൨. പഞ്ഹബ്യാകരണസുത്തം

൪൨. ‘‘ചത്താരിമാനി, ഭിക്ഖവേ, പഞ്ഹബ്യാകരണാനി [പഞ്ഹാബ്യാകരണാനി (ക.)]. കതമാനി ചത്താരി? അത്ഥി, ഭിക്ഖവേ, പഞ്ഹോ ഏകംസബ്യാകരണീയോ; അത്ഥി, ഭിക്ഖവേ, പഞ്ഹോ വിഭജ്ജബ്യാകരണീയോ; അത്ഥി, ഭിക്ഖവേ, പഞ്ഹോ പടിപുച്ഛാബ്യാകരണീയോ; അത്ഥി, ഭിക്ഖവേ, പഞ്ഹോ ഠപനീയോ. ഇമാനി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ചത്താരി പഞ്ഹബ്യാകരണാനീ’’തി.

‘‘ഏകംസവചനം ഏകം, വിഭജ്ജവചനാപരം;

തതിയം പടിപുച്ഛേയ്യ, ചതുത്ഥം പന ഠാപയേ.

‘‘യോ ച തേസം [നേസം (സീ. സ്യാ. കം.)] തത്ഥ തത്ഥ, ജാനാതി അനുധമ്മതം;

ചതുപഞ്ഹസ്സ കുസലോ, ആഹു ഭിക്ഖും തഥാവിധം.

‘‘ദുരാസദോ ദുപ്പസഹോ, ഗമ്ഭീരോ ദുപ്പധംസിയോ;

അഥോ അത്ഥേ അനത്ഥേ ച, ഉഭയസ്സ ഹോതി കോവിദോ [ഉഭയത്ഥസ്സ കോവിദോ (സ്യാ. കം.)].

‘‘അനത്ഥം പരിവജ്ജേതി, അത്ഥം ഗണ്ഹാതി പണ്ഡിതോ;

അത്ഥാഭിസമയാ ധീരോ, പണ്ഡിതോതി പവുച്ചതീ’’തി. ദുതിയം;