೩. ಗಮಿಕವತ್ತಕಥಾ

೩೬೦. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಗಮಿಕಾ ಭಿಕ್ಖೂ ದಾರುಭಣ್ಡಂ ಮತ್ತಿಕಾಭಣ್ಡಂ ಅಪ್ಪಟಿಸಾಮೇತ್ವಾ ದ್ವಾರವಾತಪಾನಂ ವಿವರಿತ್ವಾ ಸೇನಾಸನಂ ಅನಾಪುಚ್ಛಾ ಪಕ್ಕಮನ್ತಿ. ದಾರುಭಣ್ಡಂ ಮತ್ತಿಕಾಭಣ್ಡಂ ನಸ್ಸತಿ. ಸೇನಾಸನಂ ಅಗುತ್ತಂ ಹೋತಿ. ಯೇ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಅಪ್ಪಿಚ್ಛಾ…ಪೇ… ತೇ ಉಜ್ಝಾಯನ್ತಿ ಖಿಯ್ಯನ್ತಿ ವಿಪಾಚೇನ್ತಿ – ‘‘ಕಥಞ್ಹಿ ನಾಮ ಗಮಿಕಾ ಭಿಕ್ಖೂ ದಾರುಭಣ್ಡಂ ಮತ್ತಿಕಾಭಣ್ಡಂ ಅಪ್ಪಟಿಸಾಮೇತ್ವಾ ದ್ವಾರವಾತಪಾನಂ ವಿವರಿತ್ವಾ ಸೇನಾಸನಂ ಅನಾಪುಚ್ಛಾ ಪಕ್ಕಮಿಸ್ಸನ್ತಿ! ದಾರುಭಣ್ಡಂ ಮತ್ತಿಕಾಭಣ್ಡಂ ನಸ್ಸತಿ. ಸೇನಾಸನಂ ಅಗುತ್ತಂ ಹೋತೀ’’ತಿ. ಅಥ ಖೋ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವತೋ ಏತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇಸುಂ…ಪೇ… ಸಚ್ಚಂ ಕಿರ, ಭಿಕ್ಖವೇ…ಪೇ… ಸಚ್ಚಂ ಭಗವಾತಿ…ಪೇ… ವಿಗರಹಿತ್ವಾ…ಪೇ… ಧಮ್ಮಿಂ ಕಥಂ ಕತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ –

೩೬೧. ‘‘ತೇನ ಹಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಗಮಿಕಾನಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ವತ್ತಂ ಪಞ್ಞಪೇಸ್ಸಾಮಿ ಯಥಾ ಗಮಿಕೇಹಿ ಭಿಕ್ಖೂಹಿ ಸಮ್ಮಾ ವತ್ತಿತಬ್ಬಂ. ಗಮಿಕೇನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖುನಾ ದಾರುಭಣ್ಡಂ ಮತ್ತಿಕಾಭಣ್ಡಂ ಪಟಿಸಾಮೇತ್ವಾ ದ್ವಾರವಾತಪಾನಂ ಥಕೇತ್ವಾ ಸೇನಾಸನಂ ಆಪುಚ್ಛಾ ಪಕ್ಕಮಿತಬ್ಬಂ [ಆಪುಚ್ಛಿತಬ್ಬಂ (ಸ್ಯಾ.)]. ಸಚೇ ಭಿಕ್ಖು ನ ಹೋತಿ, ಸಾಮಣೇರೋ ಆಪುಚ್ಛಿತಬ್ಬೋ. ಸಚೇ ಸಾಮಣೇರೋ ನ ಹೋತಿ, ಆರಾಮಿಕೋ ಆಪುಚ್ಛಿತಬ್ಬೋ. ಸಚೇ ಆರಾಮಿಕೋ ನ ಹೋತಿ, ಉಪಾಸಕೋ ಆಪುಚ್ಛಿತಬ್ಬೋ. ಸಚೇ ನ ಹೋತಿ ಭಿಕ್ಖು ವಾ ಸಾಮಣೇರೋ ವಾ ಆರಾಮಿಕೋ ವಾ ಉಪಾಸಕೋ ವಾ, ಚತೂಸು ಪಾಸಾಣೇಸು ಮಞ್ಚಂ ಪಞ್ಞಪೇತ್ವಾ ಮಞ್ಚೇ ಮಞ್ಚಂ ಆರೋಪೇತ್ವಾ ಪೀಠೇ ಪೀಠಂ ಆರೋಪೇತ್ವಾ ಸೇನಾಸನಂ ಉಪರಿ ಪುಞ್ಜಂ ಕರಿತ್ವಾ ದಾರುಭಣ್ಡಂ ಮತ್ತಿಕಾಭಣ್ಡಂ ಪಟಿಸಾಮೇತ್ವಾ ದ್ವಾರವಾತಪಾನಂ ಥಕೇತ್ವಾ ಪಕ್ಕಮಿತಬ್ಬಂ. ಸಚೇ ವಿಹಾರೋ ಓವಸ್ಸತಿ, ಸಚೇ ಉಸ್ಸಹತಿ, ಛಾದೇತಬ್ಬೋ, ಉಸ್ಸುಕಂ ವಾ ಕಾತಬ್ಬಂ – ‘ಕಿನ್ತಿ ನು ಖೋ ವಿಹಾರೋ ಛಾದಿಯೇಥಾ’ತಿ. ಏವಞ್ಚೇತಂ ಲಭೇಥ, ಇಚ್ಚೇತಂ ಕುಸಲಂ. ನೋ ಚೇ ಲಭೇಥ, ಯೋ ದೇಸೋ ಅನೋವಸ್ಸಕೋ ಹೋತಿ, ತತ್ಥ ಚತೂಸು ಪಾಸಾಣೇಸು ಮಞ್ಚಂ ಪಞ್ಞಪೇತ್ವಾ ಮಞ್ಚೇ ಮಞ್ಚಂ ಆರೋಪೇತ್ವಾ ಪೀಠೇ ಪೀಠಂ ಆರೋಪೇತ್ವಾ ಸೇನಾಸನಂ ಉಪರಿ ಪುಞ್ಜಂ ಕರಿತ್ವಾ ದಾರುಭಣ್ಡಂ ಮತ್ತಿಕಾಭಣ್ಡಂ ಪಟಿಸಾಮೇತ್ವಾ ದ್ವಾರವಾತಪಾನಂ ಥಕೇತ್ವಾ ಪಕ್ಕಮಿತಬ್ಬಂ. ಸಚೇ ಸಬ್ಬೋ ವಿಹಾರೋ ಓವಸ್ಸತಿ, ಸಚೇ ಉಸ್ಸಹತಿ, ಸೇನಾಸನಂ ಗಾಮಂ ಅತಿಹರಿತಬ್ಬಂ, ಉಸ್ಸುಕಂ ವಾ ಕಾತಬ್ಬಂ – ‘ಕಿನ್ತಿ ನು ಖೋ ಸೇನಾಸನಂ ಗಾಮಂ ಅತಿಹರಿಯೇಥಾ’ತಿ. ಏವಞ್ಚೇತಂ ಲಭೇಥ, ಇಚ್ಚೇತಂ ಕುಸಲಂ. ನೋ ಚೇ ಲಭೇಥ, ಅಜ್ಝೋಕಾಸೇ ಚತೂಸು ಪಾಸಾಣೇಸು ಮಞ್ಚಂ ಪಞ್ಞಪೇತ್ವಾ ಮಞ್ಚೇ ಮಞ್ಚಂ ಆರೋಪೇತ್ವಾ ಪೀಠೇ ಪೀಠಂ ಆರೋಪೇತ್ವಾ ಸೇನಾಸನಂ ಉಪರಿ ಪುಞ್ಜಂ ಕರಿತ್ವಾ ದಾರುಭಣ್ಡಂ ಮತ್ತಿಕಾಭಣ್ಡಂ ಪಟಿಸಾಮೇತ್ವಾ ತಿಣೇನ ವಾ ಪಣ್ಣೇನ ವಾ ಪಟಿಚ್ಛಾದೇತ್ವಾ ಪಕ್ಕಮಿತಬ್ಬಂ – ಅಪ್ಪೇವ ನಾಮ ಅಙ್ಗಾನಿಪಿ ಸೇಸೇಯ್ಯುನ್ತಿ. ಇದಂ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಗಮಿಕಾನಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ವತ್ತಂ ಯಥಾ ಗಮಿಕೇಹಿ ಭಿಕ್ಖೂಹಿ ಸಮ್ಮಾ ವತ್ತಿತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ.