೨೧೮. ಅತಿರೇಕಚೀವರಕಥಾ

೩೪೭. [ಪಾರಾ. ೪೬೧] ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಛಬ್ಬಗ್ಗಿಯಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವತಾ ತಿಚೀವರಂ ಅನುಞ್ಞಾತನ್ತಿ ಅಞ್ಞೇನೇವ ತಿಚೀವರೇನ ಗಾಮಂ ಪವಿಸನ್ತಿ, ಅಞ್ಞೇನ ತಿಚೀವರೇನ ಆರಾಮೇ ಅಚ್ಛನ್ತಿ, ಅಞ್ಞೇನ ತಿಚೀವರೇನ ನಹಾನಂ ಓತರನ್ತಿ. ಯೇ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಅಪ್ಪಿಚ್ಛಾ ತೇ ಉಜ್ಝಾಯನ್ತಿ ಖಿಯ್ಯನ್ತಿ ವಿಪಾಚೇನ್ತಿ – ‘‘ಕಥಞ್ಹಿ ನಾಮ ಛಬ್ಬಗ್ಗಿಯಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಅತಿರೇಕಚೀವರಂ ಧಾರೇಸ್ಸನ್ತೀ’’ತಿ. ಅಥ ಖೋ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಸ್ಮಿಂ ನಿದಾನೇ ಏತಸ್ಮಿಂ ಪಕರಣೇ ಧಮ್ಮಿಂ ಕಥಂ ಕತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅತಿರೇಕಚೀವರಂ ಧಾರೇತಬ್ಬಂ. ಯೋ ಧಾರೇಯ್ಯ, ಯಥಾಧಮ್ಮೋ ಕಾರೇತಬ್ಬೋ’’ತಿ.

[ಪಾರಾ. ೪೬೧] ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಆಯಸ್ಮತೋ ಆನನ್ದಸ್ಸ ಅತಿರೇಕಚೀವರಂ ಉಪ್ಪನ್ನಂ ಹೋತಿ. ಆಯಸ್ಮಾ ಚ ಆನನ್ದೋ ತಂ ಚೀವರಂ ಆಯಸ್ಮತೋ ಸಾರಿಪುತ್ತಸ್ಸ ದಾತುಕಾಮೋ ಹೋತಿ. ಆಯಸ್ಮಾ ಚ ಸಾರಿಪುತ್ತೋ ಸಾಕೇತೇ ವಿಹರತಿ. ಅಥ ಖೋ ಆಯಸ್ಮತೋ ಆನನ್ದಸ್ಸ ಏತದಹೋಸಿ – ‘‘ಭಗವತಾ ಸಿಕ್ಖಾಪದಂ ಪಞ್ಞತ್ತಂ ‘ನ ಅತಿರೇಕಚೀವರಂ ಧಾರೇತಬ್ಬ’ನ್ತಿ. ಇದಞ್ಚ ಮೇ ಅತಿರೇಕಚೀವರಂ ಉಪ್ಪನ್ನಂ. ಅಹಞ್ಚಿಮಂ ಚೀವರಂ ಆಯಸ್ಮತೋ ಸಾರಿಪುತ್ತಸ್ಸ ದಾತುಕಾಮೋ. ಆಯಸ್ಮಾ ಚ ಸಾರಿಪುತ್ತೋ ಸಾಕೇತೇ ವಿಹರತಿ. ಕಥಂ ನು ಖೋ ಮಯಾ ಪಟಿಪಜ್ಜಿತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ? ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸಿ. ‘‘ಕೀವಚಿರಂ ಪನಾನನ್ದ, ಸಾರಿಪುತ್ತೋ ಆಗಚ್ಛಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ? ‘‘ನವಮಂ ವಾ, ಭಗವಾ, ದಿವಸಂ, ದಸಮಂ ವಾ’’ತಿ. ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಸ್ಮಿಂ ನಿದಾನೇ ಏತಸ್ಮಿಂ ಪಕರಣೇ ಧಮ್ಮಿಂ ಕಥಂ ಕತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಅನುಜಾನಾಮಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದಸಾಹಪರಮಂ ಅತಿರೇಕಚೀವರಂ ಧಾರೇತು’’ನ್ತಿ.

ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಅತಿರೇಕಚೀವರಂ ಉಪ್ಪನ್ನಂ ಹೋತಿ. ಅಥ ಖೋ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಏತದಹೋಸಿ – ‘‘ಕಥಂ ನು ಖೋ ಅಮ್ಹೇಹಿ ಅತಿರೇಕಚೀವರೇ ಪಟಿಪಜ್ಜಿತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ? ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ಅನುಜಾನಾಮಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅತಿರೇಕಚೀವರಂ ವಿಕಪ್ಪೇತುನ್ತಿ.

೩೪೮. ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ವೇಸಾಲಿಯಂ ಯಥಾಭಿರನ್ತಂ ವಿಹರಿತ್ವಾ ಯೇನ ಬಾರಾಣಸೀ ತೇನ ಚಾರಿಕಂ ಪಕ್ಕಾಮಿ. ಅನುಪುಬ್ಬೇನ ಚಾರಿಕಂ ಚರಮಾನೋ ಯೇನ ಬಾರಾಣಸೀ ತದವಸರಿ. ತತ್ರ ಸುದಂ ಭಗವಾ ಬಾರಾಣಸಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಇಸಿಪತನೇ ಮಿಗದಾಯೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಅಞ್ಞತರಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಅನ್ತರವಾಸಕೋ ಛಿದ್ದೋ ಹೋತಿ. ಅಥ ಖೋ ತಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಏತದಹೋಸಿ – ‘‘ಭಗವತಾ ತಿಚೀವರಂ ಅನುಞ್ಞಾತಂ – ದಿಗುಣಾ ಸಙ್ಘಾಟಿ, ಏಕಚ್ಚಿಯೋ ಉತ್ತರಾಸಙ್ಗೋ, ಏಕಚ್ಚಿಯೋ ಅನ್ತರವಾಸಕೋ. ಅಯಞ್ಚ ಮೇ ಅನ್ತರವಾಸಕೋ ಛಿದ್ದೋ. ಯಂನೂನಾಹಂ ಅಗ್ಗಳಂ ಅಚ್ಛುಪೇಯ್ಯಂ, ಸಮನ್ತತೋ ದುಪಟ್ಟಂ ಭವಿಸ್ಸತಿ, ಮಜ್ಝೇ ಏಕಚ್ಚಿಯ’’ನ್ತಿ. ಅಥ ಖೋ ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ಅಗ್ಗಳಂ ಅಚ್ಛುಪೇಸಿ. ಅದ್ದಸಾ ಖೋ ಭಗವಾ ಸೇನಾಸನಚಾರಿಕಂ ಆಹಿಣ್ಡನ್ತೋ ತಂ ಭಿಕ್ಖುಂ ಅಗ್ಗಳಂ ಅಚ್ಛುಪೇನ್ತಂ [ಅಚ್ಛುಪನ್ತಂ (ಕ.)], ದಿಸ್ವಾನ ಯೇನ ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ, ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ತಂ ಭಿಕ್ಖುಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಕಿಂ ತ್ವಂ, ಭಿಕ್ಖು, ಕರೋಸೀ’’ತಿ? ‘‘ಅಗ್ಗಳಂ, ಭಗವಾ, ಅಚ್ಛುಪೇಮೀ’’ತಿ. ‘‘ಸಾಧು ಸಾಧು, ಭಿಕ್ಖು; ಸಾಧು ಖೋ ತ್ವಂ, ಭಿಕ್ಖು, ಅಗ್ಗಳಂ ಅಚ್ಛುಪೇಸೀ’’ತಿ. ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಸ್ಮಿಂ ನಿದಾನೇ ಏತಸ್ಮಿಂ ಪಕರಣೇ ಧಮ್ಮಿಂ ಕಥಂ ಕತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಅನುಜಾನಾಮಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಹತಾನಂ ದುಸ್ಸಾನಂ ಅಹತಕಪ್ಪಾನಂ ದಿಗುಣಂ ಸಙ್ಘಾಟಿಂ, ಏಕಚ್ಚಿಯಂ ಉತ್ತರಾಸಙ್ಗಂ, ಏಕಚ್ಚಿಯಂ ಅನ್ತರವಾಸಕಂ; ಉತುದ್ಧಟಾನಂ ದುಸ್ಸಾನಂ ಚತುಗ್ಗುಣಂ ಸಙ್ಘಾಟಿಂ, ದಿಗುಣಂ ಉತ್ತರಾಸಙ್ಗಂ, ದಿಗುಣಂ ಅನ್ತರವಾಸಕಂ; ಪಂಸುಕೂಲೇ ಯಾವದತ್ಥಂ; ಪಾಪಣಿಕೇ ಉಸ್ಸಾಹೋ ಕರಣೀಯೋ. ಅನುಜಾನಾಮಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಗ್ಗಳಂ ತುನ್ನಂ ಓವಟ್ಟಿಕಂ ಕಣ್ಡುಸಕಂ ದಳ್ಹೀಕಮ್ಮ’’ನ್ತಿ.

ಅತಿರೇಕಚೀವರಕಥಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.