೧೦೭. ವಸ್ಸೂಪನಾಯಿಕಾನುಜಾನನಾ

೧೮೪. ತೇನ ಸಮಯೇನ ಬುದ್ಧೋ ಭಗವಾ ರಾಜಗಹೇ ವಿಹರತಿ ವೇಳುವನೇ ಕಲನ್ದಕನಿವಾಪೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಭಗವತಾ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ವಸ್ಸಾವಾಸೋ ಅಪಞ್ಞತ್ತೋ ಹೋತಿ. ತೇಇಧ ಭಿಕ್ಖೂ ಹೇಮನ್ತಮ್ಪಿ ಗಿಮ್ಹಮ್ಪಿ ವಸ್ಸಮ್ಪಿ ಚಾರಿಕಂ ಚರನ್ತಿ. ಮನುಸ್ಸಾ ಉಜ್ಝಾಯನ್ತಿ ಖಿಯ್ಯನ್ತಿ ವಿಪಾಚೇನ್ತಿ – ‘‘ಕಥಞ್ಹಿ ನಾಮ ಸಮಣಾ ಸಕ್ಯಪುತ್ತಿಯಾ ಹೇಮನ್ತಮ್ಪಿ ಗಿಮ್ಹಮ್ಪಿ ವಸ್ಸಮ್ಪಿ ಚಾರಿಕಂ ಚರಿಸ್ಸನ್ತಿ, ಹರಿತಾನಿ ತಿಣಾನಿ ಸಮ್ಮದ್ದನ್ತಾ, ಏಕಿನ್ದ್ರಿಯಂ ಜೀವಂ ವಿಹೇಠೇನ್ತಾ, ಬಹೂ ಖುದ್ದಕೇ ಪಾಣೇ ಸಙ್ಘಾತಂ ಆಪಾದೇನ್ತಾ. ಇಮೇ ಹಿ ನಾಮ ಅಞ್ಞತಿತ್ಥಿಯಾ ದುರಕ್ಖಾತಧಮ್ಮಾ ವಸ್ಸಾವಾಸಂ ಅಲ್ಲೀಯಿಸ್ಸನ್ತಿ ಸಙ್ಕಸಾಯಿಸ್ಸನ್ತಿ. ಇಮೇ ಹಿ ನಾಮ ಸಕುನ್ತಕಾ ರುಕ್ಖಗ್ಗೇಸು ಕುಲಾವಕಾನಿ ಕರಿತ್ವಾ ವಸ್ಸಾವಾಸಂ ಅಲ್ಲೀಯಿಸ್ಸನ್ತಿ ಸಙ್ಕಸಾಯಿಸ್ಸನ್ತಿ [ಸಙ್ಕಾಸಯಿಸ್ಸನ್ತಿ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ.)]. ಇಮೇ ಪನ ಸಮಣಾ ಸಕ್ಯಪುತ್ತಿಯಾ ಹೇಮನ್ತಮ್ಪಿ ಗಿಮ್ಹಮ್ಪಿ ವಸ್ಸಮ್ಪಿ ಚಾರಿಕಂ ಚರನ್ತಿ, ಹರಿತಾನಿ ತಿಣಾನಿ ಸಮ್ಮದ್ದನ್ತಾ, ಏಕಿನ್ದ್ರಿಯಂ ಜೀವಂ ವಿಹೇಠೇನ್ತಾ, ಬಹೂ ಖುದ್ದಕೇ ಪಾಣೇ ಸಙ್ಘಾತಂ ಆಪಾದೇನ್ತಾ’’ತಿ. ಅಸ್ಸೋಸುಂ ಖೋ ಭಿಕ್ಖೂ ತೇಸಂ ಮನುಸ್ಸಾನಂ ಉಜ್ಝಾಯನ್ತಾನಂ ಖಿಯ್ಯನ್ತಾನಂ ವಿಪಾಚೇನ್ತಾನಂ. ಅಥ ಖೋ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಏತಸ್ಮಿಂ ನಿದಾನೇ ಏತಸ್ಮಿಂ ಪಕರಣೇ ಧಮ್ಮಿಂ ಕಥಂ ಕತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಅನುಜಾನಾಮಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ವಸ್ಸಂ ಉಪಗನ್ತು’’ನ್ತಿ. ಅಥ ಖೋ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಏತದಹೋಸಿ – ‘‘ಕದಾ ನು ಖೋ ವಸ್ಸಂ ಉಪಗನ್ತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ? ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ಅನುಜಾನಾಮಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ವಸ್ಸಾನೇ ವಸ್ಸಂ ಉಪಗನ್ತುನ್ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಏತದಹೋಸಿ – ‘‘ಕತಿ ನು ಖೋ ವಸ್ಸೂಪನಾಯಿಕಾ’’ತಿ? ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ

ಆರೋಚೇಸುಂ. ದ್ವೇಮಾ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ವಸ್ಸೂಪನಾಯಿಕಾ – ಪುರಿಮಿಕಾ, ಪಚ್ಛಿಮಿಕಾ. ಅಪರಜ್ಜುಗತಾಯ ಆಸಾಳ್ಹಿಯಾ ಪುರಿಮಿಕಾ ಉಪಗನ್ತಬ್ಬಾ, ಮಾಸಗತಾಯ ಆಸಾಳ್ಹಿಯಾ ಪಚ್ಛಿಮಿಕಾ ಉಪಗನ್ತಬ್ಬಾ – ಇಮಾ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದ್ವೇ ವಸ್ಸೂಪನಾಯಿಕಾತಿ.

ವಸ್ಸೂಪನಾಯಿಕಾನುಜಾನನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.