೨. ಸಂಸನ್ದನಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಕಥಾವಣ್ಣನಾ

೨೭೩. ರೂಪಾವಚರಮಗ್ಗೇನಾತಿ ರೂಪಾವಚರಜ್ಝಾನೇನ. ತಞ್ಹಿ ರೂಪಭವೂಪಪತ್ತಿಯಾ ಉಪಾಯಭಾವತೋ ಮಗ್ಗೋತಿ ವುತ್ತೋ. ಯಥಾಹ ‘‘ರೂಪುಪಪತ್ತಿಯಾ ಮಗ್ಗಂ ಭಾವೇತೀ’’ತಿ (ಧ. ಸ. ೧೬೦). ಇದನ್ತಿ ಇದಂ ರೂಪಾವಚರಜ್ಝಾನಂ. ‘‘ಇಧವಿಹಾಯನಿಟ್ಠಹೇತುಭೂತೋ ರೂಪಾವಚರಮಗ್ಗೋ’’ತಿಆದಿಕಂ ದೀಪೇನ್ತಂ ವಚನಂ ಅನಾಗಾಮಿಮಗ್ಗಸ್ಸ ತಬ್ಭಾವದೀಪಕೇನ ‘‘ಇಧ ಭಾವಿತಮಗ್ಗೋ’’ತಿಆದಿಕೇನ ಕಥಂ ಸಮೇತೀತಿ ಚೋದೇತ್ವಾ ಯಥಾ ಸಮೇತಿ, ತಂ ದಸ್ಸೇತುಂ ‘‘ಪುಬ್ಬೇ ಪನಾ’’ತಿಆದಿ ವುತ್ತಂ. ತತ್ಥ ‘‘ಪುಬ್ಬೇ’’ತಿ ಇಮಿನಾ ‘‘ಇಧ ಭಾವಿತಮಗ್ಗೋ’’ತಿಆದಿಕಂ ವದನ್ತಿ, ಇಧಾಪಿ ಪನ ‘‘ರೂಪಾವಚರಮಗ್ಗೇನಾ’’ತಿಆದಿಕಂ. ತತ್ಥ ಅನಾಗಾಮೀ ಏವಾತಿ ಅನಾಗಾಮಿಫಲಟ್ಠೋ ಏವ. ಝಾನಾನಾಗಾಮೀತಿ ಅಸಮುಚ್ಛಿನ್ನಜ್ಝತ್ತಸಂಯೋಜನೋಪಿ ರೂಪಭವೇ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿತ್ವಾ ಅನಾವತ್ತಿಧಮ್ಮಮಗ್ಗಂ ಭಾವೇತ್ವಾ ತತ್ಥೇವ ಪರಿನಿಬ್ಬಾಯನತೋ. ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋತಿ ಯಥಾವುತ್ತೋ ದ್ವಿನ್ನಂ ಅಟ್ಠಕಥಾವಚನಾನಂ ಅವಿರೋಧದೀಪಕೋ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ.

ಇಧಾತಿ ಕಾಮಲೋಕೇ. ತತ್ಥಾತಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ. ಏತ್ಥ ಚ ಪರವಾದೀ ಏವಂ ಪುಚ್ಛಿತಬ್ಬೋ ‘‘ತೀಹಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಠಾನೇಹೀ’’ತಿ ಸುತ್ತಂ ಕಿಂ ಯಥಾರುತವಸೇನ ಗಹೇತಬ್ಬತ್ಥಂ, ಉದಾಹು ಸನ್ಧಾಯಭಾಸಿತನ್ತಿ? ತತ್ಥ ಜಾನಮಾನೋ ಸನ್ಧಾಯಭಾಸಿತನ್ತಿ ವದೇಯ್ಯ. ಅಞ್ಞಥಾ ‘‘ಪರನಿಮ್ಮಿತವಸವತ್ತಿದೇವೇ ಉಪಾದಾಯಾ’’ತಿಆದಿ ವತ್ತುಂ ನ ಸಕ್ಕಾ ‘‘ದೇವೇ ಚ ತಾವತಿಂಸೇ’’ತಿ ವುತ್ತತ್ತಾ. ಯಥಾ ಹಿ ತಸ್ಸ ‘‘ಸೇಯ್ಯಥಾಪಿ ದೇವೇಹಿ ತಾವತಿಂಸೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಮನ್ತೇತ್ವಾ’’ತಿಆದೀಸು ವಿಯ ಸಕ್ಕಂ ದೇವರಾಜಾನಂ ಉಪಾದಾಯ ಕಾಮಾವಚರದೇವೇಸು ತಾವತಿಂಸದೇವಾ ಪಾಕಟಾ ಪಞ್ಞಾತಾತಿ ತೇಸಂ ಗಹಣಂ, ನ ತೇಯೇವ ಅಧಿಪ್ಪೇತಾತಿ ಸುತ್ತಪದಸ್ಸ ಸನ್ಧಾಯಭಾಸಿತತ್ಥಂ ಸಮ್ಪಟಿಚ್ಛಿತಬ್ಬಂ, ಏವಂ ‘‘ಇಧ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯವಾಸೋ’’ತಿ ಏತ್ಥಾಪಿ ಅನವಜ್ಜಸುಖಅಬ್ಯಾಸೇಕಸುಖನೇಕ್ಖಮ್ಮಸುಖಾದಿಸನ್ನಿಸ್ಸಯಭಾವೇನ ಮಹಾನಿಸಂಸತಾಯ ಸಾಸನೇ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾ ‘‘ಇಧ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯವಾಸೋ’’ತಿ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಸುತ್ತೇ ಅಧಿಪ್ಪೇತಾ. ಸಾ ಹಿ ಉತ್ತರಕುರುಕಾನಂ ದೇವಾನಞ್ಚ ಅನೋಕಾಸಭಾವತೋ ದುಕ್ಕರಾ ದುಲ್ಲಭಾ ಚ. ತತ್ಥ ಸೂರಿಯಪರಿವತ್ತಾದೀಹಿಪಿ ದೇವೇಸು ಮಗ್ಗಪಟಿಲಾಭಾಯ ಅತ್ಥಿತಾ ವಿಭಾವೇತಬ್ಬಾ, ಉತ್ತರಕುರುಕಾನಂ ಪನ ವಿಸೇಸಾನಧಿಗಮಭಾವೋ ಉಭಿನ್ನಮ್ಪಿ ಇಚ್ಛಿತೋ ಏವಾತಿ.

ಸಂಸನ್ದನಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಕಥಾವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.

ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಕಥಾವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.