೬. ಥಪತಿಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೧೦೦೨. (ವಿತಾನಂ ಕಾಯಾನಂ ಕಾಲನಕಾಯ, ಕಾರಣಸ್ಸ ಉಪಗತಾನಂ ಸಾತಪರಿಯಾ ಸಿಜ್ಝತಿ. ತತ್ಥ ಕಾಯಪರಿಪಜ್ಝಾಯಮುಖೇನ ತನ್ತಿಂ ಠಪೇಸಿ ಭಗವಾ. ನ ಹಿ ಪಸ್ಸಥ ನಮತ್ಥೇಹಿ ಕರಣೇ ನಿರತ್ಥಕೋ ಪಿತಿ ವತ್ತತಿ. ‘‘ನಿಯತತ್ತಾ’’ತಿ ವುತ್ತಂ. ತಮೇವ ನಿಯಮಂ ‘‘ಮಜ್ಝಿಮಪದೇಸೇಯೇವಾ’’ತಿ ಅವಧಾರಣೇನ ವಿಭಾವೇತಿ. ಮಹಾಮಣ್ಡಲಚಾರಿಕಂ ಚರನ್ತೋಪಿ ಮಜ್ಝಿಮಪದೇಸಸ್ಸ ಅನ್ತನ್ತೇನೇವ ಚರತಿ. ತತ್ಥ ಚ ವಿನೇಯ್ಯಜನಸ್ಸ ಸಮೋಸರಣತಾ ಮತ್ತಪನವಾಚಮಹತ್ಥಸುಪನನ್ತಿ.) [ಏತ್ಥನ್ತರೇ ಪಾಠೋ ಅಸುದ್ಧೋ ದುಸ್ಸೋಧನೀಯೋ ಚ, ಸುದ್ಧಪಾಠೋ ಗವೇಸಿತಬ್ಬೋ.] ಅರುಣುಟ್ಠಾಪನಮ್ಪಿ ತತ್ಥೇವ ಹೋತಿ. ಪಚ್ಚನ್ತಪದೇಸೇ ಪನ ದೂರೇ ವಿನೇಯ್ಯಜನಾ ಹೋನ್ತಿ, ತತ್ಥ ಗನ್ತ್ವಾ ಮಗ್ಗಫಲೇಸು ಪತಿಟ್ಠಾಪೇತ್ವಾ ತತೋ ಪಚ್ಚಾಗನ್ತ್ವಾ ಮಜ್ಝಿಮಪದೇಸೇ ಏವ ವಾಸಂ ಉಪಗಚ್ಛತಿ, ತತ್ಥ ಮನುಸ್ಸೇಹಿ ಕತಾನಂ ಕಾರಾನಂ ಮಹಪ್ಫಲಭಾವನಿಯಮನತ್ಥನ್ತಿ ದಟ್ಠಬ್ಬಂ. ‘‘ಆಸನ್ನೇ ನೋ ಭಗವಾ’’ತಿ ಇದಂ ನಿದಸ್ಸನಮತ್ತನ್ತಿ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ‘‘ನ ಕೇವಲ’’ನ್ತಿ ಆದಿಮಾಹ.

ಸಕಿಞ್ಚನಸಪಲಿಬೋಧನಟ್ಠೇನಾತಿ ಏತ್ಥ ಕಿಞ್ಚನಂ ಪಲಿಬೋಧೋ ಅಸಮಾಪಿತಕಿಚ್ಚತಾ, ತದುಭಯಸ್ಸ ಅತ್ಥಿಭಾವೇನಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಮಹಾವಾಸೇತಿ ಮಹಾಗೇಹೇ.

ದ್ವೇಪಿ ಜನಾತಿ ಇಸಿದತ್ತಪುರಾಣಾ. ಸಿತಂ ನಾಮ ಮನ್ದಹಸಿತಂ. ಹಸಿತಂ ನಾಮ ವಿಸ್ಸಟ್ಠಹಸಿತಂ. ಮುತ್ತಚಾಗೋತಿಆದೀಸು ಯಂ ವತ್ತಬ್ಬಂ, ತಂ ವಿಸುದ್ಧಿಮಗ್ಗಟೀಕಾಯಂ (ವಿಸುದ್ಧಿ. ಮಹಾಟೀ. ೧.೧೬೦) ವುತ್ತನಯೇನ ವೇದಿತಬ್ಬಂ. ಸಂವಿಭಾಗೇತಿ ಪರಸ್ಸ ದಾನವಸೇನ ಸಂವಿಭಜನೇ. ಅಕತವಿಭಾಗನ್ತಿ ದೇಯ್ಯಧಮ್ಮವಸೇನ ನ ಕತವಿಭಾಗಂ. ಪುಗ್ಗಲವಸೇನ ಪನ ‘‘ಸೀಲವನ್ತೇಹೀ’’ತಿ ವುತ್ತತ್ತಾ ಕತವಿಭಾಗಮೇವ ಮಹಪ್ಫಲತಾಕರಣೇನ. ತೇನಾಹ ‘‘ಸಬ್ಬಂ ದಾತಬ್ಬಮೇವ ಹುತ್ವಾ ಠಿತ’’ನ್ತಿ.

(ಏತ್ಥನ್ತರೇ ಪಾಠೋ ಅಸುದ್ಧೋ ದುಸ್ಸೋಧನೀಯೋ ಚ, ಸುದ್ಧಪಾಠೋ ಗವೇಸಿತಬ್ಬೋ.)