೮೨. ಅಧಮ್ಮಕಮ್ಮಪಟಿಕ್ಕೋಸನಾದಿ

೧೫೪. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಛಬ್ಬಗ್ಗಿಯಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಸಙ್ಘಮಜ್ಝೇ ಅಧಮ್ಮಕಮ್ಮಂ ಕರೋನ್ತಿ. ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಧಮ್ಮಕಮ್ಮಂ ಕಾತಬ್ಬಂ. ಯೋ ಕರೇಯ್ಯ, ಆಪತ್ತಿ ದುಕ್ಕಟಸ್ಸಾತಿ. ಕರೋನ್ತಿಯೇವ ಅಧಮ್ಮಕಮ್ಮಂ. ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ಅನುಜಾನಾಮಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಧಮ್ಮಕಮ್ಮೇ ಕಯಿರಮಾನೇ ಪಟಿಕ್ಕೋಸಿತುನ್ತಿ.

ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಪೇಸಲಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಛಬ್ಬಗ್ಗಿಯೇಹಿ ಭಿಕ್ಖೂಹಿ ಅಧಮ್ಮಕಮ್ಮೇ ಕಯಿರಮಾನೇ ಪಟಿಕ್ಕೋಸನ್ತಿ. ಛಬ್ಬಗ್ಗಿಯಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಲಭನ್ತಿ ಆಘಾತಂ, ಲಭನ್ತಿ ಅಪ್ಪಚ್ಚಯಂ, ವಧೇನ ತಜ್ಜೇನ್ತಿ. ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ಅನುಜಾನಾಮಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದಿಟ್ಠಿಮ್ಪಿ ಆವಿಕಾತುನ್ತಿ. ತೇಸಂಯೇವ ಸನ್ತಿಕೇ ದಿಟ್ಠಿಂ ಆವಿಕರೋನ್ತಿ. ಛಬ್ಬಗ್ಗಿಯಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಲಭನ್ತಿ ಆಘಾತಂ, ಲಭನ್ತಿ ಅಪ್ಪಚ್ಚಯಂ, ವಧೇನ ತಜ್ಜೇನ್ತಿ. ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ಅನುಜಾನಾಮಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಚತೂಹಿ ಪಞ್ಚಹಿ ಪಟಿಕ್ಕೋಸಿತುಂ, ದ್ವೀಹಿ ತೀಹಿ ದಿಟ್ಠಿಂ ಆವಿಕಾತುಂ, ಏಕೇನ ಅಧಿಟ್ಠಾತುಂ – ‘ನ ಮೇತಂ ಖಮತೀ’ತಿ.

ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಛಬ್ಬಗ್ಗಿಯಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಸಙ್ಘಮಜ್ಝೇ ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಉದ್ದಿಸಮಾನಾ ಸಞ್ಚಿಚ್ಚ ನ ಸಾವೇನ್ತಿ. ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪಾತಿಮೋಕ್ಖುದ್ದೇಸಕೇನ ಸಞ್ಚಿಚ್ಚ ನ ಸಾವೇತಬ್ಬಂ. ಯೋ ನ ಸಾವೇಯ್ಯ, ಆಪತ್ತಿ ದುಕ್ಕಟಸ್ಸಾತಿ.

ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಆಯಸ್ಮಾ ಉದಾಯೀ ಸಙ್ಘಸ್ಸ ಪಾತಿಮೋಕ್ಖುದ್ದೇಸಕೋ ಹೋತಿ ಕಾಕಸ್ಸರಕೋ. ಅಥ ಖೋ ಆಯಸ್ಮತೋ ಉದಾಯಿಸ್ಸ ಏತದಹೋಸಿ – ‘‘ಭಗವತಾ ಪಞ್ಞತ್ತಂ ‘ಪಾತಿಮೋಕ್ಖುದ್ದೇಸಕೇನ ಸಾವೇತಬ್ಬ’ನ್ತಿ, ಅಹಞ್ಚಮ್ಹಿ ಕಾಕಸ್ಸರಕೋ, ಕಥಂ ನು ಖೋ ಮಯಾ ಪಟಿಪಜ್ಜಿತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ? ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ಅನುಜಾನಾಮಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪಾತಿಮೋಕ್ಖುದ್ದೇಸಕೇನ ವಾಯಮಿತುಂ – ‘ಕಥಂ ಸಾವೇಯ್ಯ’ನ್ತಿ. ವಾಯಮನ್ತಸ್ಸ ಅನಾಪತ್ತೀತಿ.

ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ದೇವದತ್ತೋ ಸಗಹಟ್ಠಾಯ ಪರಿಸಾಯ ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಉದ್ದಿಸತಿ. ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಗಹಟ್ಠಾಯ ಪರಿಸಾಯ ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಉದ್ದಿಸಿತಬ್ಬಂ. ಯೋ ಉದ್ದಿಸೇಯ್ಯ, ಆಪತ್ತಿ ದುಕ್ಕಟಸ್ಸಾತಿ.

ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಛಬ್ಬಗ್ಗಿಯಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಸಙ್ಘಮಜ್ಝೇ ಅನಜ್ಝಿಟ್ಠಾ ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಉದ್ದಿಸನ್ತಿ. ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ. ನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಙ್ಘಮಜ್ಝೇ ಅನಜ್ಝಿಟ್ಠೇನ ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಉದ್ದಿಸಿತಬ್ಬಂ. ಯೋ ಉದ್ದಿಸೇಯ್ಯ, ಆಪತ್ತಿ ದುಕ್ಕಟಸ್ಸ. ಅನುಜಾನಾಮಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಥೇರಾಧಿಕಂ [ಥೇರಾಧೇಯ್ಯಂ (ಅಟ್ಠಕಥಾಯಂ ಪಾಠನ್ತರಂ)] ಪಾತಿಮೋಕ್ಖನ್ತಿ.

ಅಞ್ಞತಿತ್ಥಿಯಭಾಣವಾರೋ ನಿಟ್ಠಿತೋ ಪಠಮೋ [ಏಕಾದಸಮೋ (ಕ.)].