೧. ಲೋಕಚಿನ್ತಾಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೧೧೧೧. ಲೋಕಚಿನ್ತನ್ತಿ ಲೋಕಸನ್ನಿವೇಸಪಟಿಸಂಯುತ್ತವೀಮಂಸಾವ. ‘‘ಲೋಕಚಿತ್ತ’’ನ್ತಿಪಿ ಪಾಠೋ, ತಂತಂಲೋಕಪರಿಯಾಪನ್ನಂ ಚಿತ್ತನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ನಾಳಿಕೇರಾದಯೋತಿ ಆದಿ-ಸದ್ದೇನ ಅವುತ್ತಾನಂ ಓಸಧಿತಿಣವನಪ್ಪತಿಆದೀನಂ ಸಙ್ಗಹೋ. ಏವರೂಪನ್ತಿ ಏದಿಸಂ ಅಞ್ಞಮ್ಪಿ ತಂತಂಲೋಕಚಿತ್ತಂ.

ವಿಗತಚಿತ್ತೋತಿ ಅತ್ತತ್ಥಪರತ್ಥತೋ ಅಪಗತವಿತಕ್ಕೋ ಅದ್ದಸ ಏವಂ ಅಧಿಟ್ಠಹಿಂಸೂತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ. ಸಮ್ಬರಿಮಾಯನ್ತಿ ಸಮ್ಬರೇನ ಅಸುರಿನ್ದೇನ ಉಪ್ಪಾದಿತಂ ಅಸುರಮಾಯಂ, ಯಂ ‘‘ಇನ್ದಜಾಲ’’ನ್ತಿಪಿ ವುಚ್ಚತಿ ಇನ್ದಸ್ಸ ಮೋಹನತ್ಥಂ ಉಪ್ಪಾದಿತತ್ತಾ. ಸಮ್ಪರಿವತ್ತೇತ್ವಾತಿ ಪರಿಧಾವೇತ್ವಾ. ಯಥಾ ನೇತಿ ನೇ ಅಸುರೇ ಯಥಾ ಸೋ ಪುರಿಸೋ ಪಸ್ಸತಿ, ಏವಂ ಅಧಿಟ್ಠಹಿಂಸು. ಕಸ್ಮಾ ಪನೇತೇ ಏವಂ ಅಧಿಟ್ಠಹಿಂಸೂತಿ? ತಂ ಪುರಿಸಂ ತತ್ಥ ತಥಾನಿಸಿನ್ನಂ ದಿಸ್ವಾ ‘‘ಅಯಞ್ಚ ದೇವೋ’’ತಿ ಆಸಙ್ಕನ್ತಾ ತಥಾ ಅಧಿಟ್ಠಹಿತ್ವಾ ಭಿಸಮುಳಾಲಛಿದ್ದೇಹಿ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ಅಸುರಭವನಂ ಗತಾ. ತೇನಾಹ ಭಗವಾ – ‘‘ದೇವಾನಂಯೇವ ಮೋಹಯಮಾನಾ’’ತಿ.