൮. ദുതിയപച്ചോരോഹണീസുത്തം

൧൨൦. ‘‘അരിയം വോ, ഭിക്ഖവേ, പച്ചോരോഹണിം ദേസേസ്സാമി. തം സുണാഥ… കതമാ ച, ഭിക്ഖവേ, അരിയാ പച്ചോരോഹണീ? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, അരിയസാവകോ ഇതി പടിസഞ്ചിക്ഖതി – ‘മിച്ഛാദിട്ഠിയാ ഖോ പാപകോ വിപാകോ – ദിട്ഠേ ചേവ ധമ്മേ അഭിസമ്പരായഞ്ചാ’തി. സോ ഇതി പടിസങ്ഖായ മിച്ഛാദിട്ഠിം പജഹതി; മിച്ഛാദിട്ഠിയാ പച്ചോരോഹതി. മിച്ഛാസങ്കപ്പസ്സ ഖോ പാപകോ വിപാകോ… മിച്ഛാവാചായ ഖോ… മിച്ഛാകമ്മന്തസ്സ ഖോ… മിച്ഛാആജീവസ്സ ഖോ… മിച്ഛാവായാമസ്സ ഖോ… മിച്ഛാസതിയാ ഖോ… മിച്ഛാസമാധിസ്സ ഖോ… മിച്ഛാഞാണസ്സ ഖോ… മിച്ഛാവിമുത്തിയാ ഖോ പാപകോ വിപാകോ – ദിട്ഠേ ചേവ ധമ്മേ അഭിസമ്പരായഞ്ചാതി. സോ ഇതി പടിസങ്ഖായ മിച്ഛാവിമുത്തിം പജഹതി; മിച്ഛാവിമുത്തിയാ പച്ചോരോഹതി. അയം വുച്ചതി, ഭിക്ഖവേ, അരിയാ പച്ചോരോഹണീ’’തി. അട്ഠമം.