೧೧೭. ಅಧಮ್ಮಿಕಕತಿಕಾ

೨೦೫. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಸಾವತ್ಥಿಯಾ ಸಙ್ಘೇನ ಏವರೂಪಾ ಕತಿಕಾ ಕತಾ ಹೋತಿ – ಅನ್ತರಾವಸ್ಸಂ ನ ಪಬ್ಬಾಜೇತಬ್ಬನ್ತಿ. ವಿಸಾಖಾಯ ಮಿಗಾರಮಾತುಯಾ ನತ್ತಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಪಬ್ಬಜ್ಜಂ ಯಾಚಿ. ಭಿಕ್ಖೂ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘‘ಸಙ್ಘೇನ ಖೋ, ಆವುಸೋ, ಏವರೂಪಾ ಕತಿಕಾ ಕತಾ ‘ಅನ್ತರಾವಸ್ಸಂ ನ ಪಬ್ಬಾಜೇತಬ್ಬ’ನ್ತಿ. ಆಗಮೇಹಿ, ಆವುಸೋ, ಯಾವ ಭಿಕ್ಖೂ ವಸ್ಸಂ ವಸನ್ತಿ. ವಸ್ಸಂವುಟ್ಠಾ ಪಬ್ಬಾಜೇಸ್ಸನ್ತೀ’’ತಿ. ಅಥ ಖೋ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ವಸ್ಸಂವುಟ್ಠಾ ವಿಸಾಖಾಯ ಮಿಗಾರಮಾತುಯಾ ನತ್ತಾರಂ ಏತದವೋಚುಂ – ‘‘ಏಹಿ, ದಾನಿ, ಆವುಸೋ, ಪಬ್ಬಜಾಹೀ’’ತಿ. ಸೋ ಏವಮಾಹ – ‘‘ಸಚಾಹಂ, ಭನ್ತೇ, ಪಬ್ಬಜಿತೋ ಅಸ್ಸಂ, ಅಭಿರಮೇಯ್ಯಾಮಹಂ [ಅಭಿರಮೇಯ್ಯಂ ಚಾಹಂ (ಸೀ.)]. ನ ದಾನಾಹಂ, ಭನ್ತೇ, ಪಬ್ಬಜಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ. ವಿಸಾಖಾ ಮಿಗಾರಮಾತಾ ಉಜ್ಝಾಯತಿ ಖಿಯ್ಯತಿ ವಿಪಾಚೇತಿ – ‘‘ಕಥಞ್ಹಿ ನಾಮ ಅಯ್ಯಾ ಏವರೂಪಂ ಕತಿಕಂ ಕರಿಸ್ಸನ್ತಿ ‘ನ ಅನ್ತರಾವಸ್ಸಂ ಪಬ್ಬಾಜೇತಬ್ಬ’ನ್ತಿ. ಕಂ ಕಾಲಂ ಧಮ್ಮೋ ನ ಚರಿತಬ್ಬೋ’’ತಿ? ಅಸ್ಸೋಸುಂ ಖೋ ಭಿಕ್ಖೂ ವಿಸಾಖಾಯ ಮಿಗಾರಮಾತುಯಾ ಉಜ್ಝಾಯನ್ತಿಯಾ ಖಿಯ್ಯನ್ತಿಯಾ ವಿಪಾಚೇನ್ತಿಯಾ. ಅಥ ಖೋ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏವರೂಪಾ ಕತಿಕಾ ಕಾತಬ್ಬಾ – ‘ನ ಅನ್ತರಾವಸ್ಸಂ ಪಬ್ಬಾಜೇತಬ್ಬ’ನ್ತಿ. ಯೋ ಕರೇಯ್ಯ, ಆಪತ್ತಿ ದುಕ್ಕಟಸ್ಸಾತಿ.

ಅಧಮ್ಮಿಕಕತಿಕಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.