ഖയാ രാഗദോസമോഹാനം തനുത്താ സകദാഗാമീ ഹോതി, സകിദേവ [സകിംദേവ (ക.)] ഇമം ലോകം ആഗന്ത്വാ ദുക്ഖസ്സന്തം കരോതി [ദുക്ഖസ്സന്തകരോ ഹോതി (ക.)]. ഏവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ ഉമ്മുജ്ജിത്വാ പതരതി.

‘‘കഥഞ്ച, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ ഉമ്മുജ്ജിത്വാ പതിഗാധപ്പത്തോ ഹോതി? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ ഉമ്മുജ്ജതി സാധു സദ്ധാ കുസലേസു ധമ്മേസു, സാധു ഹിരീ…പേ… സാധു ഓത്തപ്പം… സാധു വീരിയം… സാധു പഞ്ഞാ കുസലേസു ധമ്മേസൂതി. സോ പഞ്ചന്നം ഓരമ്ഭാഗിയാനം സംയോജനാനം പരിക്ഖയാ ഓപപാതികോ ഹോതി തത്ഥ പരിനിബ്ബായീ അനാവത്തിധമ്മോ തസ്മാ ലോകാ. ഏവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ ഉമ്മുജ്ജിത്വാ പതിഗാധപ്പത്തോ ഹോതി.

‘‘കഥഞ്ച, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ ഉമ്മുജ്ജിത്വാ തിണ്ണോ ഹോതി പാരങ്ഗതോ ഥലേ തിട്ഠതി ബ്രാഹ്മണോ. ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ പുഗ്ഗലോ ഉമ്മുജ്ജതി സാധു സദ്ധാ കുസലേസു ധമ്മേസു, സാധു ഹിരീ…പേ… സാധു ഓത്തപ്പം… സാധു വീരിയം… സാധു പഞ്ഞാ കുസലേസു ധമ്മേസൂതി. സോ ആസവാനം ഖയാ അനാസവം ചേതോവിമുത്തിം പഞ്ഞാവിമുത്തിം ദിട്ഠേവ ധമ്മേ സയം അഭിഞ്ഞാ സച്ഛികത്വാ ഉപസമ്പജ്ജ വിഹരതി. ഏവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പുഗ്ഗലോ ഉമ്മുജ്ജിത്വാ തിണ്ണോ ഹോതി പാരങ്ഗതോ ഥലേ തിട്ഠതി ബ്രാഹ്മണോ.

‘‘ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സത്ത ഉദകൂപമാ പുഗ്ഗലാ സന്തോ സംവിജ്ജമാനാ ലോകസ്മി’’ന്തി. പഞ്ചമം.