೩. ಬ್ರಹ್ಮದಣ್ಡಕಥಾ

೪೪೫. ಅಥ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ಥೇರೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಭಗವಾ ಮಂ, ಭನ್ತೇ, ಪರಿನಿಬ್ಬಾನಕಾಲೇ ಏವಮಾಹ – ‘ತೇನ ಹಾನನ್ದ, ಸಙ್ಘೋ ಮಮಚ್ಚಯೇನ ಛನ್ನಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಬ್ರಹ್ಮದಣ್ಡಂ ಆಣಾಪೇತೂ’’’ತಿ. ‘‘ಪುಚ್ಛಿ ಪನ ತ್ವಂ, ಆವುಸೋ ಆನನ್ದ, ಭಗವನ್ತಂ – ‘ಕತಮೋ ಪನ, ಭನ್ತೇ, ಬ್ರಹ್ಮದಣ್ಡೋ’’’ತಿ? ‘‘ಪುಚ್ಛಿಂ ಖೋಹಂ, ಭನ್ತೇ, ಭಗವನ್ತಂ – ‘ಕತಮೋ ಪನ, ಭನ್ತೇ, ಬ್ರಹ್ಮದಣ್ಡೋ’’’ತಿ? ‘‘ಛನ್ನೋ, ಆನನ್ದ, ಭಿಕ್ಖು ಯಂ ಇಚ್ಛೇಯ್ಯ ತಂ ವದೇಯ್ಯ. ಭಿಕ್ಖೂಹಿ ಛನ್ನೋ ಭಿಕ್ಖು ನೇವ ವತ್ತಬ್ಬೋ, ನ ಓವದಿತಬ್ಬೋ, ನಾನುಸಾಸಿತಬ್ಬೋ’’ತಿ. ‘‘ತೇನ ಹಾವುಸೋ ಆನನ್ದ, ತ್ವಂಯೇವ ಛನ್ನಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಬ್ರಹ್ಮದಣ್ಡಂ ಆಣಾಪೇಹೀ’’ತಿ. ‘‘ಕಥಾಹಂ, ಭನ್ತೇ, ಛನ್ನಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಬ್ರಹ್ಮದಣ್ಡಂ ಆಣಾಪೇಮಿ, ಚಣ್ಡೋ ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ಫರುಸೋ’’ತಿ? ‘ತೇನ ಹಾವುಸೋ ಆನನ್ದ, ಬಹುಕೇಹಿ ಭಿಕ್ಖೂಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಗಚ್ಛಾಹೀ’’ತಿ. ‘‘ಏವಂ ಭನ್ತೇ’’ತಿ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ಥೇರಾನಂ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಪಟಿಸ್ಸುತ್ವಾ ಮಹತಾ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಪಞ್ಚಮತ್ತೇಹಿ ಭಿಕ್ಖುಸತೇಹಿ ನಾವಾಯ ಉಜ್ಜವನಿಕಾಯ ಕೋಸಮ್ಬಿಂ ಉಜ್ಜವಿ, ನಾವಾಯ ಪಚ್ಚೋರೋಹಿತ್ವಾ ರಞ್ಞೋ ಉದೇನಸ್ಸ [ಉತೇನಸ್ಸ (ಕ.)] ಉಯ್ಯಾನಸ್ಸ ಅವಿದೂರೇ ಅಞ್ಞತರಸ್ಮಿಂ ರುಕ್ಖಮೂಲೇ ನಿಸೀದಿ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ರಾಜಾ ಉದೇನೋ ಉಯ್ಯಾನೇ ಪರಿಚಾರೇಸಿ ಸದ್ಧಿಂ ಓರೋಧೇನ. ಅಸ್ಸೋಸಿ ಖೋ ರಞ್ಞೋ ಉದೇನಸ್ಸ ಓರೋಧೋ – ‘‘ಅಮ್ಹಾಕಂ ಕಿರ ಆಚರಿಯೋ ಅಯ್ಯೋ ಆನನ್ದೋ ಉಯ್ಯಾನಸ್ಸ ಅವಿದೂರೇ ಅಞ್ಞತರಸ್ಮಿಂ ರುಕ್ಖಮೂಲೇ ನಿಸಿನ್ನೋ’’ತಿ. ಅಥ ಖೋ ರಞ್ಞೋ ಉದೇನಸ್ಸ ಓರೋಧೋ ರಾಜಾನಂ ಉದೇನಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಅಮ್ಹಾಕಂ ಕಿರ, ದೇವ, ಆಚರಿಯೋ ಅಯ್ಯೋ ಆನನ್ದೋ ಉಯ್ಯಾನಸ್ಸ ಅವಿದೂರೇ ಅಞ್ಞತರಸ್ಮಿಂ ರುಕ್ಖಮೂಲೇ ನಿಸಿನ್ನೋ. ಇಚ್ಛಾಮ ಮಯಂ, ದೇವ, ಅಯ್ಯಂ ಆನನ್ದಂ ಪಸ್ಸಿತು’’ನ್ತಿ. ‘‘ತೇನ ಹಿ ತುಮ್ಹೇ ಸಮಣಂ ಆನನ್ದಂ ಪಸ್ಸಥಾ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ರಞ್ಞೋ ಉದೇನಸ್ಸ ಓರೋಧೋ ಯೇನಾಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ, ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಆನನ್ದಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನಂ ಖೋ ರಞ್ಞೋ ಉದೇನಸ್ಸ ಓರೋಧಂ ಆಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ಧಮ್ಮಿಯಾ ಕಥಾಯ ಸನ್ದಸ್ಸೇಸಿ ಸಮಾದಪೇಸಿ ಸಮುತ್ತೇಜೇಸಿ ಸಮ್ಪಹಂಸೇಸಿ. ಅಥ ಖೋ ರಞ್ಞೋ ಉದೇನಸ್ಸ ಓರೋಧೋ ಆಯಸ್ಮತಾ ಆನನ್ದೇನ ಧಮ್ಮಿಯಾ ಕಥಾಯ ಸನ್ದಸ್ಸಿತೋ ಸಮಾದಪಿತೋ ಸಮುತ್ತೇಜಿತೋ ಸಮ್ಪಹಂಸಿತೋ ಆಯಸ್ಮತೋ ಆನನ್ದಸ್ಸ ಪಞ್ಚ ಉತ್ತರಾಸಙ್ಗಸತಾನಿ ಪಾದಾಸಿ. ಅಥ ಖೋ ರಞ್ಞೋ ಉದೇನಸ್ಸ ಓರೋಧೋ ಆಯಸ್ಮತೋ ಆನನ್ದಸ್ಸ ಭಾಸಿತಂ ಅಭಿನನ್ದಿತ್ವಾ ಅನುಮೋದಿತ್ವಾ ಉಟ್ಠಾಯಾಸನಾ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಆನನ್ದಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಪದಕ್ಖಿಣಂ ಕತ್ವಾ ಯೇನ ರಾಜಾ ಉದೇನೋ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ. ಅದ್ದಸಾ ಖೋ ರಾಜಾ ಉದೇನೋ ಓರೋಧಂ ದೂರತೋವ ಆಗಚ್ಛನ್ತಂ. ದಿಸ್ವಾನ ಓರೋಧಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಅಪಿ ನು ಖೋ ತುಮ್ಹೇ ಸಮಣಂ ಆನನ್ದಂ ಪಸ್ಸಿತ್ಥಾ’’ತಿ? ‘‘ಅಪಸ್ಸಿಮ್ಹಾ ಖೋ ಮಯಂ, ದೇವ, ಅಯ್ಯಂ ಆನನ್ದ’’ನ್ತಿ. ‘‘ಅಪಿ ನು ತುಮ್ಹೇ ಸಮಣಸ್ಸ ಆನನ್ದಸ್ಸ ಕಿಞ್ಚಿ ಅದತ್ಥಾ’’ತಿ? ‘‘ಅದಮ್ಹಾ ಖೋ ಮಯಂ, ದೇವ, ಅಯ್ಯಸ್ಸ ಆನನ್ದಸ್ಸ ಪಞ್ಚ ಉತ್ತರಾಸಙ್ಗಸತಾನೀ’’ತಿ. ರಾಜಾ ಉದೇನೋ ಉಜ್ಝಾಯತಿ ಖಿಯ್ಯತಿ ವಿಪಾಚೇತಿ – ‘‘ಕಥಞ್ಹಿ ನಾಮ ಸಮಣೋ ಆನನ್ದೋ ತಾವ ಬಹುಂ ಚೀವರಂ ಪಟಿಗ್ಗಹೇಸ್ಸತಿ! ದುಸ್ಸವಾಣಿಜ್ಜಂ ವಾ ಸಮಣೋ ಆನನ್ದೋ ಕರಿಸ್ಸತಿ, ಪಗ್ಗಾಹಿಕಸಾಲಂ ವಾ ಪಸಾರೇಸ್ಸತೀ’’ತಿ!

ಅಥ ಖೋ ರಾಜಾ ಉದೇನೋ ಯೇನಾಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ, ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಆಯಸ್ಮತಾ ಆನನ್ದೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಸಮ್ಮೋದಿ. ಸಮ್ಮೋದನೀಯಂ ಕಥಂ ಸಾರಣೀಯಂ ವೀತಿಸಾರೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ರಾಜಾ ಉದೇನೋ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಆನನ್ದಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಆಗಮಾ ನು ಖ್ವಿಧ, ಭೋ ಆನನ್ದ, ಅಮ್ಹಾಕಂ ಓರೋಧೋ’’ತಿ? ‘‘ಆಗಮಾಸಿ ಖೋ ತೇ ಇಧ, ಮಹಾರಾಜ, ಓರೋಧೋ’’ತಿ. ‘‘ಅಪಿ ಪನ ಭೋತೋ ಆನನ್ದಸ್ಸ ಕಿಞ್ಚಿ ಅದಾಸೀ’’ತಿ? ‘‘ಅದಾಸಿ ಖೋ ಮೇ, ಮಹಾರಾಜ, ಪಞ್ಚ ಉತ್ತರಾಸಙ್ಗಸತಾನೀ’’ತಿ. ‘‘ಕಿಂ ಪನ ಭವಂ ಆನನ್ದೋ ತಾವ ಬಹುಂ ಚೀವರಂ ಕರಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ? ‘‘ಯೇ [ಯೇ ಪನ (ಕ.)] ತೇ, ಮಹಾರಾಜ, ಭಿಕ್ಖೂ ದುಬ್ಬಲಚೀವರಾ ತೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಸಂವಿಭಜಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ. ‘‘ಯಾನಿ ಖೋ ಪನ, ಭೋ ಆನನ್ದ, ಪೋರಾಣಕಾನಿ ದುಬ್ಬಲಚೀವರಾನಿ ತಾನಿ ಕಥಂ ಕರಿಸ್ಸಥಾ’’ತಿ? ‘‘ತಾನಿ, ಮಹಾರಾಜ, ಉತ್ತರತ್ಥರಣಂ ಕರಿಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ. ‘‘ಯಾನಿ ಪನ, ಭೋ ಆನನ್ದ, ಪೋರಾಣಕಾನಿ ಉತ್ತರತ್ಥರಣಾನಿ ತಾನಿ ಕಥಂ ಕರಿಸ್ಸಥಾ’’ತಿ? ‘‘ತಾನಿ, ಮಹಾರಾಜ, ಭಿಸಿಚ್ಛವಿಯೋ ಕರಿಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ. ‘‘ಯಾ ಪನ, ಭೋ ಆನನ್ದ, ಪೋರಾಣಕಾ ಭಿಸಿಚ್ಛವಿಯೋ ತಾ ಕಥಂ ಕರಿಸ್ಸಥಾ’’ತಿ? ‘‘ತಾ, ಮಹಾರಾಜ, ಭೂಮತ್ಥರಣಂ ಕರಿಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ. ‘‘ಯಾನಿ ಪನ, ಭೋ ಆನನ್ದ, ಪೋರಾಣಕಾನಿ ಭೂಮತ್ಥರಣಾನಿ ತಾನಿ ಕಥಂ ಕರಿಸ್ಸಥಾ’’ತಿ? ‘‘ತಾನಿ, ಮಹಾರಾಜ, ಪಾದಪುಞ್ಛನಿಯೋ ಕರಿಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ. ‘‘ಯಾ ಪನ, ಭೋ ಆನನ್ದ, ಪೋರಾಣಕಾ ಪಾದಪುಞ್ಛನಿಯೋ ತಾ ಕಥಂ ಕರಿಸ್ಸಥಾ’’ತಿ?. ‘‘ತಾ, ಮಹಾರಾಜ, ರಜೋಹರಣಂ ಕರಿಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ. ‘‘ಯಾನಿ ಪನ, ಭೋ ಆನನ್ದ, ಪೋರಾಣಕಾನಿ ರಜೋಹರಣಾನಿ ತಾನಿ ಕಥಂ ಕರಿಸ್ಸಥಾ’’ತಿ? ‘‘ತಾನಿ, ಮಹಾರಾಜ, ಕೋಟ್ಟೇತ್ವಾ ಚಿಕ್ಖಲ್ಲೇನ ಮದ್ದಿತ್ವಾ ಪರಿಭಣ್ಡಂ ಲಿಮ್ಪಿಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ.

ಅಥ ಖೋ ರಾಜಾ ಉದೇನೋ – ಸಬ್ಬೇವಿಮೇ ಸಮಣಾ ಸಕ್ಯಪುತ್ತಿಯಾ ಯೋನಿಸೋ ಉಪನೇನ್ತಿ, ನ ಕುಲವಂ ಗಮೇನ್ತೀತಿ – ಆಯಸ್ಮತೋ ಆನನ್ದಸ್ಸ ಅಞ್ಞಾನಿಪಿ ಪಞ್ಚ ದುಸ್ಸಸತಾನಿ ಪಾದಾಸಿ. ಅಯಞ್ಚರಹಿ ಆಯಸ್ಮತೋ ಆನನ್ದಸ್ಸ ಪಠಮಂ ಚೀವರಭಿಕ್ಖಾ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿ ಚೀವರಸಹಸ್ಸಂ. ಅಥ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ಯೇನ ಘೋಸಿತಾರಾಮೋ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ, ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಪಞ್ಞತ್ತೇ ಆಸನೇ ನಿಸೀದಿ. ಅಥ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಛನ್ನೋ ಯೇನಾಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ, ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಆನನ್ದಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನಂ ಖೋ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಛನ್ನಂ ಆಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಸಙ್ಘೇನ ತೇ, ಆವುಸೋ ಛನ್ನ, ಬ್ರಹ್ಮದಣ್ಡೋ ಆಣಾಪಿತೋ’’ತಿ.

‘‘ಕತಮೋ ಪನ, ಭನ್ತೇ ಆನನ್ದ, ಬ್ರಹ್ಮದಣ್ಡೋ ಆಣಾಪಿತೋ’’ತಿ? ‘‘ತ್ವಂ, ಆವುಸೋ ಛನ್ನ, ಭಿಕ್ಖೂ ಯಂ ಇಚ್ಛೇಯ್ಯಾಸಿ ತಂ ವದೇಯ್ಯಾಸಿ. ಭಿಕ್ಖೂಹಿ ತ್ವಂ ನೇವ ವತ್ತಬ್ಬೋ, ನ ಓವದಿತಬ್ಬೋ, ನಾನುಸಾಸಿತಬ್ಬೋ’’ತಿ. ‘‘ನನ್ವಾಹಂ, ಭನ್ತೇ ಆನನ್ದ, ಹತೋ ಏತ್ತಾವತಾ, ಯತೋಹಂ ಭಿಕ್ಖೂಹಿ ನೇವ ವತ್ತಬ್ಬೋ, ನ ಓವದಿತಬ್ಬೋ, ನಾನುಸಾಸಿತಬ್ಬೋ’’ತಿ ತತ್ಥೇವ ಮುಚ್ಛಿತೋ ಪಪತೋ. ಅಥ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಛನ್ನೋ ಬ್ರಹ್ಮದಣ್ಡೇನ ಅಟ್ಟೀಯಮಾನೋ ಹರಾಯಮಾನೋ ಜಿಗುಚ್ಛಮಾನೋ ಏಕೋ ವೂಪಕಟ್ಠೋ ಅಪ್ಪಮತ್ತೋ ಆತಾಪೀ ಪಹಿತತ್ತೋ ವಿಹರನ್ತೋ ನಚಿರಸ್ಸೇವ ಯಸ್ಸತ್ಥಾಯ ಕುಲಪುತ್ತಾ ಸಮ್ಮದೇವ ಅಗಾರಸ್ಮಾ ಅನಗಾರಿಯಂ ಪಬ್ಬಜನ್ತಿ, ತದನುತ್ತರಂ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಪರಿಯೋಸಾನಂ ದಿಟ್ಠೇವ ಧಮ್ಮೇ ಸಯಂ ಅಭಿಞ್ಞಾ ಸಚ್ಛಿಕತ್ವಾ ಉಪಸಮ್ಪಜ್ಜ ವಿಹಾಸಿ. ‘ಖೀಣಾ ಜಾತಿ, ವುಸಿತಂ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ, ಕತಂ ಕರಣೀಯಂ, ನಾಪರಂ ಇತ್ಥತ್ತಾಯಾ’ತಿ ಅಬ್ಭಞ್ಞಾಸಿ. ಅಞ್ಞತರೋ ಚ ಪನಾಯಸ್ಮಾ ಛನ್ನೋ ಅರಹತಂ ಅಹೋಸಿ. ಅಥ ಖೋ ಆಯಸ್ಮಾ ಛನ್ನೋ ಅರಹತ್ತಂ ಪತ್ತೋ ಯೇನಾಯಸ್ಮಾ ಆನನ್ದೋ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ, ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಆನನ್ದಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಪಟಿಪ್ಪಸ್ಸಮ್ಭೇಹಿ ದಾನಿ ಮೇ, ಭನ್ತೇ ಆನನ್ದ, ಬ್ರಹ್ಮದಣ್ಡ’’ನ್ತಿ. ‘‘ಯದಗ್ಗೇನ ತಯಾ, ಆವುಸೋ ಛನ್ನ, ಅರಹತ್ತಂ ಸಚ್ಛಿಕತಂ ತದಗ್ಗೇನ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮದಣ್ಡೋ ಪಟಿಪ್ಪಸ್ಸದ್ಧೋ’’ತಿ. ಇಮಾಯ ಖೋ ಪನ ವಿನಯಸಙ್ಗೀತಿಯಾ ಪಞ್ಚ ಭಿಕ್ಖುಸತಾನಿ ಅನೂನಾನಿ ಅನಧಿಕಾನಿ ಅಹೇಸುಂ. ತಸ್ಮಾ ಅಯಂ ವಿನಯಸಙ್ಗೀತಿ ‘‘ಪಞ್ಚಸತಿಕಾ’’ತಿ ವುಚ್ಚತೀತಿ.

ಪಞ್ಚಸತಿಕಕ್ಖನ್ಧಕೋ ಏಕಾದಸಮೋ.

ಇಮಮ್ಹಿ ಖನ್ಧಕೇ ವತ್ಥೂ ತೇವೀಸತಿ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಪರಿನಿಬ್ಬುತೇ ಸಮ್ಬುದ್ಧೇ, ಥೇರೋ ಕಸ್ಸಪಸವ್ಹಯೋ;

ಆಮನ್ತಯಿ ಭಿಕ್ಖುಗಣಂ, ಸದ್ಧಮ್ಮಮನುಪಾಲಕೋ;

ಪಾವಾಯದ್ಧಾನಮಗ್ಗಮ್ಹಿ, ಸುಭದ್ದೇನ ಪವೇದಿತಂ;

ಸಙ್ಗಾಯಿಸ್ಸಾಮ ಸದ್ಧಮ್ಮಂ, ಅಧಮ್ಮೋ ಪುರೇ ದಿಪ್ಪತಿ.

ಏಕೇನೂನ ಪಞ್ಚಸತಂ, ಆನನ್ದಮ್ಪಿ ಚ ಉಚ್ಚಿನಿ;

ಧಮ್ಮವಿನಯಸಙ್ಗೀತಿಂ, ವಸನ್ತೋ ಗುಹಮುತ್ತಮೇ.

ಉಪಾಲಿಂ ವಿನಯಂ ಪುಚ್ಛಿ, ಸುತ್ತನ್ತಾನನ್ದಪಣ್ಡಿತಂ;

ಪಿಟಕಂ ತೀಣಿ ಸಙ್ಗೀತಿಂ, ಅಕಂಸು ಜಿನಸಾವಕಾ.

ನ ಪುಚ್ಛಿ ಅಕ್ಕಮಿತ್ವಾನ, ವನ್ದಾಪೇಸಿ ನ ಯಾಚಿ ಚ.

ಪಬ್ಬಜ್ಜಂ ಮಾತುಗಾಮಸ್ಸ, ಸದ್ಧಾಯ ದುಕ್ಕಟಾನಿ ಮೇ;

ಪುರಾಣೋ ಬ್ರಹ್ಮದಣ್ಡಞ್ಚ, ಓರೋಧೋ ಉದೇನೇನ ಸಹ.

ತಾವ ಬಹು ದುಬ್ಬಲಞ್ಚ, ಉತ್ತರತ್ಥರಣಾ ಭಿಸಿ;

ಭೂಮತ್ಥರಣಾ ಪುಞ್ಛನಿಯೋ, ರಜೋ ಚಿಕ್ಖಲ್ಲಮದ್ದನಾ.

ಸಹಸ್ಸಚೀವರಂ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿ, ಪಠಮಾನನ್ದಸವ್ಹಯೋ;

ತಜ್ಜಿತೋ ಬ್ರಹ್ಮದಣ್ಡೇನ, ಚತುಸ್ಸಚ್ಚಂ ಅಪಾಪುಣಿ;

ವಸೀಭೂತಾ ಪಞ್ಚಸತಾ, ತಸ್ಮಾ ಪಞ್ಚಸತೀ ಇತಿ.

ಪಞ್ಚಸತಿಕಕ್ಖನ್ಧಕಂ ನಿಟ್ಠಿತಂ.