೧೦. ಉದಾಯಿಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೨೧೧. ಬಹುಕತಂ ವುಚ್ಚತಿ ಬಹುಕಾರೋ ಬಹುಮಾನೋ, ನತ್ಥಿ ಏತಸ್ಸ ಬಹುಕತನ್ತಿ ಅಬಹುಕತೋ, ಅಕತಬಹುಮಾನೋ. ಧಮ್ಮೋ ಉಪ್ಪಜ್ಜಮಾನೋ ಉಕ್ಕುಜ್ಜನ್ತೋ ವಿಯ ನಿರುಜ್ಝಮಾನೋ ಅವಕುಜ್ಜನ್ತೋ ವಿಯ ಹೋತೀತಿ ವುತ್ತಂ ‘‘ಉಕ್ಕುಜ್ಜಂ ವುಚ್ಚತಿ ಉದಯೋ, ಅವಕುಜ್ಜಂ ವಯೋ’’ತಿ. ಪರಿವತ್ತೇನ್ತೋತಿ ಅನಿಚ್ಚಾತಿಪಿ ದುಕ್ಖಾತಿಪಿ ಅನತ್ತಾತಿಪಿ. ‘‘ಏಸೋ ಹಿ ತೇ ಉದಾಯಿ ಮಗ್ಗೋ ಪಟಿಲದ್ಧೋ, ಯೋ ತೇ…ಪೇ… ತಥತ್ತಾಯ ಉಪನೇಸ್ಸತೀ’’ತಿ ಪರಿಯೋಸಾನೇ ಭಗವತೋ ವಚನಞ್ಚೇತ್ಥ ಸಾಧಕಂ ದಟ್ಠಬ್ಬಂ. ತೇನ ತೇನಾಕಾರೇನ ವಿಹರನ್ತನ್ತಿ ಯೇನ ಸಮ್ಮಸನಾಕಾರೇನ ವಿಪಸ್ಸನಾವಿಹಾರೇನ ವಿಹರನ್ತಂ. ತಥಾಭಾವಾಯಾತಿ ಖೀಣಾಸವಭಾವಪಚ್ಚವೇಕ್ಖಣಾಯ. ತೇನಾಹ – ‘‘ಖೀಣಾ ಜಾತೀತಿ…ಪೇ… ತಂ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ಏವಮಾಹಾ’’ತಿ.

ಉದಾಯಿವಗ್ಗವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.