೧೧೨. ಪಹಿತೇಯೇವ ಅನುಜಾನನಾ

೧೯೯. ಇಧ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖುಸ್ಸ ಭಾತಾ ಗಿಲಾನೋ ಹೋತಿ. ಸೋ ಚೇ ಭಾತುನೋ ಸನ್ತಿಕೇ ದೂತಂ ಪಹಿಣೇಯ್ಯ – ‘‘ಅಹಞ್ಹಿ ಗಿಲಾನೋ, ಆಗಚ್ಛತು ಮೇ ಭಾತಾ, ಇಚ್ಛಾಮಿ ಭಾತುನೋ ಆಗತ’’ನ್ತಿ, ಗನ್ತಬ್ಬಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸತ್ತಾಹಕರಣೀಯೇನ, ಪಹಿತೇ, ನ ತ್ವೇವ ಅಪ್ಪಹಿತೇ. ಸತ್ತಾಹಂ ಸನ್ನಿವತ್ತೋ ಕಾತಬ್ಬೋ.

ಇಧ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖುಸ್ಸ ಭಗಿನೀ ಗಿಲಾನಾ ಹೋತಿ. ಸಾ ಚೇ ಭಾತುನೋ ಸನ್ತಿಕೇ ದೂತಂ ಪಹಿಣೇಯ್ಯ – ‘‘ಅಹಞ್ಹಿ ಗಿಲಾನಾ, ಆಗಚ್ಛತು ಮೇ ಭಾತಾ, ಇಚ್ಛಾಮಿ ಭಾತುನೋ ಆಗತ’’ನ್ತಿ, ಗನ್ತಬ್ಬಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸತ್ತಾಹಕರಣೀಯೇನ, ಪಹಿತೇ, ನ ತ್ವೇವ ಅಪ್ಪಹಿತೇ. ಸತ್ತಾಹಂ ಸನ್ನಿವತ್ತೋ ಕಾತಬ್ಬೋ.

ಇಧ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖುಸ್ಸ ಞಾತಕೋ ಗಿಲಾನೋ ಹೋತಿ. ಸೋ ಚೇ ಭಿಕ್ಖುಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕೇ ದೂತಂ ಪಹಿಣೇಯ್ಯ – ‘‘ಅಹಞ್ಹಿ ಗಿಲಾನೋ, ಆಗಚ್ಛತು ಭದನ್ತೋ, ಇಚ್ಛಾಮಿ ಭದನ್ತಸ್ಸ ಆಗತ’’ನ್ತಿ, ಗನ್ತಬ್ಬಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸತ್ತಾಹಕರಣೀಯೇನ, ಪಹಿತೇ, ನ ತ್ವೇವ ಅಪ್ಪಹಿತೇ. ಸತ್ತಾಹಂ ಸನ್ನಿವತ್ತೋ ಕಾತಬ್ಬೋ.

ಇಧ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖುಗತಿಕೋ ಗಿಲಾನೋ ಹೋತಿ. ಸೋ ಚೇ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಸನ್ತಿಕೇ ದೂತಂ ಪಹಿಣೇಯ್ಯ – ‘‘ಅಹಞ್ಹಿ ಗಿಲಾನೋ, ಆಗಚ್ಛನ್ತು ಭದನ್ತಾ, ಇಚ್ಛಾಮಿ ಭದನ್ತಾನಂ ಆಗತ’’ನ್ತಿ, ಗನ್ತಬ್ಬಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸತ್ತಾಹಕರಣೀಯೇನ, ಪಹಿತೇ, ನ ತ್ವೇವ ಅಪ್ಪಹಿತೇ. ಸತ್ತಾಹಂ ಸನ್ನಿವತ್ತೋ ಕಾತಬ್ಬೋ.

ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಸಙ್ಘಸ್ಸ ವಿಹಾರೋ ಉನ್ದ್ರಿಯತಿ. ಅಞ್ಞತರೇನ ಉಪಾಸಕೇನ ಅರಞ್ಞೇ ಭಣ್ಡಂ ಛೇದಾಪಿತಂ ಹೋತಿ. ಸೋ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಸನ್ತಿಕೇ ದೂತಂ ಪಾಹೇಸಿ – ‘‘ಸಚೇ ಭದನ್ತಾ ತಂ ಭಣ್ಡಂ ಆವಹಾಪೇಯ್ಯುಂ, ದಜ್ಜಾಹಂ ತಂ ಭಣ್ಡ’’ನ್ತಿ. ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ಅನುಜಾನಾಮಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಙ್ಘಕರಣೀಯೇನ ಗನ್ತುಂ. ಸತ್ತಾಹಂ ಸನ್ನಿವತ್ತೋ ಕಾತಬ್ಬೋತಿ.

ಪಹಿತೇಯೇವ ಅನುಜಾನನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.

ವಸ್ಸಾವಾಸಭಾಣವಾರೋ ನಿಟ್ಠಿತೋ.