൬. സംയോജനസുത്തം

൬. ‘‘ദ്വേമേ, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാ. കതമേ ദ്വേ? യാ ച സംയോജനിയേസു ധമ്മേസു അസ്സാദാനുപസ്സിതാ, യാ ച സംയോജനിയേസു ധമ്മേസു നിബ്ബിദാനുപസ്സിതാ. സംയോജനിയേസു, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മേസു അസ്സാദാനുപസ്സീ വിഹരന്തോ രാഗം ന പജഹതി, ദോസം ന പജഹതി, മോഹം ന പജഹതി. രാഗം അപ്പഹായ, ദോസം അപ്പഹായ, മോഹം അപ്പഹായ ന പരിമുച്ചതി ജാതിയാ ജരായ മരണേന സോകേഹി പരിദേവേഹി ദുക്ഖേഹി ദോമനസ്സേഹി ഉപായാസേഹി. ന പരിമുച്ചതി ദുക്ഖസ്മാതി വദാമി.

‘‘സംയോജനിയേസു, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മേസു നിബ്ബിദാനുപസ്സീ വിഹരന്തോ രാഗം പജഹതി, ദോസം പജഹതി, മോഹം പജഹതി. രാഗം പഹായ, ദോസം പഹായ, മോഹം പഹായ, പരിമുച്ചതി ജാതിയാ ജരായ മരണേന സോകേഹി പരിദേവേഹി ദുക്ഖേഹി ദോമനസ്സേഹി ഉപായാസേഹി. പരിമുച്ചതി ദുക്ഖസ്മാതി വദാമി. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ദ്വേ ധമ്മാ’’തി. ഛട്ഠം.