೭. ನಹಾನಸಿಕ್ಖಾಪದಂ

೩೫೭. ತೇನ ಸಮಯೇನ ಬುದ್ಧೋ ಭಗವಾ ರಾಜಗಹೇ ವಿಹರತಿ ವೇಳುವನೇ ಕಲನ್ದಕನಿವಾಪೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಭಿಕ್ಖೂ ತಪೋದೇ ನಹಾಯನ್ತಿ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ [ಅಥ ಖೋ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ.)] ರಾಜಾ ಮಾಗಧೋ ಸೇನಿಯೋ ಬಿಮ್ಬಿಸಾರೋ ‘‘ಸೀಸಂ ನಹಾಯಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ತಪೋದಂ ಗನ್ತ್ವಾ – ‘‘ಯಾವಾಯ್ಯಾ ನಹಾಯನ್ತೀ’’ತಿ ಏಕಮನ್ತಂ ಪಟಿಮಾನೇಸಿ. ಭಿಕ್ಖೂ ಯಾವ ಸಮನ್ಧಕಾರಾ ನಹಾಯಿಂಸು. ಅಥ ಖೋ ರಾಜಾ ಮಾಗಧೋ ಸೇನಿಯೋ ಬಿಮ್ಬಿಸಾರೋ ವಿಕಾಲೇ ಸೀಸಂ ನಹಾಯಿತ್ವಾ, ನಗರದ್ವಾರೇ ಥಕಿತೇ ಬಹಿನಗರೇ ವಸಿತ್ವಾ, ಕಾಲಸ್ಸೇವ ಅಸಮ್ಭಿನ್ನೇನ ವಿಲೇಪನೇನ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನಂ ಖೋ ರಾಜಾನಂ ಮಾಗಧಂ ಸೇನಿಯಂ ಬಿಮ್ಬಿಸಾರಂ ಭಗವಾ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಕಿಸ್ಸ ತ್ವಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಕಾಲಸ್ಸೇವ ಆಗತೋ ಅಸಮ್ಭಿನ್ನೇನ ವಿಲೇಪನೇನಾ’’ತಿ? ಅಥ ಖೋ ರಾಜಾ ಮಾಗಧೋ ಸೇನಿಯೋ ಬಿಮ್ಬಿಸಾರೋ ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸಿ. ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ರಾಜಾನಂ ಮಾಗಧಂ ಸೇನಿಯಂ ಬಿಮ್ಬಿಸಾರಂ ಧಮ್ಮಿಯಾ ಕಥಾಯ ಸನ್ದಸ್ಸೇಸಿ ಸಮಾದಪೇಸಿ ಸಮುತ್ತೇಜೇಸಿ ಸಮ್ಪಹಂಸೇಸಿ. ಅಥ ಖೋ ರಾಜಾ ಮಾಗಧೋ ಸೇನಿಯೋ ಬಿಮ್ಬಿಸಾರೋ ಭಗವತಾ ಧಮ್ಮಿಯಾ ಕಥಾಯ ಸನ್ದಸ್ಸಿತೋ ಸಮಾದಪಿತೋ ಸಮುತ್ತೇಜಿತೋ ಸಮ್ಪಹಂಸಿತೋ ಉಟ್ಠಾಯಾಸನಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಪದಕ್ಖಿಣಂ ಕತ್ವಾ ಪಕ್ಕಾಮಿ. ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಸ್ಮಿಂ ನಿದಾನೇ ಏತಸ್ಮಿಂ ಪಕರಣೇ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಂ ಸನ್ನಿಪಾತಾಪೇತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಪಟಿಪುಚ್ಛಿ – ‘‘ಸಚ್ಚಂ ಕಿರ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖೂ ರಾಜಾನಮ್ಪಿ ಪಸ್ಸಿತ್ವಾ ನ ಮತ್ತಂ ಜಾನಿತ್ವಾ ನಹಾಯನ್ತೀ’’ತಿ? ‘‘ಸಚ್ಚಂ, ಭಗವಾ’’ತಿ. ವಿಗರಹಿ ಬುದ್ಧೋ ಭಗವಾ…ಪೇ… ಕಥಞ್ಹಿ ನಾಮ ತೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮೋಘಪುರಿಸಾ ರಾಜಾನಮ್ಪಿ ಪಸ್ಸಿತ್ವಾ ನ ಮತ್ತಂ ಜಾನಿತ್ವಾ ನಹಾಯಿಸ್ಸನ್ತಿ! ನೇತಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಪ್ಪಸನ್ನಾನಂ ವಾ ಪಸಾದಾಯ…ಪೇ… ಏವಞ್ಚ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಇಮಂ ಸಿಕ್ಖಾಪದಂ ಉದ್ದಿಸೇಯ್ಯಾಥ –

‘‘ಯೋ ಪನ ಭಿಕ್ಖು ಓರೇನದ್ಧಮಾಸಂ ನಹಾಯೇಯ್ಯ, ಪಾಚಿತ್ತಿಯ’’ನ್ತಿ.