൫. ബ്രഹ്മചരിയസുത്തം

൨൫. ‘‘നയിദം, ഭിക്ഖവേ, ബ്രഹ്മചരിയം വുസ്സതി ജനകുഹനത്ഥം, ന ജനലപനത്ഥം, ന ലാഭസക്കാരസിലോകാനിസംസത്ഥം, ന ഇതിവാദപ്പമോക്ഖാനിസംസത്ഥം, ന ‘ഇതി മം ജനോ ജാനാതൂ’തി. അഥ ഖോ ഇദം, ഭിക്ഖവേ, ബ്രഹ്മചരിയം വുസ്സതി സംവരത്ഥം പഹാനത്ഥം വിരാഗത്ഥം നിരോധത്ഥ’’ന്തി.

‘‘സംവരത്ഥം പഹാനത്ഥം, ബ്രഹ്മചരിയം അനീതിഹം;

അദേസയി സോ ഭഗവാ, നിബ്ബാനോഗധഗാമിനം;

ഏസ മഗ്ഗോ മഹന്തേഹി [മഹത്തേഭി (ക.) ഇതിവു. ൩൫], അനുയാതോ മഹേസിഭി.

‘‘യേ ച തം പടിപജ്ജന്തി, യഥാ ബുദ്ധേന ദേസിതം;

ദുക്ഖസ്സന്തം കരിസ്സന്തി, സത്ഥുസാസനകാരിനോ’’തി. പഞ്ചമം;