೪. ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಸವನಾರಹೋ

೩೮೬. ಅಥ ಖೋ ಭಗವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ನದಾನಾಹಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಇತೋ ಪರಂ ಉಪೋಸಥಂ ಕರಿಸ್ಸಾಮಿ, ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಉದ್ದಿಸಿಸ್ಸಾಮಿ. ತುಮ್ಹೇವದಾನಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಇತೋ ಪರಂ ಉಪೋಸಥಂ ಕರೇಯ್ಯಾಥ, ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಉದ್ದಿಸೇಯ್ಯಾಥ. ಅಟ್ಠಾನಮೇತಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅನವಕಾಸೋ ಯಂ ತಥಾಗತೋ ಅಪರಿಸುದ್ಧಾಯ ಪರಿಸಾಯ ಉಪೋಸಥಂ ಕರೇಯ್ಯ, ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಉದ್ದಿಸೇಯ್ಯ. ನ ಚ, ಭಿಕ್ಖವೇ [ನ ಚ ಭಿಕ್ಖವೇ ಭಿಕ್ಖುನಾ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ.)], ಸಾಪತ್ತಿಕೇನ ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಸೋತಬ್ಬಂ. ಯೋ ಸುಣೇಯ್ಯ, ಆಪತ್ತಿ ದುಕ್ಕಟಸ್ಸ. ಅನುಜಾನಾಮಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಯೋ ಸಾಪತ್ತಿಕೋ ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಸುಣಾತಿ, ತಸ್ಸ ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಠಪೇತುಂ. ಏವಞ್ಚ ಪನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಠಪೇತಬ್ಬಂ. ತದಹುಪೋಸಥೇ ಚಾತುದ್ದಸೇ ವಾ ಪನ್ನರಸೇ ವಾ ತಸ್ಮಿಂ ಪುಗ್ಗಲೇ ಸಮ್ಮುಖೀಭೂತೇ ಸಙ್ಘಮಜ್ಝೇ ಉದಾಹರಿತಬ್ಬಂ –

‘ಸುಣಾತು ಮೇ ಭನ್ತೇ, ಸಙ್ಘೋ. ಇತ್ಥನ್ನಾಮೋ ಪುಗ್ಗಲೋ ಸಾಪತ್ತಿಕೋ, ತಸ್ಸ ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಠಪೇಮಿ, ನ ತಸ್ಮಿಂ ಸಮ್ಮುಖೀಭೂತೇ ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಉದ್ದಿಸಿತಬ್ಬ’ನ್ತಿ ಠಪಿತಂ ಹೋತಿ ಪಾತಿಮೋಕ್ಖ’’ನ್ತಿ.

ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಛಬ್ಬಗ್ಗಿಯಾ ಭಿಕ್ಖೂ ‘ನಾಮ್ಹೇ ಕೋಚಿ ಜಾನಾತೀ’ತಿ ಸಾಪತ್ತಿಕಾವ ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಸುಣನ್ತಿ. ಥೇರಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಪರಚಿತ್ತವಿದುನೋ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಆರೋಚೇನ್ತಿ – ‘‘ಇತ್ಥನ್ನಾಮೋ ಚ ಇತ್ಥನ್ನಾಮೋ ಚ, ಆವುಸೋ, ಛಬ್ಬಗ್ಗಿಯಾ ಭಿಕ್ಖೂ ‘ನಾಮ್ಹೇ ಕೋಚಿ ಜಾನಾತೀ’ತಿ ಸಾಪತ್ತಿಕಾವ ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಸುಣನ್ತೀ’’ತಿ. ಅಸ್ಸೋಸುಂ ಖೋ ಛಬ್ಬಗ್ಗಿಯಾ ಭಿಕ್ಖೂ – ‘‘ಥೇರಾ ಕಿರ ಭಿಕ್ಖೂ ಪರಚಿತ್ತವಿದುನೋ ಅಮ್ಹೇ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಆರೋಚೇನ್ತಿ – ಇತ್ಥನ್ನಾಮೋ ಚ ಇತ್ಥನ್ನಾಮೋ ಚ, ಆವುಸೋ, ಛಬ್ಬಗ್ಗಿಯಾ ಭಿಕ್ಖೂ ‘ನಾಮ್ಹೇ ಕೋಚಿ ಜಾನಾತೀ’ತಿ ಸಾಪತ್ತಿಕಾವ ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಸುಣನ್ತೀ’’ತಿ.

ತೇ – ಪುರಮ್ಹಾಕಂ ಪೇಸಲಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಠಪೇನ್ತೀತಿ – ಪಟಿಕಚ್ಚೇವ ಸುದ್ಧಾನಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಅನಾಪತ್ತಿಕಾನಂ ಅವತ್ಥುಸ್ಮಿಂ ಅಕಾರಣೇ ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಠಪೇನ್ತಿ. ಯೇ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಅಪ್ಪಿಚ್ಛಾ…ಪೇ… ತೇ ಉಜ್ಝಾಯನ್ತಿ ಖಿಯ್ಯನ್ತಿ ವಿಪಾಚೇನ್ತಿ – ‘‘ಕಥಞ್ಹಿ ನಾಮ ಛಬ್ಬಗ್ಗಿಯಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಸುದ್ಧಾನಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಅನಾಪತ್ತಿಕಾನಂ ಅವತ್ಥುಸ್ಮಿಂ ಅಕಾರಣೇ ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಠಪೇಸ್ಸನ್ತೀ’’ತಿ! ಅಥ ಖೋ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ…ಪೇ… ‘‘ಸಚ್ಚಂ ಕಿರ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಛಬ್ಬಗ್ಗಿಯಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಸುದ್ಧಾನಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಅನಾಪತ್ತಿಕಾನಂ ಅವತ್ಥುಸ್ಮಿಂ ಅಕಾರಣೇ ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಠಪೇನ್ತೀ’’ತಿ? ‘‘ಸಚ್ಚಂ ಭಗವಾ’’ತಿ…ಪೇ… ವಿಗರಹಿತ್ವಾ…ಪೇ… ಧಮ್ಮಿಂ ಕಥಂ ಕತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ – ‘‘ನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸುದ್ಧಾನಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಅನಾಪತ್ತಿಕಾನಂ ಅವತ್ಥುಸ್ಮಿಂ ಅಕಾರಣೇ ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಂ ಠಪೇತಬ್ಬಂ. ಯೋ ಠಪೇಯ್ಯ, ಆಪತ್ತಿ ದುಕ್ಕಟಸ್ಸ’’.