൭. ഖേമസുത്തം

൪൯. ഏകം സമയം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ അനാഥപിണ്ഡികസ്സ ആരാമേ. തേന ഖോ പന സമയേന ആയസ്മാ ച ഖേമോ ആയസ്മാ ച സുമനോ സാവത്ഥിയം വിഹരന്തി അന്ധവനസ്മിം. അഥ ഖോ ആയസ്മാ ച ഖേമോ ആയസ്മാ ച സുമനോ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമിംസു; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം നിസീദിംസു. ഏകമന്തം നിസിന്നോ ഖോ ആയസ്മാ ഖേമോ ഭഗവന്തം ഏതദവോച –

‘‘യോ സോ, ഭന്തേ, ഭിക്ഖു അരഹം ഖീണാസവോ വുസിതവാ കതകരണീയോ ഓഹിതഭാരോ അനുപ്പത്തസദത്ഥോ പരിക്ഖീണഭവസംയോജനോ സമ്മദഞ്ഞാ വിമുത്തോ തസ്സ ന ഏവം ഹോതി – ‘അത്ഥി മേ സേയ്യോതി വാ അത്ഥി മേ സദിസോതി വാ അത്ഥി മേ ഹീനോതി വാ’’’തി. ഇദമവോചായസ്മാ ഖേമോ. സമനുഞ്ഞോ സത്ഥാ അഹോസി. അഥ ഖോ ആയസ്മാ ഖേമോ ‘‘സമനുഞ്ഞോ മേ സത്ഥാ’’തി ഉട്ഠായാസനാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ പദക്ഖിണം കത്വാ പക്കാമി.

അഥ ഖോ ആയസ്മാ സുമനോ അചിരപക്കന്തേ ആയസ്മന്തേ ഖേമേ ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘യോ സോ, ഭന്തേ, ഭിക്ഖു അരഹം ഖീണാസവോ വുസിതവാ കതകരണീയോ ഓഹിതഭാരോ അനുപ്പത്തസദത്ഥോ പരിക്ഖീണഭവസംയോജനോ സമ്മദഞ്ഞാ വിമുത്തോ തസ്സ ന ഏവം ഹോതി – ‘നത്ഥി മേ സേയ്യോതി വാ നത്ഥി മേ സദിസോതി വാ നത്ഥി മേ ഹീനോതി വാ’’’തി. ഇദമവോചായസ്മാ സുമനോ. സമനുഞ്ഞോ സത്ഥാ അഹോസി. അഥ ഖോ ആയസ്മാ സുമനോ ‘‘സമനുഞ്ഞോ മേ സത്ഥാ’’തി ഉട്ഠായാസനാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ പദക്ഖിണം കത്വാ പക്കാമി.

അഥ ഖോ ഭഗവാ അചിരപക്കന്തേസു ആയസ്മന്തേ ച ഖേമേ ആയസ്മന്തേ ച സുമനേ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘ഏവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, കുലപുത്താ അഞ്ഞം ബ്യാകരോന്തി. അത്ഥോ ച വുത്തോ അത്താ ച അനുപനീതോ. അഥ ച പന ഇധേകച്ചേ മോഘപുരിസാ ഹസമാനകാ [ഹസമാനകം (ക.) മഹാവ. ൨൪൫] മഞ്ഞേ അഞ്ഞം ബ്യാകരോന്തി. തേ പച്ഛാ വിഘാതം ആപജ്ജന്തീ’’തി.

‘‘ന ഉസ്സേസു ന ഓമേസു, സമത്തേ നോപനീയരേ [നോപനിയ്യരേ (സ്യാ. പീ. ക.)];

ഖീണാ ജാതി വുസിതം ബ്രഹ്മചരിയം, ചരന്തി സംയോജനവിപ്പമുത്താ’’തി. സത്തമം;