൮. സദ്ധസുത്തം

൩൮. ‘‘പഞ്ചിമേ, ഭിക്ഖവേ, സദ്ധേ കുലപുത്തേ ആനിസംസാ. കതമേ പഞ്ച? യേ തേ, ഭിക്ഖവേ, ലോകേ സന്തോ സപ്പുരിസാ തേ സദ്ധഞ്ഞേവ പഠമം അനുകമ്പന്താ അനുകമ്പന്തി, നോ തഥാ അസ്സദ്ധം; സദ്ധഞ്ഞേവ പഠമം ഉപസങ്കമന്താ ഉപസങ്കമന്തി, നോ തഥാ അസ്സദ്ധം; സദ്ധഞ്ഞേവ പഠമം പടിഗ്ഗണ്ഹന്താ പടിഗ്ഗണ്ഹന്തി, നോ തഥാ അസ്സദ്ധം; സദ്ധഞ്ഞേവ പഠമം ധമ്മം ദേസേന്താ ദേസേന്തി, നോ തഥാ അസ്സദ്ധം; സദ്ധോ കായസ്സ ഭേദാ പരം മരണാ സുഗതിം സഗ്ഗം ലോകം ഉപപജ്ജതി. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പഞ്ച സദ്ധേ കുലപുത്തേ ആനിസംസാ.

‘‘സേയ്യഥാപി, ഭിക്ഖവേ, സുഭൂമിയം ചതുമഹാപഥേ മഹാനിഗ്രോധോ സമന്താ പക്ഖീനം പടിസരണം ഹോതി; ഏവമേവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സദ്ധോ കുലപുത്തോ ബഹുനോ ജനസ്സ പടിസരണം ഹോതി ഭിക്ഖൂനം ഭിക്ഖുനീനം ഉപാസകാനം ഉപാസികാന’’ന്തി.

‘‘സാഖാപത്തഫലൂപേതോ [സാഖാപത്തബഹുപേതോ (കത്ഥചി), സാഖാപത്തപലാസൂപേതോ (?)], ഖന്ധിമാവ [ഖന്ധിമാ ച (സീ.)] മഹാദുമോ;

മൂലവാ ഫലസമ്പന്നോ, പതിട്ഠാ ഹോതി പക്ഖിനം.

‘‘മനോരമേ ആയതനേ, സേവന്തി നം വിഹങ്ഗമാ;

ഛായം ഛായത്ഥികാ [ഛായത്ഥിനോ (സീ.)] യന്തി, ഫലത്ഥാ ഫലഭോജിനോ.

‘‘തഥേവ സീലസമ്പന്നം, സദ്ധം പുരിസപുഗ്ഗലം;

നിവാതവുത്തിം അത്ഥദ്ധം, സോരതം സഖിലം മുദും.

‘‘വീതരാഗാ വീതദോസാ, വീതമോഹാ അനാസവാ;

പുഞ്ഞക്ഖേത്താനി ലോകസ്മിം, സേവന്തി താദിസം നരം.

‘‘തേ തസ്സ ധമ്മം ദേസേന്തി, സബ്ബദുക്ഖാപനൂദനം;

യം സോ ധമ്മം ഇധഞ്ഞായ, പരിനിബ്ബാതി അനാസവോ’’തി. അട്ഠമം;