൩. കായസുത്തം

൨൩. ‘‘അത്ഥി, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാ കായേന പഹാതബ്ബാ, നോ വാചായ. അത്ഥി, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാ വാചായ പഹാതബ്ബാ, നോ കായേന. അത്ഥി, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാ നേവ കായേന പഹാതബ്ബാ നോ വാചായ, പഞ്ഞായ ദിസ്വാ [ദിസ്വാ ദിസ്വാ (സീ. സ്യാ.)] പഹാതബ്ബാ.

‘‘കതമേ ച, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാ കായേന പഹാതബ്ബാ, നോ വാചായ? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖു അകുസലം ആപന്നോ ഹോതി കിഞ്ചി ദേസം [കഞ്ചി ദേവ ദേസം (സീ. സ്യാ.)] കായേന. തമേനം അനുവിച്ച വിഞ്ഞൂ സബ്രഹ്മചാരീ ഏവമാഹംസു – ‘ആയസ്മാ ഖോ അകുസലം ആപന്നോ കിഞ്ചി ദേസം കായേന. സാധു വതായസ്മാ കായദുച്ചരിതം പഹായ കായസുചരിതം ഭാവേതൂ’തി. സോ അനുവിച്ച വിഞ്ഞൂഹി സബ്രഹ്മചാരീഹി വുച്ചമാനോ കായദുച്ചരിതം പഹായ കായസുചരിതം ഭാവേതി. ഇമേ വുച്ചന്തി, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാ കായേന പഹാതബ്ബാ, നോ വാചായ.

‘‘കതമേ ച, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാ വാചായ പഹാതബ്ബാ, നോ കായേന? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖു അകുസലം ആപന്നോ ഹോതി കിഞ്ചി ദേസം വാചായ. തമേനം അനുവിച്ച വിഞ്ഞൂ സബ്രഹ്മചാരീ ഏവമാഹംസു – ‘ആയസ്മാ ഖോ അകുസലം ആപന്നോ കിഞ്ചി ദേസം വാചായ. സാധു വതായസ്മാ വചീദുച്ചരിതം പഹായ വചീസുചരിതം ഭാവേതൂ’തി. സോ അനുവിച്ച വിഞ്ഞൂഹി സബ്രഹ്മചാരീഹി വുച്ചമാനോ വചീദുച്ചരിതം പഹായ വചീസുചരിതം ഭാവേതി. ഇമേ വുച്ചന്തി, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാ വാചായ പഹാതബ്ബാ, നോ കായേന.

‘‘കതമേ ച, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാ നേവ കായേന പഹാതബ്ബാ നോ വാചായ, പഞ്ഞായ ദിസ്വാ പഹാതബ്ബാ? ലോഭോ, ഭിക്ഖവേ, നേവ കായേന പഹാതബ്ബോ നോ വാചായ, പഞ്ഞായ ദിസ്വാ പഹാതബ്ബോ. ദോസോ, ഭിക്ഖവേ…പേ… മോഹോ… കോധോ… ഉപനാഹോ… മക്ഖോ… പളാസോ … മച്ഛരിയം, ഭിക്ഖവേ, നേവ കായേന പഹാതബ്ബം നോ വാചായ, പഞ്ഞായ ദിസ്വാ പഹാതബ്ബം.

‘‘പാപികാ, ഭിക്ഖവേ, ഇസ്സാ നേവ കായേന പഹാതബ്ബാ നോ വാചായ, പഞ്ഞായ ദിസ്വാ പഹാതബ്ബാ. കതമാ ച, ഭിക്ഖവേ, പാപികാ ഇസ്സാ? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഇജ്ഝതി ഗഹപതിസ്സ വാ ഗഹപതിപുത്തസ്സ വാ ധനേന വാ ധഞ്ഞേന വാ രജതേന വാ ജാതരൂപേന വാ. തത്രാഞ്ഞതരസ്സ ദാസസ്സ വാ ഉപവാസസ്സ വാ ഏവം ഹോതി – ‘അഹോ വതിമസ്സ ഗഹപതിസ്സ വാ ഗഹപതിപുത്തസ്സ വാ ന ഇജ്ഝേയ്യ ധനേന വാ ധഞ്ഞേന വാ രജതേന വാ ജാതരൂപേന വാ’തി. സമണോ വാ പന ബ്രാഹ്മണോ വാ ലാഭീ ഹോതി ചീവരപിണ്ഡപാതസേനാസനഗിലാനപച്ചയഭേസജ്ജപരിക്ഖാരാനം. തത്രാഞ്ഞതരസ്സ സമണസ്സ വാ ബ്രാഹ്മണസ്സ വാ ഏവം ഹോതി – ‘അഹോ വത അയമായസ്മാ ന ലാഭീ അസ്സ ചീവരപിണ്ഡപാതസേനാസനഗിലാനപച്ചയഭേസജ്ജപരിക്ഖാരാന’ന്തി. അയം വുച്ചതി, ഭിക്ഖവേ, പാപികാ ഇസ്സാ.

‘‘പാപികാ, ഭിക്ഖവേ, ഇച്ഛാ നേവ കായേന പഹാതബ്ബാ നോ വാചായ, പഞ്ഞായ ദിസ്വാ പഹാതബ്ബാ. കതമാ ച, ഭിക്ഖവേ, പാപികാ ഇച്ഛാ? [വിഭ. ൮൫൧] ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചോ അസ്സദ്ധോ സമാനോ ‘സദ്ധോതി മം ജാനേയ്യു’ന്തി ഇച്ഛതി; ദുസ്സീലോ സമാനോ ‘സീലവാതി മം ജാനേയ്യു’ന്തി ഇച്ഛതി; അപ്പസ്സുതോ സമാനോ ‘ബഹുസ്സുതോതി മം ജാനേയ്യു’ന്തി ഇച്ഛതി; സങ്ഗണികാരാമോ സമാനോ ‘പവിവിത്തോതി മം ജാനേയ്യു’ന്തി ഇച്ഛതി; കുസീതോ സമാനോ ‘ആരദ്ധവീരിയോതി മം ജാനേയ്യു’ന്തി ഇച്ഛതി; മുട്ഠസ്സതി സമാനോ ‘ഉപട്ഠിതസ്സതീതി മം ജാനേയ്യു’ന്തി ഇച്ഛതി; അസമാഹിതോ സമാനോ ‘സമാഹിതോതി മം ജാനേയ്യു’ന്തി ഇച്ഛതി; ദുപ്പഞ്ഞോ സമാനോ ‘പഞ്ഞവാതി മം ജാനേയ്യു’ന്തി ഇച്ഛതി; അഖീണാസവോ സമാനോ ‘ഖീണാസവോതി മം ജാനേയ്യു’ന്തി ഇച്ഛതി. അയം വുച്ചതി, ഭിക്ഖവേ, പാപികാ ഇച്ഛാ. ഇമേ വുച്ചന്തി, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാ നേവ കായേന പഹാതബ്ബാ നോ വാചായ, പഞ്ഞായ ദിസ്വാ പഹാതബ്ബാ.

‘‘തഞ്ചേ, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖും ലോഭോ അഭിഭുയ്യ ഇരിയതി, ദോസോ… മോഹോ… കോധോ… ഉപനാഹോ… മക്ഖോ… പളാസോ… മച്ഛരിയം… പാപികാ ഇസ്സാ… പാപികാ ഇച്ഛാ അഭിഭുയ്യ ഇരിയതി. സോ ഏവമസ്സ വേദിതബ്ബോ – ‘നായമായസ്മാ തഥാ പജാനാതി യഥാ പജാനതോ ലോഭോ ന ഹോതി, തഥാഹിമം ആയസ്മന്തം ലോഭോ അഭിഭുയ്യ ഇരിയതി; നായമായസ്മാ തഥാ പജാനാതി യഥാ പജാനതോ ദോസോ ന ഹോതി… മോഹോ… കോധോ… ഉപനാഹോ… മക്ഖോ… പളാസോ… മച്ഛരിയം… പാപികാ ഇസ്സാ… പാപികാ ഇച്ഛാ ന ഹോതി, തഥാഹിമം ആയസ്മന്തം പാപികാ ഇച്ഛാ അഭിഭുയ്യ ഇരിയതീ’തി.

‘‘തഞ്ചേ, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖും ലോഭോ നാഭിഭുയ്യ ഇരിയതി, ദോസോ… മോഹോ… കോധോ… ഉപനാഹോ… മക്ഖോ… പളാസോ… മച്ഛരിയം… പാപികാ ഇസ്സാ… പാപികാ ഇച്ഛാ നാഭിഭുയ്യ ഇരിയതി, സോ ഏവമസ്സ വേദിതബ്ബോ – ‘തഥാ അയമായസ്മാ പജാനാതി യഥാ പജാനതോ ലോഭോ ന ഹോതി, തഥാഹിമം ആയസ്മന്തം ലോഭോ നാഭിഭുയ്യ ഇരിയതി; തഥാ അയമായസ്മാ പജാനാതി യഥാ പജാനതോ ദോസോ ന ഹോതി… മോഹോ… കോധോ … ഉപനാഹോ… മക്ഖോ… പളാസോ… മച്ഛരിയം… പാപികാ ഇസ്സാ… പാപികാ ഇച്ഛാ ന ഹോതി, തഥാഹിമം ആയസ്മന്തം പാപികാ ഇച്ഛാ നാഭിഭുയ്യ ഇരിയതീ’’’തി. തതിയം.