೧. ಜರಾಧಮ್ಮಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೫೧೧. ಪಮುಖೇ, ಪಾಸಾದಸ್ಸ ಚ ಪಚ್ಛಿಮಭಾಗೇ ಆತಪೋ ಪಚ್ಛಾತಪೋ, ತಸ್ಮಿಂ ಪಚ್ಛಾತಪೇ. ಸೋ ಹಿ ಪಾಸಾದಸ್ಸ ಪಮುಖಭಾವೇನ ಕತೋ. ಕಿಂ ಪನ ಭಗವತೋ ವಜಿರಸಾರಂ ಸರೀರಂ ಓತಾಪೇತಬ್ಬಂ ಹೋತೀತಿ ಆಹ – ‘‘ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧಸ್ಸಾ’’ತಿಆದಿ. ಅಯಞ್ಚ ಇಮಂ ಸುತ್ತಂ ದೇಸಿತಸಮಯೇ. ನ ಸಕ್ಕೋತಿ ಬ್ಯಾಮಪ್ಪಭಾಯ ಕಾಯಚಿ ಪಭಾಯ ಅನಭಿಭವನೀಯತ್ತಾ. ಕಿಞ್ಚಾಪಿ ಬುದ್ಧಾಭಾ ಸೂರಿಯಾಭಾಯ ಅನಭಿಭವನೀಯಾ, ಘಮ್ಮಸಭಾವತಾಯ ಪನ ರಸ್ಮೀನಂ ಪರಿತೋ ಫರನ್ತೀ ಸೂರಿಯಾಭಾ ತಿಖಿಣಾ ಉಣ್ಹಾತಿ ಆಹ ‘‘ರಸ್ಮಿತೇಜ’’ನ್ತಿ. ಇದಾನಿ ತಮತ್ಥಂ ಉಪಮಾಯ ವಿಭಾವೇತುಂ ‘‘ಯಥೇವ ಹೀ’’ತಿಆದಿ ವುತ್ತಂ.

ಸುವಣ್ಣಾವಟ್ಟಂ ವಿಯಾತಿ ಅಚ್ಛೇ ಸುವಣ್ಣಪತ್ತೇ ವಿನಿವತ್ತಆವಟ್ಟಂ ವಿಯ. ಗರಹಣಚ್ಛರಿಯಂ ನಾಮ ಕಿರೇತಂ ‘‘ಅಚ್ಛರಿಯಮೇತಂ ಅವಿಸಿಚ್ಛೇಫಲವದ’’ನ್ತಿಆದೀಸು ವಿಯ. ನ ಏವಮೇತರಹೀತಿ ಅತ್ತನೋ ಪಾಕಟವಸೇನ ವದತಿ, ನ ಇತರೇಸಮ್ಪೀತಿ. ಸಿರಾಜಾಲಾತಿ ಸಿರಾಸನ್ತಾನಾ. ಏವರೂಪಂ ನ ಹೋತೀತಿ ಅಞ್ಞೇಸಂ ಪಾಕತಿಕಸತ್ತಾನಂ ವುತ್ತಾಕಾರಂ ವಿಯ ನ ಹೋತಿ ಪುಞ್ಞಸಮ್ಭಾರಸ್ಸ ಉಳಾರತಮತ್ತಾ ವಿಪಚ್ಚನಸ್ಸ ಪರಿಯನ್ತಗತತ್ತಾ. ತೇನಾಹ ‘‘ಅಞ್ಞೇಸಂ ಅಪಾಕಟ’’ನ್ತಿ. ವಲಿಯಾವಟ್ಟಕನ್ತಿ ಅಪ್ಪಕಂ ವಲಿಯಾವಟ್ಟಂ. ತೇನಾಹ ‘‘ಕೇಸಗ್ಗಪ್ಪಮಾಣ’’ನ್ತಿ. ಸಬ್ಬಾನೀತಿ ಸಿರಾಜಾಲಾನಿ. ಪುರತೋ ವಙ್ಕೋತಿ ಥೋಕಂ ಪುರತೋ ನತಮತ್ತಂ ಸನ್ಧಾಯಾಹ. ತೇನ ವುತ್ತಂ ‘‘ಸ್ವಾಯಂ ಅಞ್ಞೇಸಂ ಅಪಾಕಟೋ’’ತಿ. ನಯಗ್ಗಾಹತೋತಿ ಅನುಮಾನತೋ. ಧೀ ತನ್ತಿ ಧೀ-ಸದ್ದಯೋಗೇ ಉಪಯೋಗವಚನಂ. ಧೀತಿ ಜಿಗುಚ್ಛನತ್ಥೇ ನಿಪಾತೋ. ಧಿಕ್ಕಾರೋತಿ ಜಿಗುಚ್ಛಾಪಯೋಗೋ. ತಂ ಫುಸತೂತಿ ತುಯ್ಹಂ ಪಾಪುಣಾತು.